Maandelijkse archieven: februari 2014

Voortslepen hoger beroep gunstig voor Praxis-overvallers

Door Arno Ruitenbeek

Amsterdam – De drie verdachten van de overval op de Praxis Nieuw-Vennep krijgen korting op de strafeisen, omdat het hoger beroep zich maar voortsleepte. Het trio blijft ontkennen.

Op 23 januari 2010 rond 06.45 uur gijzelden drie mannen, van wie er eentje een pistool had en de tweede een mes, drie medewerkers van de bouwmarkt aan de Bergsmastraat. De bedrijfsleider werd zwaar gewond door een messteek, wellicht omdat de boeven boos waren dat ze zonder buit moesten vertrekken. Het slachtoffer overleefde, maar moest lang revalideren.

Een vierde medewerker die te laat was gearriveerd, verstopte zich achter een rijtje winkelwagens. Hij zag de overvallers naar een witte Citroën Berlingo rennen. De auto reed direct weg, wat er op duidt dat er een medeplichtige achter het stuur zat.

Mogelijk was dat de vierde inzittende van de Berlingo, die 11 februari 2010 op een Zaans bedrijventerrein tevergeefs trachtte te ontvluchten aan de politie. De zaak tegen hem kon de politie niet rond krijgen. Maar in de bestelwagen zaten ook de eigenaar ervan, Amsterdammer Moreno W. (nu 23), vriend Romeo N. (24) en de destijds nog minderjarige Nasser el-G. (inmiddels 21), jeugd-tbs’er uit inrichting Doggershoek in Den Helder.

Camera’s

In juni van dat jaar werden ze opgepakt, mede op grond van de beelden van de beveiligingscamera’s van Praxis die werden getoond in het televisieprogramma ‘Opsporing Verzocht’. Nog geen half jaar later legde de Haarlemse rechtbank hen respectievelijk 4,5, 4,5 en vijf jaar cel op. Ze stapten naar het Amsterdamse hof, omdat ze volhielden (en nog steeds -houden) dat ze onschuldig zijn.

In april 2012 werd dit proces voorlopig stilgelegd voor bijvoorbeeld onderzoek naar hun kleding die erg veel leek op wat de overvallers droegen. Verder werden getuigen (soms opnieuw) verhoord. De advocaat-generaal was naar eigen zeggen niet wijzer geworden van de nadere naspeuringen. Voor hem stond vast dat W. is getipt door een stagiaire van de Praxis, het plan heeft opgezet en de voorverkenning op 21 januari heeft gedaan. De daders wisten dat er die 23e zou worden ‘gebalanst’ en waar de kluis stond. Het enige dat ze over het hoofd hadden gezien, was dat er een tijdslot op de safe zat tot 8 uur.

 

In Nieuw-Vennep vonden verdachten dichte safe.

In Nieuw-Vennep vonden verdachten dichte safe.

De AG toonde zich echter coulant. Omdat het allemaal te lang had geduurd, eiste hij zes maanden minder:  El-G. 4,5 jaar omdat hij zou hebben gestoken, beide anderen vier jaar. Als het hof het daar op 10 maart mee eens is, moeten ze allen nog een jaar terug naar de gevangenis waaruit ze na een kleine twee jaar vervroegd werden vrijgelaten.

Opmerkelijk vonnis over inbraak en diefstal

130 dagen cel voor Alkmaarders

 Door Arno Ruitenbeek

Alkmaar – Alkmaarders Richard ‘Guppie’ S. (44) en Erik B. (41) zijn voor woninginbraak in Bergen en diefstal van de auto van de gedupeerden veroordeeld tot 130 dagen cel.

Daarvan is de helft voorwaardelijk. Het duo heeft 65 dagen in voorarrest gezeten. Komt dus direct op vrije voeten door het opmerkelijke vonnis van de politierechter. ,,Voor de inbraak en de diefstal, noch de heling is sluitend bewijs. Dus val ik terug op de jurisprudentie”, aldus de magistraat, ,,de Hoge Raad (Nederlands hoogste rechtsinstantie, AR) zegt dat wie in bezit is van gestolen spullen en daar geen redelijke verklaring voor heeft, moet worden aangemerkt als de dief.”

