Maandelijkse archieven: mei 2015

Tentoonstelling over DNA van Alkmaar

Hoedje van bekende dames Vlaanderen. Foto: Erna Faust.

Hoedje van bekende dames Vlaanderen. Foto: Erna Faust.

Stedelijk Museum Alkmaar opent vanaf 6 juni met trots de nieuwste vaste tentoonstelling: ‘Portret van Alkmaar’. De bezoeker maakt  kennis met getalenteerde inwoners en verrassende episodes uit de geschiedenis van de stad. Een hedendaagse en interactieve opstelling over het DNA van Alkmaar.

Aan de hand van objecten, uit eigen collectie of afkomstig van bruikleengevers, replica’s, geluid of filmbeelden wordt het verhaal van Alkmaar geschetst. In de zaal staan vijf ‘eilanden’ opgesteld waarop belangrijke of typische voorwerpen te zien zijn. Elk eiland heeft zijn eigen hoofdthema en wordt geïntroduceerd door een bijzondere Alkmaarder. De indrukwekkende wanden zijn ingericht als een open depot en gesierd met talloze portretten en stadsgezichten, vele inderdaad uit het museumdepot.

Stadsbode

Bij binnenkomst wordt de bezoeker op het eerste eiland welkom geheten door stadsbode François. Alkmaar speelde al vroeg een rol in de landelijke politiek. François werkte rond 1644 voor het stadsbestuur in Alkmaar en zorgde ervoor dat belangrijke boodschappen in Den Haag terechtkwamen.

Eiland nummer vier gaat over ‘befaamd Alkmaar’. Alkmaar heeft in het verleden, en nu nog steeds, vele bekende Alkmaarders voortgebracht. Wetenschappers, schrijvers, kunstenaars, muzikanten en theatermakers. Sommigen alleen bekend in Alkmaar, anderen beroemd tot ver over de landsgrens. Van het portret van de stadsarts Pieter van Foreest, via entertainer de Gouden Camera van Rudi Carrell tot de gouden en platina platen van Marco Borsato. Maar ook een unieke serie portretjes: 25 Dominicaner priesters. Geen beroemde mannen, maar wel degelijk belangrijk voor het verhaal van Alkmaar. De andere drie eilanden vertellen over strijd en verzet, Alkmaar als handelsstad, en kunst en cultuur in Alkmaar.

Gouden Caerma en Zilveren Rood van Carrell.

Gouden Camera en Zilveren Roos van Carrell. Foto: Erna Faust.

‘Portret van Alkmaar’ schetst een mozaïek aan verhalen over Alkmaar. Bij de samenstelling en keuze van de onderwerpen in de zaal zijn velen betrokken geweest. Gezamenlijk is gekeken naar de onderwerpen die niet mochten ontbreken. Leidraad in deze zoektocht is uiteindelijk geweest: wat is typisch voor de stad en wat is exemplarisch? Deze zoektocht heeft geleid tot het DNA van Alkmaar, samengebracht in een zaal voor de Alkmaarder en voor een ieder die geïnteresseerd is in de rijke en interessante cultuur van de stad. Een perfecte start voor een dagje Alkmaar.

Gemeente maakt 80-jarige overstuur

Half uurtje moet kunnen... Foto: pixabay.com

Half uurtje moet kunnen… Foto: pixabay.com

De informatie aan ouderen in Alkmaar is nog steeds rommelig. Dit constateert Arie Epskamp, fractievoorzitter van SeniorenPartij Alkmaar (SPA), naar aanleiding van een gesprek met een oudere dame, die ‘volledig over de rooie was’.

Arie: “Recentelijk kreeg ik een telefoontje van een oudere dame. Ze was helemaal overstuur. Zij vertelde dat ze was gebeld door iemand van de gemeente (naam bij mij bekend, AE) met de vraag hoeveel kamers er eigenlijk waren in haar huis.  Op het antwoord reageerde de ambtenaar: ‘Dan kan er wel een half uurtje huishoudelijke hulp af’.”

