Archief per maand:

Archief per jaar:

Maandelijkse archieven: juli 2017

Deka en Dirk wassen varkentje bij rechter

DRG knort het uit.

De rechtbank heeft afwijzend beslist op de vorderingen van de stichtingen Varkens in Nood en Dier & Recht tegen Detailresult Groep NV (DRG) om te stoppen met in- en verkoop van gangbaar varkensvlees en te zorgen dat minstens 90 procent van het varkensvleesaanbod duurzaam is.

Onder DRG vallen de supermarkten Dirk en Dekamarkt. Een gedeelte van het door hen verkochte varkensvlees is gangbaar. Dat wil zeggen dat het niet voldoet aan de bovenwettelijke eisen, zoals het ‘Beter Leven Keurmerk 1 ster’, maar uitsluitend aan de wettelijke minimumeisen.
Beide supermarkten zijn partner bij het verbond van Den Bosch van 1 september 2011, dat zich ten doel heeft gesteld uiterlijk in 2020 tot verduurzaming van de productie van vlees te komen. Daarbij is een aantal criteria van belang, onder meer over de hoeveelheid stalruimte voor de varkens en slijpen van de tanden.

Rapport

In 2015 heeft Varkens in Nood een misstandenrapport gepubliceerd: bij de productie van gangbaar vlees is nog altijd sprake van structurele misstanden ten koste van het dierenwelzijn. Daarbij wordt gedoeld op handel in strijd met de wet- en regelgeving, maar ook op ander ongerief voor de varkens.

Varkens in Nood is eind 2014 een briefwisseling met DRG gestart, omdat haar vleeswaren- en snackassortiment niet aan de wettelijke vereisten zou voldoen. DRG heeft telkens geantwoord dat zij dat niet constateert en heeft Varkens in Nood verzocht ‘man en paard (lees varken)’, dus concrete overtredingen door specifieke partijen in de keten te noemen. Volgens DRG is bekend van welke varkensboeren het varkensvlees afkomstig is. En men kan alleen tegen misstanden optreden, wanneer men concrete informatie krijgt.

Niet

Na bespreking van de voorgeschiedenis komt de rechtbank tot haar oordeel over de verschillende vorderingen van de eisers. In de eerste plaats zijn de eisers niet ontvankelijk in hun verzoek voor recht te verklaren dat DRG door de verkoop van gangbaar vlees onrechtmatig handelt. Een verklaring voor recht kan alleen gegeven worden, wanneer er sprake is van een rechtsverhouding tussen partijen. Er is een rechtsverhouding tussen enerzijds DRG en haar leveranciers en anderzijds DRG en haar afnemers, de consument, maar niet tussen DRG en de eisers.

Wat betreft de andere vorderingen volgt de rechtbank het standpunt van DRG. Op basis van gesignaleerde misstanden in de varkenshouderij in zijn algemeenheid kan niet zonder meer aangenomen worden dat ook Dirk en Dekamarkt vlees verkopen dat onrechtmatig is geproduceerd of dat zij het risico daartoe nemen.

De eisers hebben geen enkele schakel in de varkensvleesproductieketen van Dirk of Dekamarkt genoemd of kunnen noemen die zich schuldig maakt aan de gesignaleerde misstanden. Bovendien, en dat is ook niet tegengesproken door de eisers, doet DRG al het mogelijke om de ketens waarvan zij gebruik maakt te monitoren. Zo wordt er uitsluitend ingekocht en geslacht bij slachterijen waarmee een langdurige relatie bestaat en waarmee is overeengekomen dat het vlees tenminste voldoet aan de regelgeving.

Tenslotte blijkt ook uit de monitor van de eisers dat DRG verantwoordelijkheid heeft genomen bij het verduurzamen van de vleesproductie. Zo’n 60 procent van al het varkensvlees voldoet aan de criteria van het ‘Beter Leven Keurmerk’.

 

Vakantiepraatjes vullen geen gaatjes

Luxe en comfort, werden ons beloofd tijdens ons verblijf op het Italiaanse vakantiepark Agriturismo San Rocco in Soiano, gelegen in de heuvels bij het Gardameer. Het viel bitter tegen, na al die loftuitingen van Vacanceselect uit Alkmaar. Opnieuw blijkt dat praatjes geen gaatjes vullen.
‘Mooi en verzorgd’ is een van de wervende tussenkoppen op de pagina over San Rocco van de Vacanceselect-site. In de twee weken dat wij er verbleven (eind juni 2017) hebben we daar weinig van gemerkt. Een uitzondering wil ik maken voor het adembenemende uitzicht (op schiereiland Sirmione), maar daar betaal je niet zoveel geld voor.
Uitbater Paolo Manestrini is blijkbaar zelf ook niet overtuigd. De overigens zeer sympathieke man geeft ons de appartementssleutel bij aankomst, tekent op een overzichtskaartje de mini-market aan waar we inkopen kunnen doen en besluit zijn ultrakorte intro met ‘De bar-restaurant is open seven days a week’. Om er direct op te laten volgen: ‘Except Monday, then it’s closed’.