Onschuld

Reden voor S. (44) om direct hoger beroep aan te tekenen. De man die een half jaar geleden in de rechtszaal nog zei de criminaliteit na 27 jaar beu te zijn, stelt dat B. hem er met diens leugens heeft ingeluisd. Of de pot de ketel verwijt – want B. speelt ook de vermoorde onschuld en wijst net zo hard naar vriend S. als de enige dader – wordt volgens de rechter nooit duidelijk.

De feiten dan maar. Op vrijdag 20 december 2013 in de ochtend vertrekt een gezin van de Oude Bergerweg in Bergen op vakantie. De zondag erna krijgen ze een belletje dat er is ingebroken; drie hand- en schoudertassen ontbreken uit de woonkamer, met de gepikte autosleutel is de naast het huis geparkeerde Honda Insight gestart en naar onbekende verten weggesluisd.

Zo'n Honda werd in Bergen gestolen.

Zo’n Honda werd in Bergen gestolen.

Alhoewel, ver? Op zondagmiddag krijgt de sectie stiekem (criminele inlichtingen eenheid, CIE) van de politie een anonieme tip dat de Honda staat geparkeerd op een parkeerterrein onder een flatgebouw aan de Muiderwaard in Alkmaar. Een observatieteam ziet de avond van die 22e hoe twee mannen uit de flat komen. Een van hen, naar later blijkt B., gooit in fases drie boodschappentassen met daarin de gestolen handtassen  in de stortkoker, waarvan hij de sleutel heeft. B. woont op dit adres met zijn vriendin en kinderen, S. is sinds zijn recente vrijlating op 2 december hun logé.

Argentinië

B. stapt achter het stuur van de ‘hete’ wagen, S. gaat naast hem zitten. Een paar meter verder worden ze staande gehouden en achter tralies gezet. Voor beiden lang niet de eerste keer. S. wordt gekenschetst als een professionele dief (zie onder). B. heeft een strafblad met onder meer drugszaken en zat jaren in Argentinië vast. Tijdens de verhoren blijft S. volhouden dat hij in een auto stapte, waarvan hij dacht dat die van B. was. B. op zijn beurt zegt eerst: ,,We hebben die auto geleend van iemand in de coffeeshop.

Dan gaat hij S. beschuldigen. Die zou de Honda hebben geleend en er mee zijn komen aanrijden die zondagmiddag. S.’advocaat Gert Kaaij kan dat laatste aan de hand van het dossier ontzenuwen. ,,B.’s vriendin en buurvrouw hebben bevestigd dat mijn cliënt lopend is gearriveerd.” Dezelfde vrouwen hebbe verder verklaard dat B. thuis op de kinderen paste en niet is weggeweest. ,,Wat niets zegt, want de auto kan al op vrijdagochtend vroeg zijn gejat.”

De officier van justitie houdt het er, bij gebrek aan bewijs voor inbraak en diefstal, dat beiden de tassen en auto hebben geheeld. Ze eist voor B. 70 dagen, waarvan vijf voorwaardelijk en voor ‘recidivist’ S. drie maanden. De rechter oordeelt daarentegen op basis van gelijke monniken, gelijke kappen.

Ramkraken

Guppie S. en zijn Alkmaarse vrienden Steef van de M. en Maurice G.  staan een jaar geleden in Haarlem terecht voor 70 ramkraken, inbraken en diefstallen in met name Noord-Holland. Doordat het bewijs in veel zaken mager is of zelfs ontbreekt, blijft van de eisen tot tien jaar (voor kopstuk Van de M.) relatief weinig over. Steef komt weg met 5,5 jaar. Het hoger beroep begint binnenkort in Amsterdam.