Mevrouw volledig in de stress, aldus Arie. “De huishoudelijke hulp schoot haar liefdevol te hulp, door aan te bieden de gemeente te bellen en om opheldering te vragen. Ondertussen had mevrouw contact met mij gezocht en ik beloofde haar ook contact te zoeken met de gemeente.”

Ingesproken

“Dat was makkelijker gezegd dan gedaan. Inmiddels zijn bijna drie dagen verstreken en ik heb taal noch teken vernomen van de desbetreffende afdeling. Ik ben eerst via de griffie doorverbonden, en kwam bij een telefonische beantwoorder terecht. Naam en telefoonnummer plus een omschrijving van de zaak ingesproken.”

“ ’s Middags via 14072 gepoogd contact te krijgen, uiteindelijk laat een medewerker gesproken. Vol begrip gaf zij aan dat ik daarvoor toch echt met haar collega mevrouw X (omwille van privacy geen namen, AE) moest spreken. Zij zou voor een mailbericht zorgen. Nog steeds niets gehoord. Maar je zal toch als zorgvrager dringend op een antwoord zitten te wachten. Dit is ongekend.”

“Vervolgens heb ik opnieuw contact gehad met de oudere dame in kwestie. De huishoudelijke hulp had van de gemeente vernomen dat de indicatie in ieder geval dit jaar nog hetzelfde zou blijven.  Mevrouw werd naar mijn idee terecht weer verdrietig, want ze zei : ‘Men had al gezegd dat het dit jaar hetzelfde zou blijven. Maar volgend jaar komen ze weer, ik kan het niet meer aan. Ik ben dik in de tachtig’.”

“Mochten de lezers van deze site ook zulke ervaringen hebben laat het ons weten. Wij zullen er dan mee naar de verantwoordelijk wethouder gaan en voor u proberen een oplossing te vinden. a.epskamp@spa-alkmaar.nl of 06-41755123.”

 

Twee keer zoveel duurzame energie als gemiddeld

Alkmaar wekt bijna twee keer zoveel duurzame energie op als gemiddeld in het land. Dat staat in de evaluatie van het Alkmaars Energieprogramma.

Eind 2011 heeft de gemeenteraad van Alkmaar het energieprogramma vastgesteld. Na 3,5 jaar zijn resultaten van het duurzaamheidsprogramma geëvalueerd. Er is voornamelijk ingezet op duurzame mobiliteit, uitbreiding van het warmtenet van HVC, werk aan de duurzaamheid van de bestaande stad, opwekking van duurzame energie en bewustwording bij de inwoners over het goed omgaan met energie.

Mobiliteit

De afgelopen jaren is er veel bereikt op het gebied van duurzame mobiliteit. Zo zijn er nu 56 openbare elektrische laadpalen voor auto’s. De komende jaren is het streven om meer dan het dubbele aan laadpalen te plaatsen. Ook zijn er nu twee groengastankstations in Alkmaar gerealiseerd (industrieterrein Boekelermeer en aan de Bestevaerstraat) en rijden er ook duurzame auto’s rond van de gemeente en Stadswerk072.

Het warmtenet van HVC breidt zich ook fors uit. Inmiddels heeft het warmtenet een lengte van twaalf kilometer en in totaal worden op dit moment 2850 woningequivalenten voorzien van warmte uit de afvalenergiecentrale. Uiteindelijk kan het warmtenet zo’n 10.000 woningen en bedrijven in Alkmaar, Heiloo, Heerhugowaard en Langedijk van duurzame warmte voorzien.

Het warmtenet breidt fors uit.

Het warmtenet breidt fors uit.

Er wordt op verschillende manieren duurzame energie opgewekt in Alkmaar. Onder meer met windmolens, de bio-energiecentrale bij de HVC, vergisting van GFT-afval bij HVC en zonnepanelen bij particulieren en bedrijven. Alkmaar wekt op dit moment acht procent duurzame energie op tegenover het landelijk gemiddelde van 4,5 procent. De duurzame energiecoöperatie regio Alkmaar (Decra) heeft hier ook een rol in gehad. Decra ondersteunt duurzame initiatieven en heeft onlangs nog een windturbine gerealiseerd op de Boekelermeer.

