Maandelijkse archieven: april 2016

Gewonden bij ongeluk

Westerstraat

Twee gewonden vielen zaterdagmiddag bij een ongeluk op de Nieuwe Schermerweg, ter hoogte van de Westerstraat in Oudorp. Een motorfiets knalde op een personenwagen, die linksaf wilde slaan de Westerstraat in. De motorrijder en de automibliste moesten naar het ziekenhuis worden overgebracht. De schade was groot. De drukke toegangsweg was richting centrum Alkmaar geruime tijd afgesloten.

2,5 jaar voor Hells Angel-baas met wapens

Zo'n pompactiegeweer werd bij De R. aangetroffen. Foto: en.wikipedia.org

Zo’n pompactiegeweer werd bij De R. aangetroffen. Foto: en.wikipedia.org

De rechtbank heeft de 34-jarige Lysander de R., president van de Haarlemse Hells Angels, veroordeeld tot 2,5 jaar cel. Hij had, met zijn schoonvader, (vuur-)wapens en munitie voorhanden en mishandelde twee cafébezoekers.

Op 17 september 2014 zijn bij een doorzoeking van een loods in Heemskerk verschillende wapens met munitie aangetroffen. Daaronder een antitankbrisantgranaatraket met lanceerinrichting, een machinepistool, een scherfhandgranaat en een pompactiegeweer. Op sokken en een draagband om de wapens en de lanceerbuis is DNA van De R. aangetroffen. Het geweer was zodanig geconstrueerd, dat dit verborgen kon worden gedragen.

De rechtbank verwerpt het verweer van De R. dat hij niet wist dat er wapens in de door zijn schoonvader gehuurde loods aanwezig waren. De R. had een sleutel van de loods en dus toegang tot de loods. Hij kwam er meerdere keren per dag. De wapens lagen verstopt boven de plafondplaten. De rechtbank vindt het niet aannemelijk dat de loods altijd open was. Want er stonden nogal wat waardevolle spullen.

Ook De R.’s uitleg dat de was, soms ook die van hem, in de loods werd gedaan en dat iemand zijn sokken met DNA heeft gebruikt om de wapens te omwikkelen, kon geen genade vinden in de ogen van de rechters. Er is niet gebleken dat nog anderen van de loods gebruik maakten en De R. heeft zijn standpunt ook niet onderbouwd

Mishandelingen

Op 27 december 2014 heeft de R. in een café in Heemskerk eerst iemand in het gezicht geslagen, die bij een ruzie tussen beide kwam. Daarna heeft hij een tweede persoon mishandeld door eerst een glas kapot te slaan en dat vervolgens het café in te gooien, richting de cafébezoekers. Daarmee nam hij, oordeelt de rechtbank, welbewust het risico dat dit glas iemand raakt. Het slachtoffer heeft hierdoor een diepe snee in haar hand opgelopen. De rechtbank vindt niet dat De R. het opzet had om de slachtoffers zwaar lichamelijk letsel toe te brengen.

De kans op herhaling wordt, gelet op zijn persoonlijkheids- en emotionele problematiek, zijn lidmaatschap van de Hells Angels en zijn strafblad, als hoog ingeschat. De rechtbank ziet niets in een deels voorwaardelijke straf, omdat dat geen recht doet aan de ernst van de feiten en De R. ondanks eerder voorwaardelijke opgelegde straffen wederom de fout in is gegaan.

Ondanks een eerdere behandeling bij psychiatrisch centrum De Waag heeft de Haarlemmer toch weer een gewelddelict  gepleegd. De rechtbank volgt het advies van de reclassering dan ook niet. De schoonvader is eveneens tot 30 maanden gevangenisstraf veroordeeld, vanwege de aanwezigheid van de wapens, professioneel vuurwerk, zwart geld, drugs en vanwege heling.

De in beslag genomen wapens worden vernietigd.

Tot negen jaar cel voor doodslag Michelle Koek

Het huis waar Michelle Koek werd gedood. Foto: RTV NH

Het huis waar Michelle Koek werd gedood. Foto: RTV NH

Jawed H. ( 41) en zijn 31-jarige zwager Michel S. zijn veroordeeld tot respectievelijk negen en acht jaar gevangenisstraf voor doodslag op de 49-jarige Michelle Koek, die een kringloopwinkel in Andijk had overgenomen van H.

