Maandelijkse archieven: mei 2017

De Stijl in provinciehuis

Tim Hudson, Singularity.

De tentoonstelling In Stijl, van vrijdag (24 mei) tot en met 7 juni in het provinciehuis in Haarlem. Staat stil bij de 100e geboortedag van De Stijl. Dat was de legendarische kunstenaars- en architectengroep rond Piet Mondriaan, Theo van Doesburg en Gerrit Rietveld.

Kunstenaars Henriëtte van ’t Hoog, Jan Maarten Voskuil, Jochem van der Spek, Louise de Haan, Robert de Vries en Tim Hudson laten hun werk zien. De expositie is te bezichtigen op werkdagen van 9 tot 17 uur, in paviljoen Welgelegen, Dreef 3 Haarlem.

De theorieën van Mondriaan, Rietveld en van Doesburg over kleur en ruimte leidden tot een revolutionaire, volledig abstracte beeldtaal die een wereld van totale harmonie moest brengen. De Stijl werd in 1931 opgeheven, maar is tot op de dag van vandaag voor kunstenaars, vormgevers en architecten een inspiratiebron. Ook de kunstenaars in deze tentoonstelling werken in meer of mindere mate abstract.

 

 

Tim Hudson – Singularity

American Gods zinsbegoochelend

Neil Gaiman: American  Gods

Boekerij

€ 22,50

Na American Psycho van Bret Easton Ellis dacht ik dat het niet aparter kon. Vergissing, want American Gods slaat alles. Nu schijnt niet alleen dit boek mij, maar de verfilming (serie) met Ian McShane als meneer Wednesday ook vele andere in opperste verwarring achter te laten.

Met alle waardering voor Gaimans durf en originaliteit stel ik vast dat deze zinsbegoochelende roadtrip niet een thriller is, al wordt hij zo aangeprezen. Hooguit is het een zeer, zeer lang verslag van – enkel het begin van – een Koude Oorlog tussen oude en nieuwe goden. Tot de eerste groep behoort genoemde Wednesday, die de zojuist ontslagen delinquent Shadow in dienst neemt en van oost naar west door de VS, van heden naar verleden en van realiteit naar schijnwerkelijkheid reist.

Onderwijl krijgen de twee contact met op het oog normale burgers, die echter zonder uitzondering garant staan voor de vreemdste verhalen. Zo werkt Shadow kort voor een uitvaartbedrijf. Zegt de baas: ‘Als je begrafenisondernemer bent, moet je nooit naar iemands gezondheid informeren. Dan denken ze dat je op zoek bent naar werk’.  Ik denk op zo’n moment dat het grappig wordt, om daar tien pagina’s later definitief van af te stappen.

Shadow praat met zijn overleden vrouw Laura, die af en toe aan hem verschijnt: ‘Ik mis je’. ‘Ik ben er’, zei ze. ‘Dan mis ik je het meest. Als je er bent. Als je er niet bent, als je slechts een geest uit het verleden of een droom uit een andere leven bent, heb ik er minder moeite mee’.  Het meisje Sam, dat een oogje heeft op de mysterieuze Shadow, is net zo confuus als ondergetekende.

Shadow wil haar graag overtuigen dat hij niet de moordenaar is van de twee nieuwe goden Stone en Wood: ‘Zou je geloven dat alle goden die mensen zich ooit hebben voorgesteld nog steeds bij ons zijn?”…misschien’. ‘En dat er nieuwe goden zijn, goden van computers en telefoons en dergelijke, en dat ze allemaal schijnen te denken dat er op de wereld geen ruimte genoeg is voor beide? En dat er een soort oorlog op komst is?’ ‘En die goden hebben die twee mannen gedood?’ ‘Nee, mijn vrouw heeft die twee mannen gedood’. ‘Ik dacht dat je zei dat je vrouw dood was’. ‘Dat is ze ook’.