Rembrandtkwartier

Waar veel winst valt te behalen, is de bestaande stad. Veel woningen kunnen energiezuiniger worden gemaakt. Zo zijn er in het Rembrandtkwartier 55 woningen voorzien van spouwmuurisolatie.

Een belangrijk aspect is ook de bewustwording van omgaan met energie en duurzaam leven. Om dit waar te maken, is de hulp van inwoners, bedrijven en instellingen nodig. De afgelopen vier jaar is er dan ook actief ingezet op het vergroten van de bewustwording van inwoners, bedrijven en instellingen. Zo zijn er verschillende initiatieven uit de samenleving gestimuleerd en heeft de gemeente zelf ook campagnes gevoerd zoals ‘Kost je weinig energie’.

 

Verweer A2-boete: laat je niet kisten

Beste lotgenoten van de A2-boeterreur,

Ik ben gisteren bij mijn beroepszaak over de A2-boete (zie onder) geweest. Ik heb mijn verweer voorgelezen. Het enige dat de medewerker van het CVOM – de administrateur van de boetebengels – inbracht, was  dat iedere bestuurder zelf goed moet kijken wat er op de borden staat en dat de bebording niet onduidelijk is.

Lesje mooi van buiten geleerd.

Over veertien dagen uitslag. U hoort van me.

Zoals beloofd, hieronder mijn verweer.

Laat je niet kisten,

Arno Ruitenbeek.

——————————-

 

Edelachtbare,

Bij de oproep voor deze zitting zit een overzicht van veel gebruikte argumenten en de lijn die de rechtbank daarbij aanhoudt op basis van wet en jurisprudentie. Die bijlage wordt mij en anderen die in beroep gaan verstrekt ‘om mogelijk tijd en kosten om naar te zitting te komen, te besparen’.

Zo dacht ik er in eerste instantie ook over, na lezing van het eerste stuk ‘De bebording op de A2 is onduidelijk’. Ik ga niet naar Utrecht, ’t heeft toch geen zin.

Maar bij nadere en herhaalde bestudering van de tekst, besloot ik alsnog een poging te wagen de boete ongedaan te maken.

Ik ga hier geen semantische discussie beginnen. Maar mijns inziens zijn de volgende regels niet (geheel) correct.

  • Hoofdregel is dat iedere bestuurder zelf goed moet kijken wat er op de borden staat. Onjuiste berichtgeving hierover in de pers is vervelend, maar niet toe te rekenen aan het ministerie of de wegbeheerder.
  • De bebording na 1 december 2012 is niet zo onduidelijk geweest dat de bestuurders niet kan worden verweten dat zij de maximumsnelheid hebben overschreden.

Ad 1. Ik ben ruim 40 jaar journalist, waarvan 25 jaar misdaad- en rechtbankverslaggever en ben het gewend dat ‘de pers’ vaak de schuld krijgt. Politie, OM en de overheden bijvoorbeeld zijn er goed in om ‘de media’ – in hun wandelgangen ‘persmuskieten’ en ‘journaille’ genoemd – heel snel tot zondebok te bestempelen als ze zelf fouten hebben gemaakt, missers hebben begaan of steken hebben laten vallen.

Daarom is het jammer dat dit gebeurt in een officieel stuk van ‘de rechtspraak’, nota bene onder het mom van dienstverlening.

Maar vooral is het (ook) in dit geval niet waar, althans niet geheel waar. Ik weet dat menig journalist niet erg zorgvuldig omgaat met informatie.

Hier echter gaat het, althans in mijn beroep, niet om datgene wat in de pers staat en stond over de trajectcontrole op de A2. Hier betreft het mededelingen, zoals terug te vinden op onder meer de site van Rijkswaterstaat.

Zo kom ik op mijn argumentatie om in beroep te gaan.

Ad 2. De boete is van 22 februari 2014, dus vijftien maanden na de in het overzicht genoemde datum van 1-2-12.

Wat lees ik echter in een bericht op internet van 19 mei 2014, drie maanden na de vermeende overtreding en anderhalf jaar na die eerder genoemde datum? ‘Aanpassing 500 hectometerbordjes eerder van start’.