De rechtbank spreekt verdachten vrij van moord, conform de eis van de officier van justitie, omdat niet bewezen kan worden dat verdachten hebben gehandeld volgens een vooraf beraamd plan.

In de nacht van 28 op 29 april 2014 hebben verdachten het slachtoffer op brute en gruwelijke wijze om het leven gebracht in haar woning in Andijk. Het slachtoffer heeft verdachten binnengelaten om te praten over een conflict over de afhandeling van de verkoop van de kringloopwinkel. Binnen is de situatie zodanig geëscaleerd dat het gesprek veranderde in een ruzie, in een worsteling en in een wurging van het slachtoffer waarna zij is geschopt en is gestoken met een mes. Nadien hebben de zwagers de woning samen verlaten.

Tbs

Aan S., die al een lang strafblad had, legt de rechtbank naast de acht jaar tbs met dwangverpleging op. “De ernst van het feit en de aanzienlijke kans op herhaling in combinatie met zijn psychische problemen en afhankelijkheid van verdovende middelen, maakt dit noodzakelijk”, aldus de rechters. De duur van deze tbs kan langer dan vier jaar zijn, omdat het een geweldsdelict betreft.

Aantal graafschades opnieuw gedaald

Het aantal graafschades in Nederland is in 2015 opnieuw gedaald. De kans dat tijdens het graven een kabel of leiding wordt geraakt wordt hierdoor wederom kleiner.

Dit meldt Netbeheer Nederland. In 2015 werd bij 32.858 graafwerkzaamheden een kabel of leiding geraakt. Dit is ongeveer vier  procent lager ten opzicht van het jaar daarvoor. De gemiddelde herstelkosten zijn licht gestegen naar 796 euro per schade. Kabels voor communicatieverkeer zoals telefoon, internet en televisie worden het vaakst geraakt.

Agentschap Telecom vindt de doelstelling van het kabel- en leidingoverleg om in 2018 maximaal 25.000 graafschades te hebben zeker haalbaar. “Maar dat zal niet vanzelf gaan. Om deze doelstelling te halen moeten alle partijen uit de keten de komende jaren kansen benutten en de samenwerking onderling intensiveren. Het gaat daarbij niet alleen om of je als opdrachtgever, netbeheerder of grondroerder aan de wet houdt. Het gaat er ook om dat je datgene doet wat nodig is om een graafschade te voorkomen.”

Graafschades grafiek

 

Eclipse

Eclipse

Een maandagmorgen als elke andere werd het niet. Eigen wagen (Mitsubishi Grandis) voor grote beurt en wisseling winter- naar zomerbanden naar Renses gebracht. Daar kreeg ik van meneer Aad (Renses, de grote baas dus) als ruilauto een Mitsubishi Eclipse mee.

Alleen jammer dat het dakje niet open kan van dit racemonster. Sneeuw van gisteren (24 april) nog vers in het geheugen.

Boek over Noord-Holland-Noord

De kaft van NU...NHN, foto: Keesnan Dogger

De kaft van NU…NHN, foto: Keesnan Dogger

NU…NHN is de titel van een boek, waaraan op dit moment hard wordt gewerkt. In december verschijnt dit relatiegeschenk over alles, dat op dit moment belangrijk is voor Noord-Holland-Noord. Economische ontwikkelingen, toerisme, nieuwbouw, festivals, infrastructuur, maar ook de mensen in deze regio.

Schrijvers en journalisten uit deze contreien, zoals Arno Ruitenbeek, Cock de Vries en Joris Brussel maken de verhalen bij de vele foto’s van fotograaf Keesnan Dogger. In de boeken zijn linkjes verwerkt, waarmee heel makkelijk een bedrijfsfilm, website of aanbieding aan de lezers kan worden getoond. En natuurlijk is het boek na uitgave ook digitaal in te kijken op internet. ‘NU…NHN’ gaat ongeveer 300 pagina’s bevatten, is voorzien van een harde kaft, formaat 25 x 25 cm, ingebonden en afgezet met kapitaallinten. Oplage: 10.000 exemplaren.