Op de dag van de uitspraken in Haarlem, 11 maart 2013, mag wietknipper S. weer eens de gevangenis verlaten. Vijftien maanden heeft-ie er op zitten. Berooid, zonder werk, uitkering of een dak boven zijn hoofd, zwerft hij rond in Zuid-Scharwoude. Daar wordt op 3 mei ingebroken in een woning aan de Keizersloot en verdwijnen behalve een portemonnee met 130 euro, een gsm en autosleutels ook de naast het huis geparkeerde Mitsubishi Grandis. S.  wordt verdacht en inderdaad veroordeeld overeenkomstig de eis:  acht maanden.

Dag, Grandis.

Dag, Grandis.

 

Moordzaak

Van de M. raakt tegen wil en dank beroemd door de zogenoemde moordzaak-Wijker. Op 1 mei 2000 betrapt Willem Wijker, uitbater van gasterij ’t Woud tussen Bergen en Egmond, twee inbrekers in de woning boven het restaurant.  De boeven schieten hem dood en vluchten.

De politie, die tot dan toe tevergeefs geprobeerd heeft de in Egmond geboren beroepsinbreker Van de M. voor lange tijd achter tralies te krijgen, ziet zijn kans schoon. Ze arresteren hem en zijn zwager Willem G. en wrijven hen de moord aan op basis van de totaal verkeerde gedachte: ’We hebben twee verdachten, daar zoeken we bewijzen bij’.

De Alkmaarse rechtbank laat zich eenvoudig in slaap wiegen door de geniepige aanpak van het OM. Daartoe horen valse verklaringen van twee zogenaamde vrienden van de verdachten, die over opmerkelijk veel daderwetenschap beschikken. Maar vooral van ‘het ei van Columbus’:  kroongetuige Cees ‘Verzon’ van Z. Die ook bewezen glashard liegt in de Aalsmeerse moordzaak-Angelique van Os en de Enschedese vuurwerkramp, in een poging strafvermindering te krijgen. Steef en Willem krijgen mede dankzij Verzon respectievelijk 20 en twaalf  jaar cel.

Deze enorme gerechtelijke dwaling wordt in hoger beroep rechtgezet. Het Amsterdamse hof spreekt na uitputtende behandeling het duo vrij van de moord cq doodslag op Wijker. Alles over deze geruchtmakende affaire is te lezen in mijn boek ‘Je zult maar in hun schoenen staan’. Dat is speciaal voor de lezers van mijn site voor slechts 9,95 euro te bestellen via NetZoGemakkelijk, netzogemakkelijk@upcmail.nl of netzogemakkelijk2013@outlook.com.

 

Werkstraf voor geweld tegen ex-vriendin

Door Arno Ruitenbeek

Haarlem – Sheldon B. (28) uit Den Helder viel zijn ex-vriendin lastig. Voor een reeks gewelddadigheden kreeg hij bij verstek een werkstraf van 120 uur.

Ook legde de politierechter hem een voorwaardelijke gevangenisstraf van drie weken op. Plus een boete van 100 euro die nog openstond van zijn laatste van vele veroordelingen. Zijn advocaat zei zijn best te doen het vonnis over te brengen aan zijn cliënt. ,,Maar of dat lukt? Hij heeft zich al tijden niet meer laten zien op mijn kantoor. Ik weet ook niet waar hij nu  is”, antwoordde de raadsman op een vraag van de rechter.

B. kon het niet verkroppen dat zijn liefje een einde van de relatie had gemaakt. Dat ze een nieuwe vriend had, was de druppel die de emmer deed overlopen. Op 16 november van het vorig jaar toog hij naar haar woning, mishandelde haar, vernielde een huisdeur en twee ruiten van een auto, eigendom van de moeder van de ex. B. moet de benadeelde vrouw 90 euro schadevergoeding betalen.

Gesloopt

Een dag na deze incidenten dreigde de verdachte haar te vermoorden. Blijkbaar was zijn woede nog niet bekoeld, want op 25 november stond hij weer voor haar voordeur. Die ging stuk onder zijn agressie, zoals hij ook een radiator van de muur sloopte, De brommer van de buurman, die voor het pand stond, moest het eveneens ontgelden.