Sinds de invoering van de maximumsnelheid van 130 km/u klagen veel weggebruikers over onduidelijkheid met betrekking tot de wisselende maximumsnelheden op snelwegen. De minister liet Rijkswaterstaat daarom verschillende mogelijkheden uitwerken om de aanduiding van de maxima te verbeteren. “De verschillende opties heb ik gewogen aan de hand van onder andere de criteria ‘eenduidig voor de weggebruiker’ en ‘gebruik van bewezen technieken’, zo liet minister Schultz van Haegen in april in een brief aan de Tweede Kamer weten.

Als je, zoals ik, een à twee keer per jaar de A2 gebruikt en, op 22 februari 2014 voor het eerst na 19 uur, is de bebording (nog) wel degelijk verwarrend.

Dat er trajectcontrole is, weet ik, dus stel ik cruise control in op 108 als ik hier rijd tussen 6 en 19 uur.

Ik kom vanuit Arnhem langs Utrecht en zie het grote blauwe bord Trajectcontrole en zie de aankondiging: 6-19 h 100.

Ik rijd daar om 20.41 uur. Veiligheidshalve, omdat ik me niet zeker ben, zet ik de cruise control niet op 138, maar rijd max 120 km.

Ik ben in de buurt van Baambrugge en haal een aantal auto’s in, waaronder een hoge bestelbus. Ik neem het (herhaalde) bord Trajectcontrole waar, maar zie niet de toevoeging ‘dag en nacht’/‘altijd 100’. Mijn zoon, in het bezit van een rijbewijs, evenmin.

De video van Rijkswaterstaat op you tube https://youtu.be/asdYNCM5cks geeft geen uitsluitsel, het persbericht van RWS stelt dat er na 22-2  is aangepast vanwege de verwarring.

De foto’s op internet (Google images, respectievelijk van RTV Utrecht en Telegraaf) van de borden maken me evenmin wijzer.

Dit is het bord dat ik zie als ik vanuit Utrecht de trajectcontrole inga:

trajectcontrole A2 'begin'

Het ‘normale beginbord’. Foto: De Telegraaf

 

En dit, voor mij fatale bord staat dan bij (of kort voor) Baambrugge:

Het 'fatale'bord. Foto: RTV Utrecht.

Het ‘fatale’bord. Foto: RTV Utrecht.

 

 

 

Controles in de Spoorbuurt leiden tot optreden

Spoorbuurt: actie volgt.

Spoorbuurt: actie volgt.

Een deel van de 48 panden in de Spoorbuurt, die in april en mei zijn gecontroleerd, blijkt inderdaad illegaal te zijn gesplitst en bovendien niet te voldoen aan brandveiligheidseisen. De gemeente gaat snel optreden.

Bij de handhaving wordt onderscheid gemaakt in zeer acuut brandonveilige kamerverhuurpanden, en de overige panden die niet voldoen, maar wellicht wel geschikt kunnen worden gemaakt door bepaalde bouwkundige aanpassingen. Dit geldt ook voor de illegale woningsplitsingen. Met alle pandeigenaren gaat de gemeente in gesprek over de brandveiligheidseisen. Zodra zij hieraan voldoen, kan alsnog een omgevingsvergunning voor deze panden worden aangevraagd.

De wijkvereniging Op de Rails had vanwege overlast aangedrongen op actie door de gemeente. Met de wijkvereniging is de gemeente in contact over de bevindingen van de controles en het vervolg. Uit de controle van de 48 panden is naar voren gekomen dat circa 30 procent van de panden is vergund. De eigenaren ontvangen bericht dat zij reeds in het bezit zijn van een vergunning en dat dus verdere actie achterwege kan blijven.

Opgesplitst

Ruim 40 procent van de panden (gesplitst in woningen) is niet vergund en een gedeelte hiervan voldoet op dit moment niet aan de brandveiligheidseisen. Een gedeelte hiervan voldoet niet aan de recent vastgestelde beleidsregel waarborging woon- en leefklimaat bij splitsing woningen. Ongeveer 30 procent van de panden is opgesplitst in kamerverhuur. Bijna alle kamers voldoen niet aan de brandveiligheidseisen. Ongeveer 75% (ruim 60 kamers) hiervan kan ook niet voldoen aan deze eisen. Er is een aantal panden waarop directe handhaving wordt toegepast, vanwege de brandonveilige situatie.