Ongeveer 50 bedrijven, scholen en instellingen uit de hele regio kunnnen een plaats krijgen in dit boek. Om opgenomen te worden, moeten ze een nader af te spreken aantal exemplaren afnemen dat ze als kerst- of relatiegeschenk kunnen inzetten. Er is een mogelijkheid om het boek te voorzien van een eigen voorwoord, omslag of katern, waardoor het een nog persoonlijker relatiegeschenk wordt. Er zijn geen plaatsingskosten verbonden aan het opnemen van het hoofdstuk.

NU…NHN is een actualisatie van Juist…Heerhugowaard, Alkmaar, Langedijk dat in 2011 verscheen, als ook van eerder titels uit dezelfde reeks, zoals Daarom Haarlem; Daarom de Zaanstreek; Daarom Amsterdam; Daarom Groot Waterland; Daarom Hoorn, Enkhuizen, Medemblik; Juist Amstelland en Juist IJmond.

Uitgever is Paddy Stegerhoek, directeur van Nederlandse Zaken NH, nh@nederlandse-zaken.nl, www.nederlandse-zaken.nl/nh.

Samenreizenden

‘Samenreizenden’. Wij hadden er nog nooit van gehoord, maar de communicatiejongens en -meisjes van de gemeente Alkmaar doen in een persbericht over de komst van vluchtelingen alsof het een doodnormaal begrip is.

De eerste vluchtelingen krijgen in de loop van mei onderdak in het voormalig belastingkantoor aan de Robonsbosweg, aldus het stuk. ‘Het gaat bij de eerste vluchtelingen om een gemêleerde groep, gezinnen, samenreizenden en alleenstaanden’.

Interessant… 

 

Gemangeld tussen criminelen en justitie

admiraal

‘Het maakt in dit land niet uit of je door de kat of door de hond wordt gebeten. Justitie is geen haar beter dan de criminelen waarop ze jaagt’. Dat zegt voormalig drugstransporteur Paul Koning in zijn autobiografie Mijn allerlaatste drugstransport, die zojuist is verschenen bij Just Publishers, € 18,95.   

Noord-Hollander Koning vertelt openhartig hoe hij van alle kanten is geplet; zowel door het criminele milieu, als door justitie waarmee hij dacht een overeenkomst te hebben.

Als het transportbedrijf van Paul Koning failliet gaat, besluit hij hasj te gaan vervoeren om zijn vele schuldeisers snel te kunnen betalen. Hij gaat werken voor een van Nederlands grootste drugsbaronnen, Charles Zwolsman. Daarmee begint 25 jaar geleden voor Koning een periode van ongekende angst, die tot op de dag van vandaag voortduurt.

De eerste transporten vanuit Noord-Afrika voor Zwolsman lopen goed en het geld stroomt binnen. Maar vanaf het moment dat Koning de leugens van zijn opdrachtgever beu is en besluit voor eigen rekening drugs te smokkelen, begint de ellende. Koning en zijn gezin worden bedreigd en geïntimideerd. Zelf wordt hij diverse keren zwaar mishandeld. Een nieuw transport wordt getipt bij justitie en Koning loopt tegen de lamp.

Identiteit

Na Konings arrestatie gaan de bedreigingen en intimidaties echter onverminderd door. Ten einde raad gaat hij in op de vraag van justitie om informatie te geven over de drugsbende van Zwolsman. Konings vooruitzicht: een nieuwe identiteit en financiële middelen. Maar als de wanhopige transporteur is leeggelopen trekken de opsporingsinstanties, lees de Staat der Nederlanden, hun handen van hem af. Paul Koning staat er dan helemaal alleen voor. Hij ontvlucht Nederland. Vele jaren later moet hij nog iedere dag over zijn schouder kijken…

De grootste teleurstelling voor Paul Koning is echter toch geweest dat de autoriteiten niet te vertrouwen blijken. Hij vind dat justitie speelt met levens als haar dat toevallig van pas komt. De IRT-affaire heeft volgens Koning slechts een topje van de ijsberg van smerigheden boven water gebracht. Justitie en politie in de democratie die Nederland heet te zijn, zien er geen been in om beloftes te breken als dat hen beter uitkomt. Dat ze daarmee mensen in groot gevaar brengen, heeft hij aan den lijve ondervonden.

