Archief per maand:

Archief per jaar:

Jaarlijkse archieven: 2020

Voor 600 miljoen euro fietsen gestolen

Een falende preventieve en repressieve aanpak van fietsdiefstal leidt tot een neergang in de handhaving en een inmiddels torenhoge financiële schade voor de samenleving. De jaarlijkse financiële schade van fietsdiefstal in Nederland is opgelopen tot 600 miljoen euro. Dat blijkt uit nieuw onderzoek van Bureau Beke.  
De oorzaak ligt enerzijds in een toenemende populariteit van dure modellen als e-bikes, sport- en bakfietsen. Anderzijds groeit met de stijgende waarde van verkochte tweewielers ook de aantrekkingskracht voor een georganiseerd dievengilde dat ‘bedrijfsmatige’ en ‘gewelddadige’ methodes niet schuwt.
 
Aanpak

In opdracht van de Stichting aanpak fiets- en e-bikediefstal (S.A.F.E.) onderzocht Bureau Beke onderzocht de omvang, kenmerken, ontwikkelingen en verschijningsvormen van fietsdiefstal, en de kansen voor de aanpak. Dat leverde op het onderzoeksrapport ‘Fietsdiefstal in Nederland. Van fenomeen naar aanpak’.  
Overheidsinstanties, marktpartijen, maatschappelijke organisaties en kennisinstituten, waarvan het merendeel al samenwerkt binnen S.A.F.E., stimuleren fietsgebruik vanwege de positieve bijdrage aan het klimaat en milieu, de filebestrijding, bereikbaarheid en gezondheid van mensen. Maar tegelijkertijd is fietsdiefstal de meest voorkomende vorm van vermogenscriminaliteit in Nederland en ontbreek het in de bestrijding aan een centrale regie vanuit de politiek.  
Jeroen Snijders Blok, voorzitter van S.A.F.E.: “Het rapport van Bureau Beke toont aan dat consumenten hun fiets nog dikwijls niet goed op slot zetten, dat slachtoffers enkel nog aangifte doen van fietsdiefstal omdat de verzekering daarom vraagt, dat verhuurorganisaties als Swapfiets kampen met duizenden ‘vermiste’ fietsen, dat het verdienmodel van verzekeraars onder druk staat en dat Oost-Europese bendes grote aantallen dure fietsen stelen om deze in busjes vol de grens over te brengen.“
“Hier bovenop komt nog eens dat de nationale politie ten tijde van het onderzoek bekend maakte geen prioriteit meer te geven aan fietsdiefstal. De huidige aanpak schiet tekort, zowel preventief als repressief. Om het tij te keren is het noodzakelijk dat alle partijen in de keten, met hetzelfde doel voor ogen, samenwerken aan de door Bureau Beke voorgestelde aanpak.”  

Impact

Uit het onderzoek komen verontrustende diefstalfenomenen naar voren. Zo geven geraadpleegde experts aan dat georganiseerde groepen steeds actiever worden. Zij gaan professioneel te werk en stelen meerdere dure fietsen – waaronder veel e-bikes – tegelijk om deze naar het buitenland te transporteren. Het Oostblok wordt vaak als plek van bestemming genoemd. Plekken waar veel diefstallen zijn de grotere (studenten-)steden en grensgebieden.  
Waar de gelegenheidsdader vaak op klassieke wijze het slot forceert, gebruiken de professionelere daders lopers die op alle sloten passen. Daarnaast is er een stijgende tendens in het op straat inladen van fietsen in busjes én in inbraken in rijwielzaken en opslagruimtes. Ook gebruiken dieven in sommige gevallen geweld tegen het slachtoffer om de fiets te stelen. Nu fietsen steeds duurder worden, zou dit volgens de onderzoekers een eerste indicatie kunnen zijn voor bike jacking.  
Naast de schade voor de samenleving als geheel, is het gevolg van diefstal dat slachtoffers emotionele en financiële impact kunnen ondervinden. In emotionele zin raken zij een dagelijks product kwijt waaraan ze gehecht zijn. Ook geven fietseigenaren aan vaker hun dure fiets te laten staan omdat ze bang zijn dat deze gestolen wordt.  
De financiële impact gaat vooral op voor slachtoffers die hun fiets niet verzekerd hebben. Zij moeten een nieuwe fiets met eigen middelen betalen en een groot deel ziet in de toekomst af van het kopen van een dure fiets vanwege het diefstalrisico. Fietshandelaren ervaren zowel emotionele als financiële schade van diefstal en er wordt verwacht dat verzekeraars en verhuurorganisaties hun verzekeringspremies zullen verhogen als de fietsdiefstal niet wordt ingeperkt.