Over de ontwikkelingen houdt de gemeente nauw contact met de wijkvereniging, de buurtbewoners en de pandeigenaren in de Spoorbuurt.

21 maanden geëist tegen pooier vijftienjarige

21 maanden cel luidt de eis tegen ‘Kees’ H. (22) , die de vijftienjarige Jenny* de hoer liet spelen in Alkmaar, Den Helder en Amsterdam. Een rechercheur die zich voordeed als klant, redde het weglopertje van haar pooier.

Jenny, kind van gescheiden ouders, verbleef een jaar geleden bij haar vader. Op 30 juni nam ze de kuierlatten. Z bracht een nacht op straat door en vroeg vervolgens via sociale media om een slaapplaats. Ze had de pech dat Steven H. alias Kees reageerde, een Amsterdammer met een plekje in de top 600 van hoofdstedelijke criminelen.

schaal

Met zijn achterneef, de reeds eerder voor mensenhandel opgepakte Don E. en nog een vriendje pikte hij met zijn auto het meisje 1 juli rond 23 uur op bij station Zaandam. Vandaar ging het naar een huis van een maatje, waar Kees seks had met het kind – hij wist haar leeftijd – en vrijwel tegelijkertijd het mailaccount christinahot@outlook.com aanmaakte.

Kinky

’s Morgens maakte hij foto’s van Jenny en plakte die in advertenties op seksjobs.nl en kinky.nl. Hij Nam haar mobieltje af, bracht haar voor een paar euro en wat cocaïne onder bij een kennis in Amsterdam en hoefde maar even te wachten, of de klanten meldden zich aan.

Volgens Jenny moest ze het overgrote deel van wat ze verdiende, aan Kees afstaan. Ook volgens een later opgespoorde klant oefende H. een enorme controle op zijn melkkoetje uit; om het half uur moest ze H. rekening en verantwoording afleggen via een gsm die ze van hem altijd bij zich moest hebben.

De politie zag de foto’s en advertenties op de sekssites ook en wist: dit is de als vermist opgegeven Jenny. Er werd een afspraak gemaakt voor een beurt in een kamer in hotel Akersloot. Jenny kwam en daarmee was na een kleine maand de eerste akte van het drama voorbij. Deel twee was minstens zo ellendig voor haar. Zoals ze had gevreesd, belandde ze in een gesloten jeugdinrichting.

Minderjarig

Tijdens de zitting op de Haarlemse rechtbank hield H. vol dat hij Julia slechts had willen helpen en geen dwang had toegepast. De officier van justitie hielp hem snel uit de droom: “Dit is seksuele uitbuiting van een minderjarige; zelfs als zij zelf het initiatief had genomen voor de prostitutie, had dat geen enkele invloed op uw strafbaarheid.”

De verdachte zweeg eerder in alle talen, maar wees dit keer Don E. aan als medepleger. De aanklager liet doorschemeren dat E. alsnog wordt vervolgd en dat H.’s criminele winst hem mogelijk wordt afgenomen. Als hij de schadevergoeding van 5330 euro aan Jenny betaalt, gaat de plukze mogelijk niet door, omdat H. dan vermoedelijk een kale kip is waarvan niets te plukken valt.

De uitspraak is op 11 juni.

*Naam gefingeerd om reden van privacy

Foodbloggers openen graskaasmarkt

Drie spraakmakende foodbloggers openen morgen (29 mei) om 10 uur de Alkmaarse kaasmarkt, die in het teken staat van graskaas.

Pauline Weuring van uitpaulineskeuken.nl, Sabine Koning die ohmyfoodnes.nl vult en Brenda Hoff, de vrouw achter brendakookt.nl, luiden de bel op uitnodiging van kaasproducent CONO Kaasmakers. Aanleiding daarvoor is dat foodbloggers een steeds belangrijkere plaats innemen in de journalistiek en ontwikkelingen op het gebied van culinaire ontwikkelingen en trends.