Paul Koning (1954) ziet dit boek als een afrekening na 25 jaar. Op het moment heeft hij zijn zaken weer op orde, maar hij kroop hiervoor uit een ongekend diep dal. Hij heeft werk en inkomen en een leuk huis. Dit boek bevat een duidelijke boodschap aan iedereen (ook ondernemers) die in een soortgelijke positie als waarin hij zat, dreigen terecht te komen: doe het niet.

Ghostwriter is journalist Arno Ruitenbeek (1955), al meer dan 25 jaar misdaadverslaggever en auteur van onder meer Je zult maar in hun schoenen staan  over de geruchtmakende moordzaak-Wijker, een gerechtelijke dwaling van jewelste. Hij heeft de vele processen rond de criminele organisatie van Zwolsman gevolgd. Voor Mijn allerlaatste drugstransport trok hij lange tijd met Paul Koning op (zowel in als buiten de gevangenis) en sprak hij met betrokkenen.

Media

Naar aanleiding van de verschijning van het boek is Paul Koning morgen, woensdag 13 april, te gast bij Humberto Tan in diens tv-programma RTL Late Night. De uitzending begint om 22.30 uur.

Andere media-optredens die staan gepland: donderdag 14 april 9 uur BNR Radio en dezelfde dag Radio 1, Nieuws en Co, 18 uur.

Hieronder het hoofdstuk Teeven uit Mijn allerlaatste drugstransport:

Ik besluit het over de band van de politiek te spelen. Niet dat dit meevalt. De vaderlandse politiek is niet mijn favoriete onderwerp van gesprek. Net als het gros van de Nederlanders heb ik een gezonde afkeer van plucheklevers, sprekende pakken en dikdoeners. Na enig plussen en minnen staat er onder de streep welgeteld een Tweede-Kamerlid waarop ik mijn kaarten durf te zetten. Dat is Fred Teeven van Leefbaar Nederland, maar doorslaggevend is vooral dat hij de officier van justitie in de, mijns inziens vergelijkbare Hakkelaar-drugszaak was. 

In het proces tegen Johan ‘De Hakkelaar’ Verhoek is hasjleverancier Fouad Abbas als kroongetuige opgetreden. De deal die justitie met de Pakistaan sluit komt er op neer dat hij in ruil voor zijn belastende verklaringen een boete van 800.000 euro betaalt en dan in geen enkel land ter wereld vervolgd kan worden voor drughandel. Nadat Abbas tien uur heeft getuigd, verdwijnt Johan mede daardoor voor zes jaar achter gaas.

Teeven zit sinds mei 2002 in het parlement. Hij is de helft van de tweemansfractie van Leefbaar Nederland. Ik krijg eind van dat jaar via via zijn mobiele telefoonnummer te pakken en leg hem uit wie ik ben en wat ik zou willen. Ondanks de drukte die zijn baan met zich meebrengt, maakt hij tijd voor me vrij. Teeven ontvangt me in zijn volle kamer in het Tweede-Kamergebouw en luistert geduldig naar mijn verhaal. Ik beloof hem zo snel mogelijk mijn dossier aan hem te geven en neem afscheid met een positief gevoel.

Na een paar weken – hij heeft intussen de stukken kunnen inzien – bel ik op, nieuwsgierig naar zijn mening en nog nieuwsgieriger naar wat hij voor me kan betekenen. Hij zegt onder de indruk te zijn wat ik allemaal heb meegemaakt. Weer krijg ik het idee dat er nu echts iets gaat gebeuren. Dat optimisme blijft onverkort bestaan, als de alom gewaardeerde Teeven de politiek even snel verlaat als hij er is in gekomen. Hij trekt zich in januari 2003 terug, omdat de partijleiding vrij onverwacht Emile Ratelband naar voren heeft geschoven als kandidaat-lijsttrekker. (Die clown wordt overigens niet Freds opvolger, maar Haitkse van der Linden.)

Teeven keert terug naar zijn oude nest, het openbaar ministerie. Als officier van justitie bij het landelijk parket is hij belast met de vervolging van oorlogsmisdrijven, daarna teamleider OM op Schiphol. Hij probeert nog iets te doen voor mij; dat levert hem een probleem op. Teeven krijgt te horen dat hij zich niet met de kwestie-Koning mag bemoeien. In 2006 wordt hij lid van de Kamerfractie van de VVD.

