Archief per maand:

Archief per jaar:

Maandelijkse archieven: december 2012

Waddinxvener gokt en verliest

Hogere straf voor vluchtende inbreker

Door Arno Ruitenbeek

Amsterdam – Dat in hoger beroep de straf hoger kan uitpakken, weet nu ook Bryan S. (39). Het Amsterdamse gerechtshof legde de Waddinxvener een jaar meer op dan de Haarlemse rechtbank.

Gisteren kreeg de inbreker, die tijdens zijn vlucht  in Spaarndam en Velzen-Zuid inreed op politiemensen, vijf jaar cel (in eerste aanleg vier jaar, wat S. te hoog vond). De eis in Amsterdam was 5,5 jaar cel (in Haarlem zes).

Een ‘meevaller’ voor S. was dat de rijontzegging van tien jaar waartoe hij in Haarlem was veroordeeld, nu werd gehalveerd.  Hoewel de advocaat-generaal aan het hof had gevraagd het bij die tien jaar te laten, ingaand op het moment dat de draaideurcrimineel de bajes verlaat. Want grote angst bij velen is dat hij toch weer in een  al dan niet gestolen of geheelde auto stapt, terwijl hij nog nooit zijn rijbewijs heeft gehaald.

Het is niet uitgesloten dat het ooit slechter afloopt dan op 13 maart van het vorig jaar. S. had hier en daar in Spaarndam geprobeerd in te breken en mensen, die hem door hadden, gedreigd iets aan te doen. De gealarmeerde politie zette vervolgens met motoren en wagens de achtervolging in op de gedrogeerde Zuid-Hollander in zijn gepikte Citroën. S. liet zich echter door de blokkades niet tegenhouden.

Zo keken zes agenten op de Spaarndammerdijk, de Noordzeekanaalweg en recreatiegebied Spaarnwoude de dood in de ogen. Met name een motoragent had veel geluk dat hij niet werd geplet door de hard achteruit rijdende Citroën. Enkele dienders schoten op de vluchtwagen, maar moesten daar mee stoppen om te voorkomen dat fietsers werden geraakt.  De Waddinxvener werd korte tijd later wel opgepakt. Hij heeft altijd beweer dat hij niemand heeft willen doodrijden, maar slechts  uitweek.

 

Poging Alkmaarder om naar zijn zoontje te mogen, mislukt

Steef geeft ‘zo maar’ twee inbraken toe

Door Arno Ruitenbeek

Haarlem – ,,Ogenblik, wilt u dat nog een keer herhalen?” De voorzittend rechter van de Haarlemse rechtbank weet niet wat ze hoort uit de mond van Alkmaarder Steef van de M. De 42-jarige beroepsinbreker, die het zwijgrecht bijkans heeft uitgevonden,  geeft zo maar twee inbraken toe. Met het doel na een jaar uit voorarrest te komen. Maar dat gaat toch niet door.

Van de M. en zijn vrienden Richard S. (43) en Maurice G. (36) worden verdacht van 70 inbraken, ramkraken en diefstallen in het hele land. De Alkmaarders zouden in de afgelopen drie jaar een berg aan elektronica, kleding, schoenen, sigaretten en auto’s bij elkaar hebben gestolen. De meeste misdaden zijn gepleegd in Noord-Holland (52), de rest in Friesland, Drenthe, Gelderland, Overijssel en Utrecht.

Het megaproces tegen dit trio en de helers, die inmiddels op vrije voeten zijn, begin eind januari 2013. Er zijn zes dagen voor uit getrokken. Op 6 december is de laatste pro-formazitting en verzoeken de drie om vrijlating om privé- en financiële redenen. Van de M. is onlangs voor het eerste keer vader geworden:  ,,Ik mag mijn zoontje in het huis van bewaring tijdens de bezoeken niet vast houden en dat doet pijn. Ik heb nooit beseft wat het is om vader  te zijn, nu wel.“  Daarnaast heeft zijn vrouw geldproblemen. Steef kan direct aan het werk, voor inkomsten zorgen.

Deen

Om de rechters ervan te overtuigen, dat hij ten gunste veranderd is, reageert voor de eerste keer op de beschuldigingen: ,,Ik ben nog nooit in Steenwijk (ramkraak Rabobank 16 mei 2009, AR) of Ferwert (twee inbraken in tankstation 2 en 11 juni 2011, AR) geweest. De misdrijven die daar zijn gepleegd, heb ik niet gedaan. Maar ik geef toe de Deen en de Saturn.”

