Maandelijkse archieven: mei 2014

Stevens waar genoegen

informationistTaylor Stevens

De informationist

Boekerij, € 19,95

Even doorbijten is het wel, voordat we Vanessa Munroe op waarde kunnen schatten. De schrijver is zelf een informationist, die begint met een spervuur aan namen, plaatsen, gebeurtenissen en emoties. Maar eenmaal gewend aan de heldin, die ook Michael wordt genoemd omdat ze er indien nodig kan uitzien als een man, is deze thriller een waar genoegen. De zoektocht in Afrika naar de dochter van een rijke Texaan en de traumatische jeugdherinneringen die de queeste bij Vanessa oproept, racet naar een open einde met de belofte van nog veel meer.

Arno Ruitenbeek

Woninginbraak: wat een ellende

Alles overhoop gehaald.

Alles overhoop gehaald.

Een woninginbraak grijpt diep in in een mensenleven. Uw verslaggever en partner kunnen daar sinds vrijdag van meepraten. “Op klaarlichte dag is ons huis helemaal overhoop gehaald. We zijn sindsdien alleen maar bezig met de gevolgen”, aldus Arno Ruitenbeek.

Vrijdag 2 mei, 08.05 uur. Verslaggever verlaat huis – nadat echtgenote Anette dat een uurtje eerder al heel gedaan. Bij het eerste de beste rode verkeerslicht stopt hij achter een auto met Oost-Europees kenteken en drie ‘petjes’ als inzittenden. Ze kijken achterom, waarna de bestuurder die voor rechtdoor staat voorgesorteerd, naar het linkerspoor afbuigt en bij groen omdraait om vervolgens te stoppen. Vreemd, denkt Ruitenbeek, maar besteedt er verder geen aandacht aan. De afspraak wacht.

Om 11.10 uur keert hij terug naar huis in Oudorp. Hij steekt de sleutel in het slot op de voordeur, en merkt dat de ketting van binnenuit er is opgelegd. Bijna onmiddellijk vermoedt hij onraad. Een blik door het voorram volstaat: alle deuren, laden en kasten staan open. 112 gebeld, politie geïnformeerd en tien minuten later verschijnt een surveillanceauto met drie agenten. Met Ruitenbeek lopen zo via de achterom naar de achtertuin en zien allen de grove braaksporen op de deur en het gat linksonder in het thermopaneglas.

Zo zijn de boeven bij de sleutels, die in het slot van de achterdeur staken, gekomen en hebben die geopend. In ganzenpas trekken de dienders en de bewoner door de woning. Die ziet er uit alsof er een windhoos doorheen is getrokken. In de keuken, woonkamer, in de gang, op de overloop, de drie kamers en badkamer op de eerste verdieping en de overloop en twee kamers op de zolderverdieping is gezocht naar buit.

Kledingkasten, schoenendozen, een kast met make-up en cosmetica, manden met ondergoed, sokken en de verzameling stropdassen zijn overhoop getrokken. Een aktenkoffer en een juwelenkistje opengebroken, alle andere kistjes met sieraden op de grond omgekeerd. Het is een ravage. Anette Ruitenbeek, direct na de ontdekking geïnformeerd door haar man, komt thuis en schrikt zich een ongeluk. Ze is woedend en verdrietig. Later blijkt haar vrees bewaarheid: kostbare erfstukken zijn verdwenen.

Inventarisatie

Als de politie en de technische recherche – die twee bruikbare schoensporen heeft aangetroffen, dus uitgaat van twee daders die zijn binnengeweest – bureauwaarts rijden, volgt in huize Ruitenbeek een moeizame inventarisatie van de gestolen goederen. De criminelen hebben de duurste sieraden uitgezocht en de pleiterik gemaakt. Op de goederenlijst, gehangen aan de aangifte, staan negentien ringen, kettingen, armbanden, oorbellen en manchetknopen.

Terwijl de glaszetter een noodraam plaatst en de kapotte sponningen vervangt door voorlopige, steviger latjes, beginnen de gedupeerden aan een opruim- en schoonmaakactie, die bijna vier uur in beslag neemt. Bij de verslagenheid komt vermoeidheid.

Zaterdag 3 mei, 09.30 uur: bezoek aan politie om gestolen goederen nader te speciferen. 11.00 uur: foto’s op computer zetten. Aangifte en goederenlijst scannen. Maandagochtend gaat alles naar de reeds ingeseinde verzekeringsman. “De vele reacties via facebook op Anettes eerste verslag van de inbraak zijn hartverwarmend”, aldus Arno. Ook de buren willen het hele verhaal horen. NIemand heeft iets gezien of gehoord van het misdrijf, zoals ze ook in het buurtonderzoek aan de politie hebben verteld. Niemand ook, die er veel vertrouwen in heeft dat de daders worden gepakt.

Maandag 5 mei, 09.00 uur: gistermiddag nog schade aan piano vastgesteld. Foto van gemaakt en die vanochtend opgestuurd naar verzekeringsadviseur. Die direct terug mailt, met schadeformulier dat moet worden ingevuld. Opnieuw een half uur werk, terwijl een grote klus wacht. Boeven weten vast niet hoeveel bijkomende ellende hun wangedrag opleveren. Als ze kunnen lezen en en dit onder ogen krijgen: ‘Bedankt, hè.’