Ik heb geen contact meer met hem gehad sindsdien. Als ik mijn aantekeningen voor dit boek aan Arno Ruitenbeek geef, is mijn laatste zin ‘Dit was de enige persoon die empathie voor mijn zaak had’. Dat brengt Arno ertoe in een mail aan Teevens naaste medewerker Peter Valstar te vragen wat Teeven zich kan herinneren van de contacten met Koning , wat zijn idee er bij was en nu  is. Hier de retourmail, die Arno wel had verwacht maar mij rauw op mijn dak valt:

Geachte heer Ruitenbeek,

Het spijt mij u te moeten berichten dat de heer Teeven niet meewerkt aan de totstandkoming van het boek.

Rest mij niets anders dan u succes te wensen met de verdere totstandkoming ervan.

Met vriendelijke groet,

 P.Valstar

VVD-Tweede Kamerfractie

Blijft de vraag waarom hij zo bot reageert. Puk H., Fouad Abbas? Was het zijn aftreden in de bonnetjesaffaire? Of juist zijn terugkeer in de Tweede Kamer, korte tijd later? Heeft de crimefighter van weleer het vechten opgegeven en is hij ook een pluchetijger geworden?

Een antwoord kan worden gevonden in de persconferentie van de onderzoekscommissie ontnemingschikking op 9 december 2015. Oud-ombudsman Marten Oosting maakt gehakt van de deal die Teeven sloot met Puk H.  Ooit wilde het OM H. voor 500 miljoen gulden plukken, dan blijft de zaak jaren stil liggen en is sprake van overschrijding van de redelijke termijn van vervolging. De kans is op die manier groot dat een ontnemingproces tegen H. als een nachtkaars uitgaat, dus Teeven gaat buiten de rechtszaal om een overeenkomst aan. Daarbij betaalt H. 750.000 gulden ontneming en krijgt hij zijn in beslag genomen bezittingen, in totaal 4,7 miljoen gulden, terug.

Daarvoor hoeft Puk, zegt Oosting, geen belastende verklaringen af te leggen (over De Hakkelaar). Een vreemde deal, want Teeven doet toezeggingen over strafkorting, terwijl hij daar geen toestemming voor heeft van zijn superieuren. Dat college van procureurs-generaal is tegen vrijheid tegen betaling. Teevens cadeautje is nog niet helemaal uitgepakt. Want de crimefighter garandeert H. dat de belastingdienst niet wordt geïnformeerd. Een geregisseerde belastingontduiking.

Zoveel geluk is mij niet beschoren. In september 1998, ik verblijf dan in De Geerhorst in Sittard, krijg ik een aanslag inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen over het jaar 1990. Het oorspronkelijke bedrag van 313.294 gulden zijn de 300.000 gulden afgetrokken, die bij mijn arrestatie in beslag zijn genomen. Van die drie ton is 6621,43 gulden afgeboekt op de openstaande kosten en zijn 42.772 gulden afgeboekt als invorderingsrente. Blijft open om te betalen: 62.687,43 gulden.

De acceptgiro heb ik nog steeds. Blanco zoals ik hem heb gekregen. De laatste brief van de belastingdienst dateert van 31 augustus 2000. Ze hebben beslag gelegd, daarbij het adres in Voorschoten gebruikt, want thans zonder bekende woon- of verblijfplaats binnen of buiten het koninkrijk en onder de griffie van de rechtbank Amsterdam als ‘derde-beslagene’. Ik heb nooit een cent betaa

Hij krijgt 4,7 miljoen en ik, behalve die aanslag, niets. Was de portemonnee leeg of zijn ze zich achteraf doodgeschrokken van die deal?

Vraag me niet hoe, maar ik heb mijn schuld aan het beveiligingsbedrijf toch afgelost. Jaren heb ik er over gedaan. Het is me mooi gelukt, mede dankzij een vaste baan en een redelijk inkomen. Mede omdat ik financieel weer boven Jan kom en toch niets te verliezen heb, besluit ik om Teeven te vergeten en een deurtje verderop in politiek Den Haag aan te kloppen. Bij de PvdA kom ik niet verder dan de woordvoerder van Ella Kalsbeek, die ik op het oog heb omdat ze in de commissie-Van Traa heeft gezeten.