Nieuw

Om die inperking te realiseren stelt Bureau Beke een pakket maatregelen voor dat door alle betrokken partijen wordt omarmd, waarbij ook de overheid haar verantwoordelijkheid neemt. Henk Ferwerda, directeur van Bureau Beke: “Op zich is er de afgelopen jaren veel bereikt met het verbeteren van sloten, het plaatsen van fietsenstallingen, de registratie van gestolen fietsen via aangifte bij de politie, doorgifte naar het fietsregister bij RDW en het gebruik van Stopheling. Ook de opsporing van daders en gestolen fietsen via de inzet van lokfietsen is goed geregeld. Toch is de tijd nu rijp voor nieuwe stappen.”  
“Technische hulpmiddelen en ontwikkelingen, zoals track and trace en gesloten registratiesystemen, kunnen daarbij een versnelling geven aan de aanpak. Ook kunnen andere markt- en overheidspartijen dan de politie een nog grotere rol spelen bij diefstalpreventie en het traceren en terugbrengen van gestolen fietsen. Om de aanpak van fietsdiefstal verder te brengen zijn de volgende ingrediënten van belang: technische hulpmiddelen, publiek-private samenwerking én het integraal nastreven van dezelfde doelen door alle ketenpartners.”  

Het onderzoeksrapport ‘Fietsdiefstal in Nederland. Van fenomeen naar aanpak’ is te downloaden op de website van Centrum Fietsdiefstal.

Richting aangeven? Huh?

Velen van u zitten, net als ik, (bijna) dagelijks op de weg. Een van mijn grootste ergernissen is dat een steeds grotere groep verkeersdeelnemers het vertikt om de rest te laten zien of ze links- of rechtsaf moeten. Richting aangeven? Huh? Waarom?

Dat het geen kwestie is van de laatste jaren, bewijst deze column die ik schreef in 2003. Dat deed ik voor het magazine van het Regionaal Orgaan Verkeersveiligheid Noord-Holland (weetje: Toon Gerbrands, ja die van PSV en voorheen AZ was er ooit de baas).

Ik weet dat mijn woorden ook deze keer niet zullen helpen. Maar toch. Al is er maar een ‘dader’ die wèl beseft hoe onverantwoord en gevaarlijk hij of zij bezig is. Als er een schaap over de dam is….

Woudbloem bijna hoofdprijs

Frans Hempen: Woudbloem

SMTM, €24,95

Faction van de bovenste plank, van de hand van een debutant. Journalist-ghostwriter Hempen had met dit boek bijna de hoofdprijs gewonnen. Als hij zich op het einde van het goed geschreven en met talloze interessante feiten en wetenswaardigheden doorspekte verhaal ingehouden had. Nu laat hij de teugels van geloofwaardigheid iets vieren en dat kost dus punten. Goed: ruim 90 procent van deze thriller staat als een huis dat niet in het Groningse gaswinningsgebied is gebouwd. En daar draait het allemaal om. De dertienjarige dochter van Harm Mulder komt als de boerderij van het gezin in het Groningse gehucht Woudbloem instort bij een heftige beving. Voormalig sociaal advocaat Mulder ontdekt, ondanks stevige tegenwerking van de NAM, de Gasunie en hun vazallen, dat deze bedrijven al in 1967 wisten dat de bodem tot 1,5 meter zou kunnen dalen. De voorziene rampzalige gevolgen leidden tot de opzet van een miljardenfonds.

ARNO RUITENBEEK

Sushiketen krijgt geen straf

De horecaondernemers van de sushiketen Sumo krijgen geen straf voor belastingfraude. Want de Rotterdamse rechtbank vindt dat het openbaar ministerie de integriteit van het strafproces in gevaar heeft gebracht, door een externe producent een documentaire te laten maken van het opsporingsonderzoek.

Rechter Boek heeft in de Rotterdamse rechtszaal keihard uitgehaald naar het OM en officier van justitie Van de Kerkhof over ‘de heimelijke PR-video van de Fiod: “Het is heel erg. En het blijkt dat u dit expres buiten dit geding heeft gehouden. Dat kan echt niet.” 