De officier van justitie, maar ook de rechters zijn verrast, in de war. De voorzitter pakt snel haar pen en vraagt aan Van de M. om zijn bekentenis te herhalen. De Deen dus, de supermarkt aan de Dorpsstraat in Tuitjenhorn, waar op 8 augustus 2011 een vracht aan rookwaar werd gejat. En de Saturn aan de Theo van Doesburgweg in Heerhugowaard op 20 december 2011 met een enorme buit aan Apple-hebbedingen.

De advocaat van Richard S. schrijft driftig mee en vraagt Van de M. in de getuigenbank.  S. ontkent alles. De stille hoop is er op gevestigd dat de plots zo open Van de M. zijn maat vrijpleit van genoemde kwesties. Steef overlegt kort met zijn advocaat, legt de belofte af en beroept zich op zijn verschoningsrecht als de raadsman hem vraagt: ,,Klopt het dat mijn cliënt (S. dus, AR) er niet bij was bij de Deen en de Saturn?” Van de M.: ,,Ik praat alleen over mezelf en wat ik heb gedaan.”

Hoe graag de drie ook de feestdagen bij hun geliefden hadden doorgebracht: de rechters besluiten dat ze achter tralies moeten blijven. Omdat de ernstige gronden en bezwaren nog steeds aanwezig zijn.

 

 

Een debuut dat er in hakt

Genadeloos geweld niet enige parallel met ‘A simple plan’

John Rector: De koudste kus

Boekerij

17,95 euro

Een debuut dat er in hakt. Even eenvoudig van opzet en met een vergelijkbare intrige als Scott Smith’ verfilmde thriller ‘A simple plan’ (met een glansrol van Billy Bob Thornton).

Ook het geweld bij Rector is net zo genadeloos als bij Smith. En daarmee houden de parallellen niet op. Bijvoorbeeld: het drama speelt zich af op een afgelegen plek. De hoofdpersonen zijn in beide romans mislukkelingen die denken dat het geluk ze plotseling toelacht. Ze verliezen in de euforie de scherpte die nodig is om onheil te kunnen herkennen. Vertrouwen in de medemens is hun grootste gebrek.

Rectors gedoemden heten Nate en Sara. Hij een ex-bajesklant die zat voor de moord op zijn broertje. Zij de dochter van een tot het geloof bekeerd alcoholistenechtpaar. Geen nagel om de kont te krabben, maar wel trouwplannen en een kind op komst. De jongelui zijn op de vlucht voor hun verleden, lees de realiteit. Ze belanden in een sneeuwstorm, kort nadat ze een zwaar gewonde lifter hebben opgepikt.

Het gezelschap belandt in een nagenoeg leeg motel, waar een soort Norman Bates (uit ‘Psycho’) – in ‘De koudste kus’ de criminele neef van de uitbater – zich opdringt aan de geliefden. Terwijl Nate helemaal geen pottenkijkers kan gebruiken, omdat hij het lijk van de lifter wil wegwerken en tegelijkertijd de twee miljoen dollar die de overledene bij zich had, moet veilig stellen.

Hoe dood is dood? En wat heb je aan geld als je leven in gevaar is? Twee vragen die de lezer zich voortdurend stelt, zich verwonderend over het gemak waarin sommige lieden zich in de nesten kunnen werken. Knap gedaan, Rector, ga zo door.

ARNO RUITENBEEK

 

Rechtbank: ‘Totaal gebrek aan respect voor slachtoffers’