Slecht

Zes dagen per week, dus? Vergeet het maar. Als we na een paar uurtjes uit het zwembad stappen en een drankje willen bestellen, blijkt de restaurantdeur op slot. Heb Paolo aangeschoten. ‘Ja sorry, ik heb de serveerster een paar uurtjes vrij gegeven,. Ze had hard gewerkt en het is warm’. Goede baas, slechte horecaman. Dit geintje flikken ze ons in elf dagen drie keer. NB: Geen bier van de tap. Hij vraagt 5 euro voor een fles Wührer, waarvan ik er net zes heb ingeslagen bij de Italmark voor 79 eurocent.
‘Alles is hier tot de puntjes verzorgd en geregeld’, aldus Vacanceselect. Dan hebben ze ons appartement nooit zelf gezien. Geen balkon, geen terras, geen airco, terwijl de temperaturen ’s nachts nauwelijks onder de 25 graden C komen. Als ik een van de houten luiken wil openen, glijd ik uit over een gebroken tegel. Gelukkig val ik achter-, in plaats van voorover.

 

In het slecht schoongemaakte hok ontbreken een inventarislijst, bier- en wijnglazen, een koffiezetapparaat en een oven. Vacanceselect kraait: ‘Alle vakantiewoningen hebben een rijk uitgeruste keuken die zich goed leent voor een avondje zelf koken’. Nou, probeer dat maar, met bijvoorbeeld een afzuigkap waaraan draden aangekoekte stof en een veeg vet/schimmel.

 

De constructie van de vuilnisbak die automatisch opengaat als het kastdeurtje wordt geopend, is afgebroken. Repareren? Nooit van gehoord.

Voordat we gaan dineren, willen we nog even douchen. De schoonmaakster heeft hier zitten slapen.

 

Elk appartement heeft hoegenaamd een eigen parasol (als ook twee ligbedden en een stoel) voor het zwembad. De onze is kapot. Paolo geeft ons desgevraagd een nieuwe, die echter niet past in de voet.

We hebben een heerlijke vakantie gehad, met veel zon, heerlijk italiaans eten en drinken (in een restaurant een kilometer van San Rocco, La Gola genaamd). Vacanceselect en San Rocco hebben daar echter te weinig aan bijgedragen. Mijn advies: schets een wat realistischer beeld, dat komt je geloofwaardigheid ten goede.
Ursem, 3 juli
Arno Ruitenbeek

25 jaar Michael Connelly: prachtig cadeau

Michael Connelly: De keerzijde (2017)
+
Over de grens (2016)
Uitgever Boekerij
€ 19,99

De keerzijde is het mooiste cadeau dat ik me bij het 25-jarig jubileum van de Nederlandse uitgaven van Connelly’s boeken kon wensen. Ik dacht dat z’n vorig jaar verschenen Over de grens niet te overtreffen was, maar zo zie je maar.


Als thrillerrecensent van het NHD werd ik in 1992 totaal overrompeld door Tunnelrat, waarin een naar mijn favoriete schilder Hieronymus Bosch genoemde rechercheur op geheel eigen wijze een ingewikkelde zaak oploste. Harry Bosch sleepte zijn verleden als een van de tunnelratten, Amerikaanse soldaten die in Vietnam de ondergrondse gangenstelsel van de Vietcong die vijand moesten uitschakelen, mee.
Een ijzersterk karakter, en zijn geestelijke vader Connelly bleek ook nog eens een uitermate sympathieke collega-journalist te zijn. Ik had de eer hem diverse keren te interviewen, ook ten overstaan van een volle De Rode Hoed. Een kwart eeuw en 29 boeken later hebben Connelly en Bosch miljoenen fans over de hele wereld.

Knap

Veel is veranderd, maar het belangrijkste is gebleven: razend knappe intriges, met levensechte personages in een beklemmende sfeer. Zo horen politieromans te worden geschreven. Correctie: policiers, legal thrillers èn private eyes. Want sinds zijn gedwongen ontslag bij ket korps van Los Angeles, is Bosch zijn ondanks toch privédetective geworden. Nota bene voor zijn halfbroer, de Lincoln-advocaat (houdt kantoor in zo’n buitensporig grote Amerikaanse slee) Mickey Haller.
Hallers cliënt wordt er van verdacht een vrouw te hebben vermoord. Maar de strafpleiter is overtuigd van de onschuld van de man en krijgt Harry zover dat hij mee helpt te zoeken naar de waarheid en de echte verdachten. Voordat Haller zijn optreden in de rechtbank kan doen, belandt Bosch in een beerput van afpersing en foute agenten.

Miljardair

Tot zover Over de grens. Deze zaak levert Bosch, bovenop zijn enorme ervaring als diender, roem en waardering op als particulier speurder. Een steenrijke man, die nog maar kort te leven heeft, keert zich in De keerzijde daarom juist tot hem. Bosch moet zoeken naar mogelijke erfgenamen van de ongetrouwde en officieel kinderloze miljardair. Dat veel mensen niet blij zijn met Harry’s gesnuffel, is te zacht uitgedrukt. En als die klus al niet gevaarlijk is, dan wel zijn vrijwilligerswerk bij het onderbezette politiebureau van San Fernando. Daar sluipt een serieverkrachter rond, die helemaal niet is gesteld op aandacht van onze held.

ARNO RUITENBEEK