Maandelijkse archieven: november 2017

Bertjes grote boodschap

De Alkmaarse straatartiest Bertje Doperwtje heeft een nieuw album uitgebracht. ‘De Grote Boodschap’ is speciaal bedoeld voor kinderen.

Doperwtje laat zich ook begeleiden door kinderen. (Van links naar rechts) Kelsey, Elise en Yana zingen het hoogste lied. De tekeningen voor het muzikale cadeau zijn van de hand van de Alkmaarse kunstenares Paddy Eline.

 

 

DekaMarkt verhuist: groter, beter, meer

DekaMarkt is verhuisd van de Europaboulevard naar het Europaplein in Alkmaar-Noord. Een paar meter maar, maar het verschil is enorm.

De nieuwe winkel (voorheen Vögele) is veel groter, met een zeer uitgebreid assortiment en ruime openingstijden (zeven dagen per week open). Parkeren blijft gratis.

Supermarktmanager Peter Zonneveld is trots: ”Gemak staat voorop: zelf verse jus persen en je doosje eieren samenstellen. Ook nieuw zijn de speciale kruidenmengsels. Je vindt hierbij recepten, zodat je heerlijke nieuwe gerechten kunt bereiden en uitproberen. Op de winkelvloer branden we zelf onze noten, zodat ze lekker vers en knapperig zijn.”

Ontuchtverdachte weer opgepakt

De politie heeft een 66-jarige Alkmaarder opgepakt voor ontuchtige handelingen via internet. Het is de tweede keer in vijf maanden dat de man achter tralies belandt.
Eind juli werd de man ook al aangehouden in verband met soortgelijke feiten. De rechtbank besloot begin september om gedurende het strafrechtelijk onderzoek zijn voorlopige hechtenis onder voorwaarden te schorsen. Nu de verdachte deze voorwaarden heeft overtreden is hij opnieuw vastgezet. Het openbaar ministerie wil dat de schorsing ongedaan wordt gemaakt.
In de woning van de man werden digitale gegevensdragers (computers, laptops) in beslag genomen. Deze gegevensdragers zullen nader worden onderzocht.

Ja-ja-sticker komt, Kiesjefolders.nl uitkomst

Amsterdam voert, met toestemming van de rechter, per 1 januari de ja-ja-sticker in. Bedrijven, die willen dat hun folders onder de ogen komen van zoveel mogelijk consumenten, stappen in bij Kiesjefolders.nl.
De gemeente Amsterdam heeft deze week de, door de reclamebranche aangespannen rechtszaak gewonnen. De hoofdstad heeft volgens de rechter aannemelijk gemaakt dat de invoering van de ja-ja-sticker goed is voor het milieu (minder papier en minder plastic). Het ligt in de lijn der verwachting dat Utrecht, Leiden en andere steden snel het Amsterdamse voorbeeld volgen.
Dat betekent dat alleen bij inwoners die een ja-ja-sticker op hun brievenbus hebben geplakt, nog reclamedrukwerk mag worden bezorgd. Marketing- en detailhandelspecialist Aldo Breed biedt met zijn start-up Kiesjefolders.nl uitkomst voor detaillisten, die toch hun reclamedrukwerk op zoveel mogelijk adressen bezorgd willen blijven zien.

40 bedrijven

“Retailers kunnen na 1 januari weliswaar minder huis-aan-huis verspreiden, maar toch hun bereik op peil houden door ook met Kiesjefolders.nl in zee te gaan”, aldus Breed. Sinds hij in januari van dit jaar begon hebben 40 bedrijven voor Kiesjefolders.nl gekozen om op die manier ook hun acties en aanbiedingen onder de aandacht te brengen.
Kiesjefolders.nl werkt samen met Sandd, dat de folders wekelijks bezorgt, op naam in een eigen pakket. “Grote concerns, kleinere retailers en regionale speciaalzaken: voor hen zijn wij dé oplossing.”
Kiesjefolders.nl heeft al ruim 30.000 abonnees in het land en het worden er in rap tempo meer. “De meesten komen uit Amsterdam. Maar ook velen, die wonen in gebieden buiten de bebouwde kom, sluiten zich bij ons aan. Daar worden de standaard folderpakketten niet of nauwelijks bezorgd.”