Maak je klaar om te geloven, staat op de achterkant van deze pil. Ik geloof dat ik, na deze bedwelmende ervaring, maar een gewoon spannend boek pak. Daar ben ik klaar voor.

ARNO RUITENBEEK

Voren

De voren van buurman boer zijn bijna kaarsrecht. Knap werk.

 

Gemold

De tuin was bijna gemold. Stelletje mollen ging vreselijk tekeer. Mollenvanger erbij en binnen een week drie mollenlijken. Volgende week meer.

 

Dossier-Epskamp: ‘Enkhuizenaar er in geluisd’

Ab H. (69) uit Enkhuizen, veroordeeld voor de marteldood van Schagenaar Paul Epskamp, is er volgens zijn advocaat ingeluisd door drie oud-kompanen. Er is bijvoorbeeld bewijs dat een van hen politie-informant was.

De opzienbarende verklaring van de 33-jarige Enkhuizenaar Izaak* maakt onderdeel uit van het lijvige herzieningsverzoek dat H.’s advocaat Niek Hendriksen uit Purmerend heeft ingediend bij Nederlandse hoogste rechtsinstantie, de Hoge Raad.

Het ‘Epskamp’-proces moet over, nadat het Europese hof voor de rechten van de mens H. in februari van dit jaar in het gelijk heeft gesteld. Volgens het Straatsburgse hof heeft de Nederlandse Staat H.’s recht op een eerlijk proces geschonden. Bij verstek (H. zat vast in Noorwegen) veroordeelt het Amsterdamse gerechtshof hem in 2010 als enige verdachte tot acht jaar gijzeling, marteling en daarop volgende dood van Paul Epskamp uit Schagen.

,,Het hof had niet mogen doorgaan met de behandeling, omdat duidelijk was dat Ab erbij had willen zijn. Bovendien heeft het hof hem tot een substantieel hogere straf opgelegd dan de 4,5 jaar die hij in Alkmaar kreeg, zonder dat hij zelf iets te berde kon brengen”, zei Hendriksen drie maanden geleden al. Zijn verzoek tot herziening wordt dan ook zonder meer ingewilligd, maar dat wil niet zeggen dat Hendriksen heeft stilgezeten.

Artemis

Met H., die altijd heeft beweert onschuldig te zijn, heeft hij de afgelopen tijd keihard gewerkt aan een stevig dossier ‘dat destijds het Amsterdamse hof tot de conclusie zou hebben gebracht dat H. dient te worden vrijgesproken’. De strafpleiter en zijn cliënt zijn er in geslaagd documenten boven water te krijgen, onder meer uit een andere drugszaak genaamd Artemis, waarin veel betrokkenen in de ‘Epskamp’-zaak ook een rol of rolletje speelden.

Centraal staat een trio Noord-Hollanders, de in het criminele milieu zeer bekende Zaandammer Ron* (56), Izaak en Cees* (78) uit Grootebroek. Aanvankelijk werken ze samen, later zullen vooral Ron en Izaak gebrouilleerd raken. Vier verschillende getuigen verklaren onafhankelijk van elkaar dat Ron zit achter de diefstal van 3000 kilo hasjiesj uit een loods van Joop* in Nibbixwoud, op Tweede Kerstdag 2004.

Op basis van het dossier van Hendriksen lijkt deelname daaraan door Cees en Izaak realistisch. Hij schrijft dan ook aan de Hoge Raad: “Nu deze heren, naar het zich laat aanzien, achter de verdwijning van de hasj zitten, hadden zij er alle belang bij mijn cliënt de schuld voor de dood van Epskamp in de schoenen te schuiven.”

Inderdaad denken de bestolen drugsbaronnen (die nooit zijn gevonden) dat Ab H., Joop en Epskamp de partij met een handelswaarde van vijf miljoen euro achterover hebben gedrukt. Transporteur H., omdat hij op 17 december en kort voor zijn vertrek met zijn Braziliaanse vrouw naar haar geboorteland, een vrachtwagen en een chauffeur heeft geregeld voor het vervoer van de drugs van een opslag in Mijdrecht naar Nibbixwoud. Joop omdat hij het spul onder zich had. Epskamp, die op instigatie van Joop en zonder dat de eigenaren dat weten, naar een koper moet zoeken.