De officier van justitie zag dat B. eerder werkstraffen heeft opgeknapt. Het werd tijd voor de nor. De eis luidde: vijf weken, waarvan drie voorwaardelijk en betaling van de oude boete, omdat de nieuwe feiten waren gepleegd in de lopende proeftijd van twee jaar. De rechter besloot B. echter zijn vrijheid niet te ontbemen en onbetaalde arbeid te laten verrichten.

OM in hoger beroep na 1,5 jaar voor Badr Hari

Kickbokser Badr Hari (29) is veroordeeld tot anderhalf jaar cel, waarvan een half jaar voorwaardelijk. De Amsterdamse rechtbank achtte een serie mishandelingen in het Amsterdamse uitgaansleven bewezen. Hoger beroep volgt.

Medeverdachte Ferhat Y. is vrijgesproken na een eis van 20 maanden. Badr Hari, die acht maanden in voorarrest zat, mag in vrijheid blijven tot in het, door het OM ingestelde hoger beroep, vonnis is gewezen. Het openbaar ministerie had vier jaar, waarvan een kwart als stok achter de deur geëist en vindt de straf te laag. Hari was beschuldigd van acht geweldsmisdrijven en een verkeersdelict.

De meest geruchtmakende mishandeling is die van Koen Everink op dancefeest Sensation in de Arena in 2012. Hari en Y. zouden de zakenman  geschopt en geslagen hebben. Everink werd zwaar gewond.Voor de betrokkenheid van Y. was onvoldoende bewijs, aldus de rechters. Er zijn ook geen betrouwbare getuigenverklaringen waaruit zijn betrokkenheid blijkt. Hari is volgens de rechtbank wel schuldig aan de mishandeling van Everink. De vechtsporter gaf hem in ieder geval een stomp in zijn gezicht. Hij moet het slachtoffer een schadevergoeding van ruim 20.000 euro betalen. Evenzo was Hari schuldig aan mishandelingen in Club Air, café Cooldown en club Blinq (2010 en 2011), plus een aanrijding in 2010 op de Albert Cuypstraat. Daarbij liep een vrouw beenbreuken op.

De rechtbank sprak Hari bij gebrek aan bewijs vrij van enkele aanklachten. Zoals een kopstoot, die hij iemand in club Jimmy Woo zou hebben gegeven, twee jaar geleden. En de mishandeling van een ex-vriendin in 2011. De rechtbank zei dat Hari zich ‘ernstig heeft misdragen’. De ‘buitengewoon grote en voortdurende’ media-aandacht heeft geen rol gespeeld bij de straftoemeting. ‘Hari zocht zelf ook de media op en had er rekening mee kunnen houden dat hij door zijn relatie met Estelle Cruijff nog interessanter werd voor de media’. Dat Hari heeft geprobeerd slachtoffers af te kopen en te beïnvloeden, werkt strafverzwarend.

Massagesalons dicht om illegale prostitutie

Vier Amsterdamse massagesalons moeten de deuren sluiten, omdat er illegale prostitutie plaatshad. Bij controles zijn spermasporen van verschillende mannen gevonden.  

Dat meldt Stadsdeel West op zijn website. Meerdere massagesalons werden vorig jaar twee keer gecontroleerd op illegale prostitutie in samenwerking met het Nederlands Forensisch Instituut (NFI).

Bij controles in de salons in juni en december vonden onderzoekers van het NFI ‘mogelijk sporen van seksuele handelingen’. Na onderzoek bleek het inderdaad om sperma te gaan. De eigenaren van de salons hebben een besluit ontvangen waarin staat dat ze hun zaak moeten sluiten, meldt het stadsdeel.

In massagesalons mogen medewerkers geen seks hebben met klanten, omdat de salons geen vergunning hebben voor een prostitutiebedrijf. Die vergunning kunnen ze ook niet krijgen, omdat het gemeentelijke bestemmingsplan er geen prostitutie toestaat, aldus het stadsdeel.