Overvallers gezin Hoofddorp krijgen tot 8,5 jaar cel
Door Arno Ruitenbeek
Haarlem – De vijf daders van een gewapende overval op een gezin in Hoofddorp zijn veroordeeld tot gevangenisstraffen, oplopend tot 8,5 jaar. Ze hebben een totaal gebrek aan respect voor de slachtoffers getoond, aldus de rechtbank.
Het quintet wilde de ABNAmro in Alphen aan den Rijn beroven. Om gemakkelijk in de kluis te komen, wilden ze de safesleutel halen bij een bankdirecteur, woonachtig aan de Dassenbos in Hoofddorp. Daar ging het in feite al mis, want de Hoofddorper was van functie gewisseld. Als hypotheekadviseur had hij geen sleutel meer.
Dat wisten de criminelen niet. Ze volgden enkele maanden de gangen van hun ‘object’, zijn echtgenote en twee dochters. Tot ze naar hun mening voldoende wisten en vier van hen in de vroege avond van 1 februari de woning aan het Dassenbos binnenvielen. Daar moesten ze dus hun snode plannen bijstellen. De vrouwen werden geboeid en onder de hoede van een overvaller achtergelaten. Hij onderhield telefonisch contact met zijn vrienden over de voortgang.
Ontvoering
De vijfde man pikte de personenauto van het gezin en reed achter de andere drie aan, die met een gestolen bestelbus de hypotheekadviseur ontvoerden.De bestemming was Hazerswoude, waar een medewerker woonde die wel over een sleutel beschikte. Omdat ze het gevoel hadden dat deze stap te veel ophef zouden veroorzaken, hielden ze er tenslotte mee op. De geknevelde Hoofddorper werd in de bus achtergelaten, zijn wagen in de Ringvaart bij Burgerveen gereden.
De rechtbank neemt het hen kwalijk dat ze geen enkele verantwoordelijkheid voor hun daden hebben genomen. De vijf hebben zich constant beroepen op hun zwijgrecht. Omdat Fadil O. (25) en Rachid T. (24) uit Gouda geen strafblad hadden, hebben ze een half jaar minder gekregen dan geëist. Beiden zijn veroordeeld tot 7,5 jaar. Plaatsgenoot Oussama B. (23) en Alphenaar Abderrahim I. (20) is de acht jaar opgelegd die de aanklager vorderde. Hassan B. (geen familie, 22) uit Alphen aan den Rijn heeft ook een pizzakoerier overvallen en moet 8,5 jaar de cel in. Omdat de rechters die laatste zaak iets minder zwaar vonden dan de officier van justitie, is van de eis zes maanden afgegaan. Aan het Hoofddorpse gezin moeten alle veroordeelden bijna 20.000 euro schadevergoeding betalen.
————————————————————————————————————————————————————————————
                                          Boksbeugel  ontdekt bij uitspraak overvallers

          Haarlem – Een vriend van de overvallers op een gezin in Hoofddorp is gearresteerd in het Haarlemse gerechtsgebouw. Hij bleek een boksbeugel bij zich te hebben. De 23-jarige inwoner van Gouda maakte deel uit van een groepje dat de uitspraken tegen de vijf verdachten van de gijzeling in een woning aan de Dassenbos wilde bijwonen. Bij de ingang van de rechtbank aan de Simon de Vrieshof ontdekte een beveiliger het wapen. Dat zat in de tas van de Goudenaar, en was te zien in de scantunnel. De man werd aangehouden en overgedragen aan de politie Kennemerland. Tijdens het verhoor bleef hij volhouden dat de boksbeugel niet van hem was. In de vooravond mocht hij naar huis, met een boete van 130 euro op zak. Daarmee is de zaak afgedaan, volgens de politiewoordvoerder.

————————————————————————————————————————————————————————————

‘Luchthaven krijgt monopoliepositie over ruggen kleine ondernemers’