Roosendaal

Januari 2005. In een pand in Roosendaal verhoren vijf of zes Noord-Afrikanen de vermeende dieven en de Marokkaanse broers El K. uit Amsterdam, die hun kennis H. hadden gevraagd de hasj uit Mijdrecht op te halen. Joop, Ab en de El K.’s mogen op een gegeven moment vertrekken, Epskamp blijft achter. Als ze op 19 januari met een boormachine zijn knieën bewerken, krijgt de Schagenaar vermoedelijk een hartstilstand en overlijdt.

Het lichaam van Epskamp wordt op 21 januari 2005 gevonden langs de A2 bij Abcoude. Zijn ribben zijn gebroken, er is geboord in zijn knieën. De daders verdwijnen in het niets. “Openbaar ministerie en politie willen voor pers en publiek iemand laten bungelen voor Epskamps dood, maar dreigen door gebrek aan bewijs met lege handen te blijven staan. Daarom wordt Ab H. geslachtofferd. Hij was er bij in Roosendaal en houdt zijn lippen stijf op elkaar.”

Ab heeft altijd volgehouden dat Izaak een politie-informant is, die valse verklaringen heeft afgelegd. Nu is er een verklaring van deze Izaak uit het Artemis-dossier opgedoken, waarin die bij de rechter-commissaris in Amsterdam zelf uit de school klapt: “Ik ben uit mijzelf naar de politie gegaan. (…) Ik heb met de CIE gepraat (red.: criminele inlichtingen eenheid, oftewel sectie stiekem).”

Hij verklapt aan de CIE dat Ron een pistool heeft en dat diezelfde Ron mensen bedreigt. Hij zou Joegoslaven afsturen op vrachtwagenchauffeur Cees als die problemen ging maken. Izaak probeert hier niet alleen weer H. zwart te maken, maar ‘weet 100 procent zeker dat Ron (ook) te maken heeft met de moord op Epskamp’.

Ron is bij verstek veroordeeld tot 4,5 jaar cel voor de hasjtransporten in de Artemis-zaak en zijn zwarte winst van 507.000 euro moest hij aan de Staat afstaan. Hij zou al jaren in Spanje verblijven. Zijn advocaat Hugo ter Brake uit Hoorn belooft een reactie op Hendriksens herzieningsverzoek te geven zodra het contact met Ron is hersteld.

*Deze namen zijn gefingeerd. Bij de redactie zijn de werkelijke namen bekend.   

 

Acht jaar voor aanval op D66’er

De rechtbank heeft de Fransman Olivier L. (43) veroordeeld tot acht jaar cel voor de poging tot doodslag op het D66-raadlid Marian Segers uit Zuidoostbeemster op 12 mei 2016.

Omdat er onvoldoende bewijs was voor voorbedachte raad, is de Fransman voor de poging tot moord vrijgesproken. Daarnaast is de Fransman veroordeeld voor de diefstal van de auto van het slachtoffer. De bewezenverklaring en de straf zijn gelijk aan de eis van de officier van justitie. Daarnaast moet hij het slachtoffer een schadevergoeding betalen van bijna 55.000 euro.

Op 12 mei vorig jaar werd Segers slachtoffer van een zeer gewelddadige aanval. L. sloeg haar meermalen met een hamer op haar hoofd. Ook stak hij haar met een heggenschaar en messen, waardoor de vrouw levensbedreigend gewond raakte.

De verdediging voerde aan dat verdachte ontoerekeningsvatbaar moet worden geacht, omdat hij onder invloed van grote hoeveelheden drugs en alcohol verkeerde en op de bewuste dag een overdosis had genomen. Verdachte is niet strafbaar, volgens de verdediging en moet worden ontslagen van alle rechtsvervolging.