Helft

Het is niet de eerste keer dat een massagesalon ‘betrapt’ wordt op prostitutie. Uit een onderzoek van justitie in 2012 bleek dat ongeveer de helft van de Chinese massagesalons in Nederland eigenlijk een illegaal bordeel is. Het ging om salons in onder meer Amsterdam, Den Haag en Rotterdam, waarvan een deel van medewerkers het slachtoffer zou zijn van mensenhandel.

Controles zorgden er vorig jaar voor dat verschillende salons in Amsterdam en Den Haag de deuren moesten sluiten. Stadsdeelvoorzitter van Amsterdam-Zuid Paul Slettenhaar (VVD) luidde al eerder de noodklok na het sluiten van een salon in zijn stadsdeel. Die salon was al twee keer gewaarschuwd, maar controleurs bleven spermasporen vinden, aldus Slettenhaar destijds.

Strafblad niet in dossier, geen celstraf

Door Arno Ruitenbeek

Haarlem – Peter B. (40) uit Den Helder is voor heling van een brommer veroordeeld tot een boete van 250 euro. Mazzeltje. Had de politierechter zijn strafblad gehad, was het zitten geworden.

29 november van het vorig jaar kwam bij de politie een melding van een inbraak in Den Helder binnen. De gedupeerde miste een grote zwarte tas. Even later zag een surveillance B. op een snorscooter rijden, met achterop zo’n tas.

Onderzoek wees uit dat B. niets met de inbraak te maken had, maar dat hij reed op een, op 20 augustus gestolen bromfiets. Er zat een vals kenteken op. B. tijdens het verhoor: ,,Ik heb dat ding gevonden. Ik heb er niet op gelet dat er geen contactslot meer op zat.” Hoe hij dan startte, wilde de agent weten. ,,Gewoon, kicken.”  De eigenaar zal niet blij zijn geweest, want van de tweewieler was na drie maanden weinig over. Desondanks is geen schadevergoeding ingediend.

De verdachte liet zich niet zien in de Haarlemse rechtszaal. Dat speet de officier van justitie, die graag een antwoord wilde op de vraag: hoe kan het dat B. een fiks strafblad kweekte en vervolgens twee jaar lang, tot zijn arrestatie, een keurig leven leidde? ,,Strafblad?”, vroeg een verbaasde rechter, ,,ik heb geen strafblad van meneer in mijn dossier, dus kan ik dat ook niet meewegen in de straf.”

Daar kwam de Nieuwedieper dus goed weg. Want de aanklager eiste, mede gezien zijn verleden, twee weken gevangenis.  Rechter en officier waren het eens dat niet te bewijzen viel dat B. de dief was, maar dat hij had moeten weten dat de brommer gepikt was.

 

IJmuidense moet 240 uur onbetaald werken

Door Arno Ruitenbeek

Haarlem -Mira F. (40) uit IJmuiden is voor poging tot doodslag veroordeeld tot 240 uur onbetaalde arbeid en 180 dagen cel, waarvan 127 voorwaardelijk. Dat is aanzienlijk minder dan geëist.

De officier van justitie ging bij de vordering van vier jaar cel, waarvan een jaar voorwaardelijk dan ook uit van poging tot moord. De rechtbank zag echter niets dat op voorbedachten rade leek in wat eindigde in een bloedbad met F.’s vriend als slachtoffer. Dankzij dit vonnis hoeft F. niet meer naar de cel, waar ze tot haar grote verdriet twee maanden in voorarrest doorbracht.

Het misdrijf voltrok zich op 27 oktober 2013 in de flat aan de Orionweg in IJmuiden. Politie en ambulancepersoneel vonden F.’s zwaar gewonde partner. Hij was in bed acht keer gestoken met een mes, door het dekbed heen en had daarbij een slagaderlijke bloeding in zijn rechterarm opgelopen.