Favoriet

Breed weet het zeker: “Consumenten ontvangen en lezen graag de folders van hun favoriete retailers. Folders leveren voordeel op, maar zijn ook gezellig om te lezen.”
In Denemarken is het vanaf 2013 al mogelijk voor consumenten om zelf te kiezen welke folders hij wil ontvangen. Ruim 25 procent van de Deense huishoudens maakt hier gebruik van.

Chocolademuseum Ringersfabriek komt er niet

Van Ringersfabriek is financieel geen chocolade te maken.

De Chocolate Experience van chocoladeproducent Dobla komt er niet. Financieel is een chocolademuseum in de Ringersfabriek aan de Noorderkade in Alkmaar niet haalbaar.
Dobla heeft in 2014 het idee gelanceerd weer chocola te maken in een compleet gerestaureerde Ringers chocoladefabriek aan de Noorderkade. In de Chocolate Experience zouden bezoekers kunnen zien hoe chocola gemaakt en verwerkt wordt, van boon tot bonbon.
Dobla, BOEi (een non-profitorganisatie die zich inzet voor restauratie en herbestemming van industrieel, agrarisch en religieus erfgoed in Nederland), BPD (eigenaar van de Ringersfabriek) en de gemeente hebben de herbestemming van de voormalige chocoladefabriek Ringers onderzocht.
De constructieve samenwerking tussen de partijen heeft tot ieders teleurstelling niet geleid tot een financieel haalbaar plan. Ondanks dat alle partijen zich tot het uiterste hebben ingespannen en alle mogelijkheden hebben onderzocht, ontstond geen zicht op een oplossing voor het financieringstekort.
BPD zal zich samen met BOEi en de gemeente de komende tijd beraden op een andere invulling van de voormalige Ringersfabriek.

Proces tegen 21-jaarsgrens prostituee

5 december is de dag,
Waarop Frans Snel tegen de rechter zeggen mag
Dat op de Achterdam prostituees van achttien jaar
Gewoon mogen werken daar

Kamerverhuurder van de Achterdam Frans Snel staat dinsdag 5 december bij de Alkmaarse rechter, omdat hij het oneens is met de gemeente Alkmaar. Die wil dat de leeftijdsgrens voor prostituees wordt opgetrokken van achttien naar 21 jaar.

Lees hieronder waarom Frans daar flagrant tegen is:
“De leeftijdsgrens van 21 jaar heeft zeer ernstige maatschappelijke gevolgen. Door het achttien-, negentien- en 20-jarigen onmogelijk te maken hun geld te verdienen in de (legale) prostitutie, worden ze de illegaliteit ingedreven.
Ze gaan toch het werk doen waar ze voor hebben gekozen, maar dan buiten het zicht van alle instanties zoals GGD. Met alle mogelijke risico’s van dien, gezondheidsrisico’s voorop.
De veelgehoorde (gezochte) reden om de leeftijdgrens te verhogen, luidt dat daarmee mensenhandel kan worden tegengegaan. Nog afgezien van de vraag of de gepresenteerde cijfers over uitbuiting correct zijn, is dit een drogreden. Want, en dan citeer ik ombudsvrouw voor sekswerkers Metje Blaak: ‘Een crimineel of een loverboy gaat echt niet wachten tot ze 21 is, die zet haar gewoon ergens illegaal, zodat niemand erbij kan. Het wordt een heel groot ondergronds circuit. En dat niet alleen, maar een meisje van 20 dat vrijwillig de prostitutie in gaat is dan nog niet oud genoeg om legaal te gaan. Dan heeft ze allerlei vriendjes nodig om haar beroep uit te oefenen en is ze ook weer chantabel’.”
“Ook wil ik graag Marije van Stempvoort, beleidsmedewerker van Humanitas Prostitutie Maatschappelijk Werk, aanhalen. ‘Het is bekend dat er veel vraag is naar jonge meisjes van achttien jaar. Als je deze groep helemaal geen plaats geeft (..), dan zullen zij van de radar verdwijnen. De vraag is namelijk niet weg’.”
“Tenslotte verwijs ik naar een uitspraak van Ineke Smit, directeur van Coördinatiecentrum Mensenhal (CoMensha). ‘Met zo’n leeftijdsgrens filter je de kwetsbare groepen, zoals meisjes met minder verstandelijke vermogens of psychische problemen, er echt niet uit. Die meisjes zijn namelijk op hun 23e en ook op hun 28e nog kwetsbaar’.”
“Ik stel mij dan ook op het standpunt van iemand die de achttienjarige leeftijd heeft bereikt en daarmee volgens de Nederlandse wet volwassen is, zelf mag en kan beslissen of hij of zij de prostitutiebranche ingaat. Zolang de wet registratie prostitutiebranche (wrp) niet in werking is getreden (als dat al gebeurt), is er geen wettelijke grondslag om de leeftijdsgrens te verhogen. Daarenboven valt het buiten de bevoegdheid van de gemeenteraad om een leeftijdsgrens te stellen (ex artikel 149 jo 151a gemeentewet).”