De rechtbank verwerpt dat verweer. Ten eerste staat niet vast dat verdachte op 12 mei een grote hoeveelheid drugs heeft genomen. Er is enkel de verklaring van verdachte zelf. Die verklaring is wisselend en onduidelijk en wordt weersproken door het slachtoffer. Zij heeft tijdens het eerste contact met verdachte op de dag van het misdrijf met hem gesproken: hij kwam helder over en zij kon goed met hem communiceren. Bovendien is het, als er al drugs zou zijn gebruikt, onduidelijk op welk moment en welke hoeveelheid drugs verdachte heeft ingenomen en in hoeverre dit invloed heeft gehad op zijn handelen.

Vergiftigingspoging islamcriticus Spencer

De Amerikaanse controversiële islamcriticus Robert Spencer is in Reykjavik ontsnapt aan de vergiftigingsdood. Vermoedelijk links-extremistische IJslanders zitten er achter, aldus de Alkmaarse freelancejournalist Pieter Bliek.

Bliek is voor een aantal reportages in IJsland. Hij schrijft: “Spencer was hier vorige week op uitnodiging van de IJslandse anti-islambeweging Vakur om te waarschuwen voor de islamisering. Kort na zijn toespraak werd Spencer onwel in een restaurant en belandde in het ziekenhuis. Een bloedtest toonde een abnormaal hoge dosis van de partydrug MDMA aan. De organisatie spreekt van een doelgerichte aanslag op het leven van de islamcriticus.”

Spencer.

“Voorafgaand aan Spencers bezoek is er veel negatieve aandacht besteed in de IJslandse media. De islamcriticus, die de hele wereld over reist om lezingen te geven over de gevaren van het moslimfundamentalisme, vermoedt dat de vergiftigingspoging het resultaat is van de felle lastercampagne tegen zijn komst.”

Demonstranten

Zijn toespraak van vorige week donderdag in het Grand Hotel Reykjavik ging dan ook niet onopgemerkt voorbij. Enkele tientallen demonstranten, bestaande uit een groep atheïsten, homoseksuelen en een handje vol in IJsland woonachtige moslims, demonstreerden voor de ingang van het hotel met leuzen en hakenkruisen tegen de vermeende haatprediker. Hierbij zouden de demonstranten volgens de organisatie de bezoekers van de lezing gehinderd hebben naar binnen te gaan. De politie moest eraan te pas komen om de bezoekers te ontzetten.

Robert Spencer is berucht om zijn felle kritiek op de islam. Hij schreef meerdere internationale bestsellers, waaronder ‘The Truth About Muhammed; Founder of the World’s Most Intollerant Religion’, over het islamitisch fundamentalisme en de jihad. Tevens is hij medeoprichter van de weblog Jihad Watch dat zich richt op het nieuws over islamitische terreur en commentaar levert op het internationale jihadisme.

In 2013 gaf de Britse regering hem officieel te verstaan dat hij niet welkom was vanwege zijn vermeende extremistische activiteiten, die een gevaar zouden opleveren voor de openbare orde en veiligheid. Naast Spencer was ook de Canadese islamcriticus Christine Williams door Vakur uitgenodigd. Vakur betekent ‘alert’ in het IJslands. De woordvoerder Valdimar Johannesson van deze recent opgerichte organisatie maakt zich ernstige zorgen over de islamisering van IJsland en roept landgenoten daarom op waakzaam te zijn.

Fan

Bliek: “Vlak na de bijeenkomst ging Spencer samen met zijn bodyguard, Williams en de organisatie het succes van de avond vieren in een restaurant in Reykjavik. Daar werd Spencer al snel herkend door een IJslandse fan die hem de hand schudde. Even later werd hem de hand door een tegenstander geschud, waarbij de islamcriticus werd uitgescholden. Hierop besloot Spencer naar zijn hotelkamer te gaan.”