Spijt

Het slachtoffer heeft direct gezegd dat F. de dader moet zijn. Er was niemand anders in huis. Hij sliep, had veel gedronken en werd wakker van de pijn. In de loop van de verhoren wilde hij de pil vergulden; tevergeefs trachtte hij de aangifte in te trekken. Want hij had spijt dat hij haar zo de huid had vol gescholden en had geslagen dat ze tot deze wanhoopsdaad was gekomen.

F.  heeft altijd volgehouden dat hij zichzelf heeft gestoken. De rechtbank legde die ‘vage’ verklaring naast zich neer. ,,Het is uitgesloten dat een rechtshandige, in zijn toestand, zich door het dekbed heen meermalen steekt met zijn linkerhand.”  Bij de straftoemeting werd in positieve zin voor F. er rekening mee gehouden dat het slachtoffer onder invloed zeer gewelddadig kon zijn. De IJmuidense is vaak en langdurig mishandeld.

Maximaal tien paarden na veroordeling

Door Arno Ruitenbeek

Haarlem – Reijer K. (70) uit Den Burg mag niet meer dan tien paarden houden. Houdt hij zich de komende twee jaar niet aan de voorwaarde, moet de Texelaar een boete van 7500 euro betalen.

Bij deze straf voor verwaarlozing van zijn dieren laat de economische politierechter in Haarlem het gisteren niet. Want K. is eerder erop betrapt dat hij zijn geliefde paarden slecht verzorgt en huisvest. In oktober 2012 heeft de Alkmaarse politierechter hem voor soortgelijke feiten veroordeeld tot een boete van vijf mille, waarvan 2500 euro als stok achter de deur. Omdat hij binnen de proeftijd van 24 maanden opnieuw in de fout is gegaan, moet hij die 2,5 mille alsnog aftikken.

Naar aanleiding van die vorige veroordeling voert de Nederlandse voedsel- en warenautoriteit (Nvwa) twee hercontroles uit. Bij de eerste constateren de controleurs dat K.’s  paardenfokkerij lichte verbetering toont. ,,Maar bij de tweede worden ze bepaald niet vrolijk”, aldus de officier van justitie.

Er staan op die dag, 29 januari 2013, maar liefst 39 paarden op het bedrijf aan de Waalderweg, waarvan de meeste te weinig voer en water hebben gekregen. Een heeft al  geruime tijd een ontsteking aan het oog, een andere een wond aan de heup door doorliggen. De slaapplaatsen zijn vochtig. ,,Paarden liggen in 30 centimeter mest”, aldus het rapport. Onvoldoende daglicht, uitstekende delen waardoor de dieren verwondingen kunnen oplopen: dit kan zo niet langer.

K. probeert de bevindingen van de rapporteurs onderuit te halen, maar zijn advocaat corrigeert hem. De verdachte geeft tenslotte toe dat de zaak hem boven het hoofd is gegroeid: ,,Ik verkocht door de crisis geen paard meer. Daarom stonden er zoveel.” Omdat ook zijn verhuurfirma  van recreatiewoningen slecht loopt en hij in de clinch ligt met de gemeente over uitbreiding, is de nood hoog. Zijn plan om de in beslag genomen 29 paarden terug te eisen, is afgeketst op de kosten van 32.000 euro.

Vier jaar voor ernstig verwonden beveiligers

Door Arno Ruitenbeek

Badhoevedorp – De Guinese vluchteling Boukarion D. is overeenkomstig de eis veroordeeld tot vier jaar cel. Hij heeft een jaar geleden beveiligers van het cellencomplex op Schiphol willen doden dan wel ernstig verwonden.

De 27-jarige uitgeprocedeerde vluchteling zat sinds augustus 2012 in vreemdelingenbewaring op de luchthaven. Op 1 februari 2013 werd hem meegedeeld dat hij vooralsnog daar moest blijven zitten. Daarop werd hij zo boos, dat besloten werd hem te boeien en in een isoleercel te laten afkoelen.