Derde poging is D66. Daar speelt voormalig rechter Boris Dittrich een grote rol, dus lijkt hij de aangewezen man om me te helpen. Diens woordvoerder kapt mijn verzoek om Dittrich te spreken te krijgen voortijdig af, met de smoes: ‘als er een rechterlijk vonnis ligt in uw zaak, meneer Koning, dan kunnen wij niets meer voor u doen’.

De stichting vals beschuldigd in Amsterdam kan wellicht uitkomst brengen. Bij de tweede ontmoeting is de stichtingsmedewerker in gezelschap van de illustere Klaas Langendoen, ongewild hoofdrolspeler in het rapport van de commissie-Van Traa. Langendoen was chef van de Haarlemse sectie stiekem (CID) die probeerde de bende van Etienne U. en val te brengen. Dat gebeurde met ‘aparte’ middelen: onder het toeziend oog van Langendoen en zijn maatje Joost van Vondel importeerden de criminelen ruim 220.000 kilo hasj.

Langendoen profileert zich als iemand met diepgaande contacten in de wereld van justitie en politiek. Hij ziet mogelijkheden om mij van dienst te zijn. Ik heb in totaal vier keer een gesprek met hem, een vijfde keer laat hij me zonder tegenbericht zitten op de afgesproken plek. Een vingerwijzing dat Rotterdammer Langendoen zijn eigen opvatting heeft van ‘geen woorden, maar daden’. Bij hem is het ‘geen daden, maar woorden’, want ons contact eindigt met zijn boodschap dat hij alles heeft geprobeerd, maar er niet in is geslaagd mijn zaak op de agenda van de beleidsmakers te krijgen.   

 

 

Tentoonstelling over Picasso in Holland

Picasso, Les Trois Hollandaises (1905). Gouache collectie Centre Pompidou. © Succession Picasso 2016

Picasso, Les Trois Hollandaises (1905). Gouache collectie Centre Pompidou. © Succession Picasso 2016

De jonge Pablo Picasso verblijft in de zomer van 1905 enkele weken in Noord-Holland. Vanaf 7 juni 2016 laat Stedelijk Museum Alkmaar voor het eerst al dat Hollandse werk zien. Niet eerder werden de beroemde schilderijen La belle Hollandaise uit Australië en Les trois Hollandaises uit Parijs herenigd.

Pablo Picasso (1881-1973) woont nog maar een paar jaar in Parijs als hij in 1905 de grote stad voor het Noord-Hollandse platteland verruilt. Vanuit Schoorl en Schoorldam maakt hij uitstapjes naar Alkmaar en Hoorn. Hij bezoekt de kaasmarkt, bestudeert windmolens en legt die ‘exotische wereld’ vast in zijn schetsboeken. Van de boerenmeisjes maakt hij gouaches. Voor het eerst is dat Hollandse werk – 111 jaar na dato – bij elkaar te zien in Stedelijk Museum Alkmaar, in de regio waar het is gemaakt.

De tentoonstelling Picasso in Holland. Les belles Hollandaises loopt van 7 juni tot en met 28 augustus 2016 en bevat enkele unieke buitenlandse bruiklenen en zelden getoond documentair materiaal. Zijn Hollandse schilderijen zijn voor het eerst sinds 1905 samen te zien in combinatie met twee schetsboeken. Daarin tekende hij niet alleen Hollandse taferelen, maar ook oplossingen voor compositorische problemen van onvoltooid werk in Parijs.

Niet eerder lukte het een Nederlands museum om al het Hollandse werk van de jonge Picasso bij elkaar te brengen. Aanleiding is een recente schenking: de houten stoel waarop de Spaanse meester volgens overlevering vaak op werkte. Doodgewoon en heel bijzonder dankzij de wereldberoemde gebruiker.

Schetsboeken

Picasso in Holland bevat origineel werk uit het Musée Picasso Parijs en de Queensland Art Gallery in Brisbane, Australië. Vier belangrijke bruiklenen komen naar Alkmaar: twee schetsboeken, als het ware dagboekaantekeningen vol creativiteit, en twee imposante gouaches van boerenmeisjes: Les trois Hollandaises uit Parijs en La belle Hollandaise uit Brisbane. Een schetsboek kocht Picasso waarschijnlijk in Alkmaar.