“Kort daarop werd hij gevoelloos in zijn gezicht en aan zijn ledematen, kreeg hartkloppingen, begon te trillen en gaf over. Spencers toestand ging zo hard achteruit dat hij in het ziekenhuis werd opgenomen. Een laboratoriumtest toonde een levensgevaarlijke hoeveel MDMA aan. Deze stof wordt gebruikt in XTC-pillen. De islamcriticus vermoedt dat de fan die hem als eerste de hand schudde op een onbewaakt ogenblik de drugs in zijn drankje heeft gedaan. Volgens Johannessen zou het gaan om links extremistische IJslanders.”

Spencer zegt een aantal dagen flink beroerd te zijn geweest. Vlak voor zijn vertrek uit IJsland is hij samen met de woordvoerder Johannesson van Vakur naar het politiebureau in Reykjavik gegaan. Hier hebben zij met de bloedtest van het ziekenhuis als bewijs aangifte gedaan wegens poging tot doodslag middels vergiftiging. Zowel de bloedtest als de aangifte zijn aan verslaggever Pieter Bliek getoond.

De politie van Reykjavik heeft bevestigd dat het incident bij de autoriteiten is gemeld, maar durft nog niet met zekerheid zeggen dat het om een gerichte moordaanslag gaat. Nader onderzoek moet dit uitwijzen. Johannesson zegt dat deze vermoedelijke moordaanslag helaas het bewijs is dat de islam ook een reëel gevaar is geworden op IJsland. Zojuist is in IJsland dit artikel over de zaak gepubliceerd:

http://www.frontpagemag.com/fpm/266719/icelandic-leftist-poisons-robert-spencer-robert-spencer

Ongekend originele spionageroman

Viet Thanh Nguyen: De sympathisant

Marmer

€ 22,95

De meerderheid van de Amerikanen bekeken ons met dubbele gevoelens zo niet met regelrechte afkeer, omdat we de levende herinnering waren aan hun schrijnende nederlaag. Hoewel sommigen van ons er inderdaad om bekend stonden dat ze de broeders van Rin Tin Tin en Lassie hadden genuttigd, deden ze dat niet op de Neanderthalerachtige wijze zoals de gemiddelde Amerikaan zich dat voorstelde, met een knuppel, een spit en wat zout, maar met culinaire hoogstandjes qua vindingrijkheid en creativiteit – onze koks konden honden op zeven viriliteitverhogende manier klaarmaken, van het laten trekken van een mergpijp tot roosteren en koken, maar ook het maken van een saus, een stoofschotel en enkele bak- en stoomvariëteiten….jammie!)

Dit is een van de talloze vlijmscherpe en hilarische observaties van Viet Thanh Nguyen. Een ongekend originele, sociaalkritische thriller waarin de ik-persoon een dubbelagent van de Vietcong is, die als kapitein van het verliezende Zuid-Vietnamese leger zijn vrienden en bondgenoten moet verraden. Maar waar hij in de traditionele spionageromans zou worden gerekend tot de slechteriken, maakt zijn geestelijke vader een sympathieke vechter voor de goede zaak van hem.

Dat gebeurt in een duizelingwekkend tempo en met een humor, die zoete herinneringen oproept aan Robin Williams’ beste film, Good morning, Vietnam. Nguyen breekt het wereldrecord woorddichtheid, wit en alinea’s zijn nauwelijks te vinden. Logisch, want hij heeft zoveel te vertellen. Bijvoorbeeld over de vlucht uit Saigon, tegenwoordig Ho Chi Minhstad, in 1975 en de wanhopige pogingen van de Vietnamezen om in VS voet aan de grond te krijgen. Hoge legerofficieren die een slijterij uitbaten, of een Chinees restaurant, dromend over een terugkeer naar hun land om daar de communisten alsnog een lesje te leren.