Dat hij zich daartegen hevig verzette, vond de rechtbank net als de advocaat niet strafbaar: ,,Hij begreep niet wat hem gebeurde.” Want de tijdelijke overplaatsing werd hem in het Engels verteld, terwijl hij alleen heel gebrekkig Frans spreekt. Tijdens het proces stond een tolk D. in zijn eigen Afrikaanse taal Pular bij.

Fout

De tweede fout die de beveiligers maakten, was dat ze hem niet fouilleerden. Op het moment dat hij in de ‘iso’ zat en rustig leek, werden hem de boeien afgedaan. Direct trok hij uit zijn kontzak een botermes te voorschijnen en begon daarmee in te steken op de bewakers. De hand van een van hen werd doorboord, een ander werd gewond in nek en gezicht en een derde schaafwonden op zijn rug. Pas na opnieuw heftig verzet tegen acht uniformdragers werd hij overmeesterd. Deze laatste wederspannigheid is wel meegeteld in de straf.

In tegenstelling tot de officier van justitie zagen de rechters geen bewijs voor voorbedachten rade. Dat D. voor mindere misdrijven als poging doodslag, zware mishandeling en poging daartoe toch vier jaar cel kreeg, had mede te maken met zijn verleden. In asielzoekerscentrum Borne(Overijssel) heeft hij in 2010 twee medebewoners willen vermoorden. Daarvoor kreeg hij drie jaar, waarvan hij 24 maanden uitzat. De rechtbank op Schiphol draaide de voorwaardelijke invrijheidstelling terug, zodat D. nog eens een jaar in de gevangenis moet doorbrengen.

 

‘Nieuwe IRT-affaire mogelijk in drugszaak IJmuiden’

Door Arno Ruitenbeek

AMSTERDAM – Een nieuwe IRT-affaire is in de maak, aldus de verdediging in de IJmuidense Vista-drugszaak. Het verhoor van een getuige in Polen sterkt de advocaten in hun overtuiging dat een  Amerikaanse criminele infiltrant actief is geweest.

Het Amsterdamse gerechtshof gaat vooralsnog, zij het voorzichtig mee met de idee dat er mogelijk meer aan de hand is dan het openbaar ministerie zegt.  ‘Onze man in Warschau’ moet daarom opnieuw worden gehoord. Ook diverse politiefunctionarissen dienen verklaringen af te leggen over de rol van de Drugs Enforcement Administration (DEA) en haar infiltrant met het pseudoniem Mono.

Mocht daar aanleiding toe bestaan, aldus het hof, komt er een volgende ronde getuigen. En  wordt wellicht ook het verzoek van de advocaten gehonoreerd, om van de Amerikanen te eisen dat ze alle stukken over de geheime campagne te overhandigen aan de Nederlandse autoriteiten. De Amerikanen hebben dit tot nu toe geweigerd, aldus het OM. Dat bovendien volhoudt dat de DEA-undercover Mono in Nederland niets heeft gedaan.

Noch zouden de Nederlandse opsporingsinstanties hebben samengewerkt met de Amerikanen om de drugsbende rond de 58-jarige IJmuidense ondernemer Freek de K. (acht jaar cel bij de rechtbank) op te rollen in 2010. De advocaten van De K. cs vermoeden al jaren dat het OM niet de (hele) waarheid vertellen. Mocht het zo zijn dat Mono de IJmuidenaren heeft uitgelokt om 70 kilo cocaïne af te nemen, zit het OM met een groot probleem. Sinds de IRT-affaire zijn criminele infiltranten verboden.

Scheuren

Het OM-bastion begint echter scheuren te vertonen. In december 2013 stemde het hof er mee in om een reeks getuigen aan te tand te voelen. Omdat in een onlangs opgedoken, zogenoemd rechtshulpverzoek uit de VS van januari 2009 staat ‘dat de undercoveroperatie al in de periode 2007-2009 in volle gang was en dat daarbij ook reeds werd samengewerkt tussen de Nederlandse en Amerikaanse autoriteiten’.