Achterdam: 21-jaarsgrens onnodig en onwettig.

Eisen tot acht jaar voor grootschalige drugssmokkel

Tot acht jaar cel is geëist tegen vijf mannen (39 tot 50 jaar), afkomstig uit Utrecht, Alphen aan den Rijn en IJsselstein. De bende zou zich onledig hebben gehouden met grootschalige drugssmokkel via onder meer Schiphol en de Rotterdamse haven.
Naast gevangenisstraf wil de officier van justitie ook dat het quintet geldboetes tot 25.000 euro betaalt. Drie van de vijf mannen worden ervan verdacht op 31 juli 2015 maar liefst 547 kilo cocaïne in Nederland te hebben binnen gesmokkeld. Dat zou zijn gebeurd in een hydraulische cilinder, afkomstig uit een vrachtzending uit Zuid-Afrika, die via Schiphol werd binnen gesmokkeld. Om de cocaïne vanaf Schiphol te vervoeren, was een vrachtwagen gehuurd.
Ook wordt drie verdachten verweten in september van dat jaar met een zeecontainer uit Ghana 5685 kilo hennep de haven van Rotterdam te hebben binnengesmokkeld. De container werd afgeleverd in een loods in Zevenhuizen, waarna de mannen werden aangehouden. Bovendien verdenkt het OM vier van de vijf mannen ervan dat zij tussen 1 januari 2015 en 23 september 2015 deelnamen aan een criminele organisatie die op meerdere plekken drugs Nederland binnensmokkelde.

Wapens

Het gaat onder andere om de plaatsen Haarlemmermeer (Schiphol), Rotterdam, Zevenhuizen, Zwammerdam, Utrecht, IJsselstein, Zoetermeer en Waddinxveen. Tot slot worden twee mannen verdacht van het voorhanden hebben van meerdere wapens (stroomstootwapens en vuurwapens) en munitie. Twee andere verdachten wordt witwassen verweten.
‘’Betrokkenen bij internationale vrachtzendingen waar drugs in blijkt te zitten claimen vaak dat zij het slachtoffer dreigen te worden van een afschuwelijk misverstand. Zij geven dan aan dat zij slechts hun werk deden en helemaal niets wisten van de verdovende middelen, die tussen de zending fruit of machineonderdelen is aangetroffen’’, opent de officier van justitie zijn requisitoir bij de rechtbank op Schiphol.
Een verweer dat de aanklager volstrekt ongeloofwaardig acht: ‘’Het ‘pechvogel-verweer’ is moeizaam voor iemand die bij zijn aanhouding in het bezit was van een Glock, een PGP-telefoon, 7000 euro cash, de inlogcode van een e-mailaccount van iemand anders, en een notitie om gecodeerd telefoonnummers door te kunnen geven. Het is zo ongeveer de basisuitrusting van een drugscrimineel.’’
Een van de bewijsmiddelen omvat chatgesprekken tussen een van de verdachten met zijn (schoon-)familie. Hieruit blijkt dat de familie bekend is met het feit dat er illegale handel met zeer grote waarde aan zit te komen. Er wordt gesproken over “ben je al rijk” en dat, als het zo doorgaat, ‘’er nooit meer gewerkt hoeft te worden’’. De familie begrijpt wat wordt bedoeld. ‘’Het OM begrijpt het ook’’, aldus de officier.

De rechtbank doet naar verwachting uitspraak 8 december.