De meeste Amerikanen moeten niets van hen hebben, zoals hierboven uit het citaat ook wel blijkt. De kapitein ziet dat, noteert het en geeft het door aan zijn VC-contact. Dat vergt stalen zenuwen, de gave om altijd, onder alle omstandigheden de juiste toon aan te slaan en een koelkast vol bier. Ik heb intussen voor de zevende keer Goodnight Saigon van Billy Joel gedraaid, en feliciteer vanaf deze plek de auteur met zijn verbluffende debuut.

ARNO RUITENBEEK

 

David (12) mag zelf beslissen over medische behandeling

De twaalfjarige David mag zelf beslissen of hij een medische behandeling ondergaat. Dat is de uitspraak van de Alkmaarse voorzieningenrechter. Davids vader is de verliezer in het kort geding.

De gescheiden vader van David had de stichting De jeugd- & gezinsbeschermers voor de rechter gesleept om vervangende toestemming te krijgen om David chemotherapie te laten ondergaan. David wil dat zélf niet en de stichting, die de voogdij heeft over David, respecteert zijn standpunt. De voorzieningenrechter heeft de vordering van de vader afgewezen.

Bij David is in november 2016 een hersentumor geconstateerd en operatief verwijderd. Daarna is David bestraald en ‘schoon’ verklaard. Volgens het behandelplan van de artsen van het AMC zou chemotherapie volgen. David wi echter geen (chemo-)vervolgtherapie en geen behandelingen in het reguliere medische circuit, in welk standpunt zijn moeder hem steunt. Nu dit in strijd is met het behandelplan en mógelijk schadelijk voor de gezondheid van David, is hij op 19 december onder toezicht gesteld en onder voogdij van de stichting gekomen.

Wilsonbekwaam

Op verzoek van de kinderbescherming is David onderzocht door een jeugdpsychiater. Die concludeert dat David op dat moment (december 2016) wilsonbekwaam was om zelf te beslissen over zijn behandeling, gelet op de ernst van de mogelijke gevolgen. David heeft vervolgens zijn bestralingsbehandeling afgemaakt maar meldde op 24 februari zijn gezinsvoogd en zijn behandelend arts te willen stoppen met de behandeling en geen verdere chemotherapie te willen. Ook schrijft hij een brief aan de kinderrechter met uitleg. Dit vormde aanleiding voor de behandelend arts een nieuw onderzoek naar de wilsbekwaamheid van David te starten.

Het rapport van de kinder- en jeugdpsychiater volgt op 27 maart en de conclusie luidt dat David een ontwikkeling heeft doorgemaakt en heel goed kan uitleggen wat zijn ziekte en behandeling betekenen. Ook als hij zijn behandeling stopt. Hij ziet met name op tegen de bijwerkingen van de chemotherapie en de achteruitgang in zijn kwaliteit van leven. Hij is niet depressief, heeft een sterke wil om te leven, maar kan ook nadenken over de dood. David wordt 100 procent wilsbekwaam bevonden.

Het gevolg is geweest dat én de behandelend arts én de stichting Davids keus respecteren. De vader van David heeft vervolgens de rechter verzocht om vervangende toestemming te verlenen zodat David de chemotherapie wél ondergaat.

De rechter heeft de gehele gang van zaken getoetst en heeft vastgesteld dat er voldoende onderbouwing is om David wilsbekwaam te vinden. Ook oordeelt de rechter dat het besluit van de behandelend arts om de beslissing van de wilsbekwame David te respecteren en de chemotherapie te stoppen in lijn is met de gedragslijn van het AMC én met de wettelijke regels. De beslissing is op zorgvuldige wijze tot stand gekomen en blijft dan ook in stand.

Recht

De rechter begrijpt dat de vader van David vraagtekens plaatst bij diens wilsbekwaamheid vanwege de uitkomst van Davids afweging. Maar de rechter ziet geen ruimte om Davids afweging niet te respecteren. In de door de wetgever gemaakte keuze om wilsbekwame patiënten van twaalf jaar en ouder het recht toe te kennen om ook in levensbedreigende situaties over hun behandeling te beslissen ligt besloten dat dan ook moet worden gerespecteerd dat die beslissing door een kind wordt genomen.