,,Na een bezoek dat wij met de rechter-commissaris en de advocaat-generaal medio januari aan Warschau aflegden, lijkt het een kwestie van tijd dat het OM moet toegeven dat er meer aan de hand is dan tot nu toe werd voorgespiegeld”, aldus strafpleiter Sjoerd van Berge Henegouwen die Peter S. (in Haarlem veroordeeld tot vier jaar) bijstaat.

Hij doelt op het verhoor van de Nederlandse Turk Atilla G., een van de verdachten die was komen bovendrijven bij een Poolse undercoveroperatie van de DEA. Mono deed zich voor als een Colombiaanse drugsbaas die met hulp van G. en anderen 1000 kilo cocaïne het voormalige Oostblokland binnensmokkelde. Dat was begin 2009. De drugs werden aan diverse partijen aangeboden, zoals de IJmuidenaren die tenslotte 70 kilo kochten.

Warschau als bakermat voor IRT 2

Warschau als bakermat voor IRT 2

G., die al vijf jaar in voorarrest zit in Polen, vertelde zijn bezoekers desgevraagd dat Mono in februari 2009 vroeg of Atilla voor hem contact wilde leggen met Nederlanders ‘om daar illegale activiteiten te verrichten’. G. zei verder dat Mono in de zomer van 2008 in Nederland was ‘en contact had met heel veel verschillende mensen’. G. heeft hem, in gezelschap van andere Colombianen, ontmoet op het strand van Bloemendaal.

Uit het verhoor blijkt dat de DEA vanaf mei 2007 heeft  samengewerkt met de Poolse geheime dienst ABW. Nog verrassender is dat de Amerikanen alle papieren die over die operatie gaan, aan de Polen ter beschikking hebben gesteld. ,,Terwijl  wij in Nederland die stukken niet krijgen”, stelt een verbijsterde Van Berge Henegouwen. Hij is vanaf het begin bezig de undercoveroperatie aan het licht te brengen. ,,Je maakt mij niet wijs dat Mono jaren bezig is in Europa, overal wordt bijgestaan door de autoriteiten en alleen naar Nederland komt voor een bezoekje aan het strand van Bloemendaal. Natuurlijk heeft hij hier geopereerd, vanzelfsprekend met steun van het OM. Ik denk dat de documenten daar duidelijkheid over geven als de getuigen niet willen meewerken.”

IRT

Eind 1994 werd de parlementaire enquêtecommissie opsporingsmethoden ingesteld, naar wijlen haar voorzitter ook bekend als de commissie-Van Traa. Aanleiding was het enorme rumoer rond de opheffing een jaar eerder van het Interregionaal Recherche Team (IRT) Noord-Holland/Utrecht.  Oftewel: de geboorte van de IRT-affaire.

Het IRT was een samenwerkingsverband van een aantal politiekorpsen waaronder Amsterdam en Utrecht. Het team maakte gebruik van een omstreden opsporingsmethode. Drugs werden ‘gecontroleerd’ doorgelaten, anders gezegd: onder toeziend oog van politie en justitie mochten criminelen verdovende middelen het land binnensmokkelen en verhandelen.

Het doel was met kleine vissen de grote vissen te kunnen pakken. De autoriteiten wilden via hun infiltranten doordringen in de top van de criminele multinational die Klaas ‘De Dominee’ Bruinsma was begonnen  en die, na de liquidatie van ‘Die Lange’ Klaas (u weet wel,  van Mabel Wisse S.), door zijn maten werd voortgezet.

Eind 1993 ontdekte de nieuw aangestelde IRT-baas, de Amsterdamse politiecommissaris Johan van Kastel, dat het team een opsporingsmethode hanteerde waarvoor hij geen verantwoordelijkheid wenste te dragen. Hij rapporteerde dit aan de korpsleiding in Amsterdam en na veel overleg (en nog meer  ruzie) tussen de bij het IRT betrokken politiekorpsen, het OM en andere betrokkenen, leidde dit tot de opheffing van het IRT.