God en de thriller

 

Ted Dekker: Hacker
Uitgeverij Kok
€ 19,99

‘In werkelijkheid, zag hij nu, kon God niet worden gevangen in en niet worden gedefinieerd met woorden. God zelf was het Woord. Oneindig.’
‘Dit was niet eenvoudig een wezen, maar het Wezen Zelf. De Creatieve, uit Wie, door Wie en voor Wie alle dingen bestonden. Zonder Zijn Aanwezigheid was het bestaan eenvoudig onmogelijk.’
Ik denk dat ik menig lezer totaal verras als ik hen verklap dat dit citaten uit een thriller zijn. Uit Hacker om te precies te zijn. Een uitgave van Kok uit Kampen. Dan gaat sommigen misschien toch een lampje branden. Juist, die van de christelijke, of zoals ze het zelf tegenwoordig noemen religieus geïnspireerde boeken.
Schrijver van deze roman is Ted Dekker. Een Nederlands-Amerikaanse auteur die het ongetwijfeld goed doet bij de EO-jongeren. Hacker zal in die kringen geheid goed vallen. Tenslotte is de hoofdpersoon de zeventienjarige Nyah, een nerd met uitzonderlijke kwaliteiten waar het ‘t kraken van de allerbeste computerbeveiliging van grote bedrijven gaat.
Een vreemde manier om te solliciteren is dit eigenlijk. Haar doel is aan te tonen dat de ondernemingen haar moeten inhuren om ervoor te zorgen dat ze niet (meer) kunnen worden gehackt. Natuurlijk gaat dat een keer fout. In plaats van een baantje, geld om een operatie voor haar doodzieke moeder te betalen en dankbaarheid loopt ze tegen een criminele organisatie op, die geen halve maatregelen neemt.
Op het moment dat Nyah en haar gelijkgestemde vriendje Austin de dood in de ogen zien, is er de Redding (met een goddelijke kapitaal, dus). Het lag in de lijn der verwachting, en ik laat het daarom ook niet te zwaar meewegen in mijn oordeel. Dat is uiteindelijk positief. Dekker vertelt een mooi verhaal, over twee jong volwassenen die gaatjes in hun hoofd boren. Zo kunnen ze hun hersens hacken en tot de werkelijkheid van het leven doordingen. Denken ze. Want ze beseffen niet dat hun denken hen in de weg stond om de Waarheid (zie boven) te kunnen vinden.
Ik kon de gedachte aan Peter Pan 2.0 niet uit mijn hoofd zetten.

ARNO RUITENBEEK

Fotokunstenaar in Stedelijk

Thomas Struth, Milan Cathedral, Milan 1998

Stedelijk Museum Alkmaar toont vanaf morgen (11 november) drie werken van Thomas Struth (1954, Geldern).

De hedendaagse fotokunstenaar geeft met de getoonde werken een nieuwe impuls aan de beeldtraditie van het kerkinterieur, het genre dat in het zeventiende-eeuwse Holland werd beoefend door meesterschilders als Emanuel de Witte (nu te zien in het museum) en Pieter Saenredam.

In de jaren negentig creëerde Thomas Struth de reeks Places of Worship. In deze serie brengt hij de overweldigende architectuur van beroemde kerken en tempels in beeld en laat hij zien hoe bezoekers deze gebouwen gebruiken en beleven.

Struth portretteert geliefde toeristische bestemmingen, zoals de Dom in Milaan of de boeddhistische tempel in het Japanse Nara. Het strenge perspectief, de zorgvuldig gekozen beelduitsnede en het grote formaat maken duidelijk dat het hier niet om triviale vakantiefoto’s gaat.

Indrukwekkend

Zonder kunstgrepen of computerbewerking probeert Struth in een shot de indrukwekkende ruimtelijkheid van deze eeuwenoude monumenten te vangen. Precies zoals de oude meesters dat ook deden. De bezoekers in de kerk zijn meer dan figuranten. Zij leiden onze blik de ruimte in, vol gedetailleerde ornamenten, schilderijen en beeldhouwwerken. Deze monumenten dwingen devotie en ontzag af. Thomas Struth laat zien hoe bezoekers deze indrukwekkende architectuur beleven.

Thomas Struth maakte naam met straat- en stadsgezichten en met familieportretten, die opvallen door hun grote formaat. Zijn werk is vertegenwoordigd in tal van internationale kunstcollecties. Vooraanstaande musea als het Museo del Prado in Madrid, het Metropolitan in New York en het Stedelijk Museum in Amsterdam wijdden er tentoonstellingen aan.

Hij maakte deel uit van de Düsseldorfer Photoschule. Deze groep stond een zuivere, objectieve fotografie voor, waarin de persoonlijke expressie van de kunstenaar afwezig lijkt.