CONO Kaasmakers is de producent van onder meer Beemsterkaas. In de Beemster polder heeft het bedrijf de ‘groenste kaasmakerij ter wereld’ gebouwd. In het volledig duurzame gebouw zal kaas worden gemaakt volgens traditionele ambachtelijke processen. De kaasmakerij draait momenteel proef met nieuwe duurzame processen.

Kaasmarkt. Foto: Wick Natzijl

Kaasmarkt. Foto: Wick Natzijl

Overvallers niet schuldig aan dood tante Antje

Het duo dat tante Antje (89) vorig jaar in haar Alkmaarse woning overviel en mishandelde, is niet schuldig aan haar dood. Hoofdverdachte Jeffrey A. (25) uit Edam krijgt zeven jaar cel.

De rechtbank concludeert dat de hoogbejaarde vrouw niet is overleden aan het letsel dat ze in de nacht van de overval heeft opgelopen. Dat staat lijnrecht tegenover de opvatting van het Nederlands Forensisch Instituut. Volgens het NFI was tante Antje overleden aan de gevolgen van de mishandeling.

A krijgt de zeven jaar voor diefstal met geweldpleging en voor een serie andere inbraken. Omdat er geen bewijs is dat het A.’s bedoeling was Antje zwaar toe te takelen, is de man vrijgesproken van poging tot doodslag.

Zijn kompaan Rick S. (31) uit Nieuwe Niedorp kreeg drie jaar. Ook hij werd vrijgesproken van (poging tot) doodslag, maar schuldig bevonden aan de inbraak bij Antje en zes andere inbraken. Volgens de rechtbank had S. een leidende rol.

Tante Antje niet dood door overvallers. Foto: RTV NH

Tante Antje niet dood door overvallers. Foto: RTV NH

Vluchtende inbreker toch gepakt

De politie heeft zondagmorgen rond 5.40 uur een 44-jarige man gearresteerd, die verdacht wordt van een inbraak in een schuur aan de Herenweg in Oudorp.

Toen de politie arriveerde was de verdachte reeds vertrokken, maar met hulp van een politiehond werd de man getraceerd in de omgeving. De verdachte vluchtte en zwom een sloot over en gooide een fiets naar een politieagente, die daardoor licht gewond raakte aan haar hand.

Een andere agent liep de verdachte op de Achterweg tegen het lijf en ondanks het gebruik van pepperspray wist de verdachte hem een slag in het gezicht te geven en ging er weer vandoor. Daar liep hij de volgende diender tegen het lijf, die eveneens pepperspray gebruikte. Ook nu gebruikte de verdachte geweld en sloeg hij de agent. Hierbij kwam de verdachte ten val en kon hij uiteindelijk worden aangehouden.

De verdachte in voor nader onderzoek ingesloten.

Morgan benadert Coben en Barclay

Morgan

Brooke Morgan: Gevangen

Boekerij, €18,95, e-book €12,99

Iemand wil Ellie Walters geestelijk kapot maken. Net als de te jong getrouwde, dociele vrouw een nieuwe leven denkt te beginnen, weg van haar ‘grote liefde’, schuinsmarcheerder annex regelneef Charlie. In het kustplaatsje waar dertiger Ellie is neergestreken, lijkt het te spoken. Insluiping in haar huis, ravage en nauwelijks bedekte verwijzingen naar het dodelijk ongeval dat Ellie veroorzaakte en waarbij een kind om het leven kwam. Doordat ze zonder enig bewijs (nieuwe) vrienden beschuldigt haar leven te verstieren, komt ze nog meer dan voorheen alleen te staan. De auteur bouwt de spanning tergend langzaam op, dus het is na 150 bladzijden wel even doorbijten om de ultieme beloning te ontvangen: een thriller waarmee Morgan het niveau van Coben en Barclay (niet toevallig bij dezelfde uitgever) benadert. De allerlaatste zin ‘Hem zouden ze nooit te pakken krijgen.‘ is zowel mysterieus als veelbelovend.

Arno Ruitenbeek