De 23-jarige Picasso portretteert de lokale bevolking, bordeelbezoekers, maar ook stolpboerderijen, molens en de historische binnensteden van Hoorn en Alkmaar. Ook werkt hij aan zijn Parijse werk. Voor de schilderijen trekt hij zich terug in zijn kamer langs het Noordhollands Kanaal. Dat water schildert hij ook op Les trois Hollandaises. De stolpboerderij op de achtergrond is typerend voor de streek. Dat geldt ook voor het West-Friese mutsje op het hoofd van het boerenmeisje op de gouache La belle Hollandaise.

Behalve deze kostbare werken bevat de tentoonstelling cultuurhistorisch materiaal, waaronder foto’s, ansichtkaarten, brieven en anekdotes. Ook is het enige kiekje van Picasso’s verblijf te zien. Daarop staat de kunstenaar achter zijn vriend Tom Schilperoort in diens vakantiehuisje in Schoorl. In het midden zien we Nelly Timmer. Zij maakt het huisje schoon en zou de vriendin van Schilperoort zijn.

Picasso en Tom Schilperoort in diens vakantiehuisje in Schoorl. In het midden  Nelly Timmer. Copyright regionaal archief Alkmaar

Picasso en Tom Schilperoort in diens vakantiehuisje in Schoorl. In het midden Nelly Timmer. Copyright regionaal archief Alkmaar

De tentoonstelling bevat een plattegrond met plekken die Picasso bezocht. Ook blijkt met wie hij zoal omging. Behalve Schilperoort en Nelly Timmer is dat Dieuwertje de Geus, de dochter van de postbode waar Picasso een kamer huurt nadat hij het vakantiehuisje van zijn vriend heeft verlaten. Dat kosthuis stond naast café ’s Lands Welvaren in Schoorldam (nu Hof van Schoorl). Daar komt ook het ‘Picassostoeltje’ vandaan. Lange tijd stond het op zolder bij de dochter van de café-uitbater. Haar zoon liet het vorig jaar na aan het museum.

De tentoonstelling laat zien dat Picasso in Noord-Holland nadenkt over zijn onvoltooide Parijse werk in Parijs. Zijn dagboeken bevatten minstens vijftien studies voor de Bruiloft van Pierrette (1905). Ook experimenteert hij met de achtergrond van de Familie van Saltimbanques (1905). Terug in Parijs schildert hij achter de acrobaten een soort woestijn, geïnspireerd door de Schoorlse duinen. De afstand tot Parijs – al is het maar een paar weken – zorgt ervoor dat Picasso zijn stijl kan ontwikkelen. Het is de eerste keer dat Picasso die werkmethode hanteert.

Picasso in Holland is een samenwerkingsproject met het regionaal archief Alkmaar.

 

 

Afsluiting Velsertunnel op de radio

De inwoners van de IJmond kijken er al maanden met angst en beven naar uit: de afsluiting van de Velsertunnel. Regionale en lokale omroepen berichten over deze megaoperatie, die kan uitmonden in een verkeerschaos. 

RTVNH doet samen met de mediapartners RTV Seaport, Heemskerk FM, 251TV en Radio Beverwijk op 18 april uitgebreid verslag van de eerste spitsdag na de sluiting van de Velsertunnel. Op internet, radio en televisie worden automobilisten en het thuisfront op de hoogte gehouden over files en sluiproutes.

 

In het ochtendprogramma NH Spitstijd (6 tot 9 uur) op radio wordt elk kwartier actuele verkeersinformatie gegeven en staan verslaggevers op knelpunten. Op tv zijn er updates om 7, 8 en 9 uur, 17 en 18 uur. Online houden we je van minuut tot minuut op de hoogte wat er op de weg gebeurt.

De samenwerking vindt plaats in het kader van het NH Nieuwsnetwerk van de regionale omroep. Binnen dit netwerk werkt NH samen met ruim 30 lokale omroepen, nieuwssites en kranten. Er worden onderwerpen uitgewisseld, faciliteiten gedeeld en grote projecten worden gezamenlijk uitgevoerd. ”Dit project toont aan hoe belangrijk en waardevol de samenwerking van NH en zijn lokale partners is”, aldus Jacky de Vries, hoofd nieuws van NH.