 

Inleveren rijbewijs geëist voor dodelijk ongeval Texel

De officier van justitie heeft zes maanden gevangenisstraf en een ontzegging van de rijbevoegdheid van twee jaar geëist tegen een 25-jarige vrouw uit Texel. De automobiliste zou een dodelijk ongeval hebben veroorzaakt op 30 maart 2016 op Texel. Een 21-jarige fietsster werd gedood.
Het was de tweede keer dat de zaak werd behandeld. Op 20 juli besloot de Alkmaarse rechtbank in een tussenvonnis dat er aanvullend onderzoek moest komen. Onder leiding van het openbaar ministerie had vervolgens een reconstructie plaats om een door verdachte geschetst scenario te toetsen.
Tijdens het tweede proces zei de aanklager zojuist dat is bewezen dat de verdachte niet goed oplette, met name omdat zij afgeleid was door haar telefoon. Ze had ook haar rijgedrag niet aangepast aan de verkeersomstandigheden. Op de aardedonkere, onverlichte Hoofdweg in De Cocksdorp, ’s avonds om tien voor half tien, matigde ze haar snelheid niet, noch voerde ze groot licht.

Zichtbaar

Het slachtoffer fietste over de lange rechte weg, zonder fietspad, aan de buitenkant naast een vriendin. De verdachte reed in haar auto vanuit haar werk over de weg. Zij verklaarde later vaker over de weg gereden te hebben en was er ook mee bekend dat hier fietsers konden rijden. Om na te gaan of de verdachte de fietsers had kunnen zien, zijn er zichtproeven uitgevoerd. Hieruit is gebleken dat het achterlicht van het slachtoffer op 72 meter voor de aanrijding zichtbaar was, dat kan worden uitgedrukt in vier seconden rem- of uitwijktijd. Uit het onderzoek bleek dus dat de twee fietsers zichtbaar waren en er tijdig had kunnen worden geanticipeerd.
Uit het sporenbeeld blijkt dat de verdachte pas na het ongeval krachtig heeft geremd en niet is uitgeweken voor de fietsers. Het slachtoffer werd frontaal van achteren geraakt. De officier van justitie is van oordeel dat de verdachte de fietsers niet heeft gezien, omdat zij was afgeleid door haar telefoon. Vanaf het moment dat zij haar werk verliet tot het ongeval heeft ze meerdere whatsapps ontvangen en minstens een bericht heeft verstuurd. Gedurende de dag bleek zij 697 berichten te hebben verzonden en ontvangen.
De verdachte verklaart zelf dat zij haar auto aan de kant heeft gezet toen zij onderweg een bericht verstuurde. Tussen het laatste bericht en het bellen van 112 met haar telefoon zit 97 seconden. De rechtbank vroeg het OM in het aanvullende onderzoek na te gaan hoeveel tijd de verdachte nodig gehad moet hebben om naar de plaats van het ongeval te rijden en te handelen zoals zij zegt gedaan te hebben tussen het ongeval en het bellen van 112.
Zij zou uit de auto zijn gestapt, een fiets hebben verplaatst, terug naar haar auto zijn gelopen, en haar telefoon hebben gepakt om 112 te bellen. De officier van justitie merkte vandaag op dat niet na te gaan is hoeveel tijd het allemaal precies in beslag nam: de vrouw kan bijvoorbeeld even zijn blijven zitten in haar auto of gelijk zijn uitgestapt. Daarnaast is bijvoorbeeld niet meer na te gaan waar de auto van de vrouw precies stond omdat zij zelf aangeeft haar auto verplaatst te hebben na het ongeval.

Speling

De politie heeft in de reconstructie alles zo snel mogelijk gedaan en had daarvoor in totaal 85 seconden nodig, wat dus past in de 97 seconden tussen het laatst verstuurde app en het bellen van 112. Van de berichten die verdachte vervolgens ontving, kon technisch niet worden vastgesteld of deze op dat moment of later pas zijn gelezen. De officier van justitie acht de twaalf seconden speling, afgezet tegen de vele onbekende factoren, te weinig om te concluderen dat het gegaan moet zijn zoals verdachte heeft verklaard. Daarmee weegt de officier van justitie mee dat verdachte deze verklaring pas heeft afgelegd nadat zij ermee werd geconfronteerd dat de eerste plek waar zij verklaard had te zijn gestopt, zo ver van de plaats van het ongeval lag, dat het onmogelijk was dat zij daar was gestopt om te appen. Verder is het onbekend gebleven hoe het – in het scenario van verdachte – kan dat zij de fietsers niet tijdig heeft opgemerkt. De officier acht het verkeersgedrag van verdachte zeer onoplettend en onvoorzichtig.
De rechter doet over twee weken uitspraak.