Aangenomen mag worden dat David tot een redelijke waardering van zijn belangen in staat is en zich de gevolgen van zijn beslissing – ook de negatieve – realiseert. David heeft zijn beslissing kennelijk genomen met het oog op de kwaliteit van leven nú. Het recht om die keuze te maken vloeit direct uit zijn zelfbeschikkingsrecht voort. Al kan de uitoefening daarvan voor ouders een hard gelag zijn.

Rijdende rechter gevraagd in Ringershofje

Ringershofje is voor Ringershofjebewoners eerst, aldus Bliek.

Hommeles in het Alkmaarse Ringershofje. Ruzie over het gemeenschappelijk gebruik van de tuin, waar bovendien het gras ‘bedroevend’ is, volgens boze bewoner Pieter Bliek. Hij heeft in arren moede de rijdende rechter aangeschreven. Mocht John Reid trek hebben in dit hoog oplopende conflict (tot en met aangiftes bij de politie toe), hoeft-ie niet ver. Want in het dagelijks leven is hij rechter in Alkmaar.

Hier de brief die Bliek aan de redactie van het tv-programma schreef:

Wij wonen met enkele tientallen bewoners in het Ringershofje in Alkmaar. In het verleden zijn er vele conflicten geweest over het gemeenschappelijk gebruik van de tuin. Dit omdat bewoners bij elkaar bij mooi weer op de stoep gingen zitten en op het gras pal voor de woning. Wij hebben jaren geleden besloten dat iedereen zoveel mogelijk voor zijn eigen woning zit en anders zit op het gras in de hoek waar men woont. Deze afspraak heeft zijn dienst bewezen. De conflicten zijn sindsdien tot een minimum beperkt gebleven.
Vorig jaar is het oude pand aan de Paul Krugerstraat afgebroken. Hiervoor in de plaats is een historisch nieuwbouwpand aan de Paul Krugerstraat herrezen. Het grasveld aan de Paul Krugerstraat werd maar niet door de woningbouw Van Alckmaer voor Wonen ingezaaid. Pas na herhaaldelijk geklaag zaaide de woningbouw het gras in. De nieuwe bewoners gaan nu massaal bij ons voor de deur zitten en ook op het kleine stukje gras. Dit veroorzaakt grote conflicten.
Het gras aan de kant van de Paul Krugerstraat groeit helaas erg slecht. Het is slecht ingezaaid en de grond in arm waardoor het gras niet groeit. Dus hebben de bewoners aan de kant van de Paul Krugerstraat geen plek om op het gras te zitten. De woningbouw verzuimt tot op heden het gras goed in te zaaien en te bemesten zodat het groeit. En de bewoners van de Paul Krugerstraat lijken maar niet te willen begrijpen dat zij de privacy van de bewoners aan de Steijnstraat dienen te respecteren.
Als eiser vraag ik de rijdende rechter om de woningbouw op te dragen te zorgen dat het gras aan de kant van de Paul Krugerstraat zal groeien door het beter in te zaaien en te bemesten. En voorts verzoek ik de rechter om een uitspraak te doen dat iedereen zoveel mogelijk zit op het gras in de hoek waar men woont om conflicten onder bewoners te voorkomen. Behalve natuurlijk als bewoners onderling bij elkaar op visite zijn. Daarnaast hebben wij last van een gluurder uit de buurt.
Een lastige buurvrouw die hier telkens komt gluren, maar niet in het hofje woont. Dit is ook al eerder geëscaleerd, maar deze mevrouw blijft maar doorgaan met haar gegluurd. Dus ook hier graag een uitspraak over.
De emoties lopen momenteel hoog op hier in het Ringershofje in Alkmaar. Dus het wordt de hoogste tijd dat de rijdende rechter hier op bezoek komt.
Hoogachtend, Pieter Bliek.

Bliek heeft de tuin voor zijn huis afgezet met ‘politielint’.