Schipholparkeerbedrijf wil onder dwangsom van 100.000 euro uit
Door Arno Ruitenbeek
Haarlem – Park en Fly BV moet een dwangsom van 100.000 euro betalen, als zij niet stopt met ‘Schipholparkeren’ in Hoofddorp. Via de rechter probeert het bedrijf onder die zware last uit te komen.
De gemeente Haarlemmermeer wil de wildgroei in het aanbod van parkeervoorzieningen voor luchthavenklanten aan banden leggen. Drie percelen in Rozenburg zijn aangewezen voor Schipholparkeren, met name omdat de grond toch nergens anders voor gebruikt kan worden door de ligging onder de Kaagbaan. Twee percelen zijn imiddels in gebruik. Ook stelt de gemeente zich op het standpunt dat de luchthaven in zijn eigen parkeerfaciliteiten moet voorzien en de omgeving niet moet opzadelen met onnodig veel verkeer.
Pisang
Voor een flink aantal parkeerfirma’s betekent dat het einde. Maar voorlopig is alleen Park en Fly, gevestigd aan de Hoeksteen op bedrijventerrein De Hoek in Hoofddorp de pisang. Aldus haar directeur A. Jongkind. Want waar zijn concurrenten elders in de Haarlemmermeer ongestoord doorgaan met auto’s van reizigers stallen, krijgt hij de hele tijd ambtenaren over de vloer die hem manen om de tent – een gehuurd bedrijfsgebouw met plek voor 300 wagens – te sluiten. Het argument van de gemeente: een parkeerbedrijf is strijdig met het bestemmingsplan De Hoek, dat slechts handel en nijverheid toeslaat.
Omdat een ton boete dreigt, heeft Jongkind gisteren de gemeente voor de bestuursrechter gesleept. ,,Ik wil dat de dwangsom wordt opgeschort”, luidt zijn eis, voortkomend uit het gevoel dat hem onrecht wordt aangedaan. ,,Schiphol dient blijkbaar een monopoliepositie te krijgen.” In de ogen van de rechter zit daar wel iets in: ,,Park en Fly lijkt de pech te hebben dat niet tegen alle overtredingen opgetreden kan worden. Schiphol klaagt dat u weg moet en dan komt u bovenaan het prioriteitenlijstje van de handhavers te staan.” Zo is het maar net, vindt Jongkind. ,,De gemeente faciliteert Schiphol ten koste van mij.”
Nooit
De geplaagde directeur heeft bij de start van Park en Fly in 2010 groen licht gekregen van het gemeentelijk vergunningloket. De desbetreffende ambtenaar was een ingehuurde kracht, die geen enkel mandaat had, is het verweer van de gemeentejurist: ,,Bovendien zijn er geen bewijzen voor afspraken met Jongkind. Je mag nooit en te nimmer afgaan op mondelinge toezeggingen van ambtenaren.” Dat Park en Fly de enige is die wordt aangepakt, bestrijdt hij: ,,Binnenkort komt een soortgelijke zaak voor de rechter.”
De uitspraak is binnen twee weken.

Afhaalstation AH blijft open

Beroep tegen bouwvergunning wel gegrond, maar dat schiet niet op

Door Arno Ruitenbeek

Haarlem – Het afhaalstation van Albert Heijn in Heemstede blijft open. De rechter heeft het beroep tegen de bouwvergunning wel gegrond verklaard, maar daar schiet de bezwaarmaker weinig mee op.

Het bezwaar tegen het, op 31 oktober geopende afhaalpunt op de Cruquiusweg is afkomstig van Dreef Beheer. Dat is de eigenaar van een pand aan de Binnenweg in Heemstede, waarin een DekaMarkt is gevestigd. Volgens Dreef is het pick-up point (PUP) illegaal, omdat het gaat om een soort supermarkt  waar de klant zijn via internet bestelde boodschappen afhaalt en betaalt. Oftewel: detailhandel. Niet toegestaan op een bedrijventerrein, dus de gemeente had geen omgevings- of bouwvergunning mogen afgeven.

Dat was voor Dreef Beheer de voornaamste reden om vorige week naar de bestuursrechter te stappen. Tweede reden was dat de gemeente weigerde inhoudelijk te oordelen over het bezwaarschrift tegen de vergunningverlening. Want Dreef was veel te laat met de indiening ervan, zei de gemeente.  De vergunning werd op 20 juli afgegeven en de bezwaartermijn is zes weken.

Gelijk

Tijdens de zitting legde de advocaat Dreef uit dat uit geen enkele officiële publicatie te halen viel dat het om een afhaalstation, laat staan eentje van AH ging. Pas na lezing van het Haarlems Dagblad van 14 september gingen bij Dreef de alarmbellen rinkelen. De rechter heeft Dreef op dit punt gelijk gegeven. Het ontijdige bezwaar is de indiener niet te verwijten. De gemeente moet zich daar dus nog wel over buigen. Omdat  zij ook de verliezer is in deze, moet zij de kosten vergoeden die Dreef maakte in deze juridische procedure.

Dreef behaalt echter een pyrrusoverwinning.  Het PUP is in de ogen van de gemeente vergelijkbaar  met bijvoorbeeld een autoshowroom met werkplaats. En zulke bedrijven horen bij uitstek op een bedrijventerrein. De rechter gaat daar niet alleen in mee, maar concludeert: ,,Het bezwaar van Dreef heeft naar verwachting geen kans van slagen.’’ De vergunning wordt dan ook niet ingetrokken en de klanten mogen gewoon hun boodschappen afhalen aan de Cruquiusweg.