Voor Boek telde bovendien zwaar de optelsom van de al terugbetaalde belasting plus boete, de ingrijpende Bibob-procedures (doorlichting van horeca en prostitutie op criminele banden) en de (veel te) lange duur van de zaak. Daarom is geen straf of maatregel opgelegd. 

De oprichters reageren opgelucht op de uitspraak. Chi Ho Lam: “Ben vooral blij voor mijn gezin en alle oud-medewerkers. Ik heb een fout gemaakt, heb die fout erkend en rechtgezet, maar werd daarna door het OM nog steeds ongekend hard aangepakt. De afgelopen jaren heb ik echt getwijfeld over onze rechtsstaat, maar uiteindelijk is recht gedaan. En hoop ik weer het gewone leven te kunnen herpakken.”   

Afgeroomd

Vijfeneenhalf jaar geleden heeft de belastingdienst invallen gedaan bij verschillende Sumo-vestigingen. Daarbij is vastgesteld dat een klein deel van de legaal verkregen omzet werd afgeroomd. Volgens de oprichters Lam en Wang gebeurde dat met als enig doel om de trouwe medewerkers een extra contant maandbedrag te kunnen uitbetalen. Zij wilden daarmee hun medewerkers belonen en behouden, zoals in de branche gebruikelijk was. 

Lam en Wang hebben het OM en de rechter meegedeeld diepe spijt te hebben dat zij dit afromen hebben toegelaten. Zij erkennen verkeerd te hebben gehandeld in deze. Zij hebben dit informele betalingssysteem ook direct beëindigd. En hebben maximaal meegewerkt aan het onderzoek van de belastingdienst. Lam en Wang realiseren zich dat zij een grote fout hebben gemaakt en hebben die inmiddels ook zo veel als mogelijk goedgemaakt door hun verantwoordelijkheid waar mogelijk te nemen. 

Alle directe en indirecte inkomsten die de Staat heeft misgelopen, zijn inmiddels aan de fiscus betaald. Lam en Wang hebben afscheid moeten nemen van al hun SUMO-restaurants. Die restaurants hebben sinds 2014 onder verscherpt toezicht, zeer positieve cijfers laten zien. “Er is dus een gezonde toekomst voor de restaurants.” 

Topthriller met humor

Christian Frascella: Het is te koud om te sterven

Uitgeverij Brooklyn

€18,99

Een goede thriller schrijven is moeilijk. Alles moet kloppen: intrige, dialogen, karakters, ontknoping, geloofwaardigheid. Er dan ook nog de juiste hoeveelheid en kwaliteit (liefst inktzwarte) humor aan toevoegen, zonder de spanningsopbouw af te breken, is slechts weinigen gegeven. Elmore Leonard ooit, Harlan Coben als de grootmeester en nu ook deze Italiaanse auteur.

Als na dit voortreffelijke debuut een minstens zo overtuigende tweede boek over privédetective Contrera volgt, heeft hij het pleit wat mij betreft gewonnen. De veertiger Contrera werkt vanuit de wasserette van Mohamed, gevestigd in de Turijnse achterbuurt Barriera, aan klusjes waarvoor hij als politieman waarschijnlijk zijn neus had opgetrokken. Maar ja, een corrupte, drugsverkopende ex-dienaar die weinig geld en nog minder vrienden heeft, neemt alles aan.

Zo raakt hij verzeild in een moordzaak, trapt hij de ‘ndrangheta en zijn Albanese zetbazen op hun teentjes, en weet nog meer vijanden te maken. Het sarcasme waarmee hij de wereld, inclusief zichzelf, benadert is van ongekende klasse. Frascella belooft een trilogie, ik kan niet wachten.

Arno Ruitenbeek

Biebau wint Gouden Strop

De strijd om de Gouden Strop is gestreden. De beste Nederlandstalige misdaadroman is van de hand van Dominique Biebau. Ik had de eer om – voor de tweede keer in mijn leven – in de jury te zitten en heel veel goede, en helaas ook een paar minder geslaagde boeken van schrijvers uit België en Nederland te mogen lezen.

Hier is het volledige Juryrapport 2020.

De jury van de Gouden Strop en van de Schaduwprijs bestond dit jaar uit Koen Voskuil, juryvoorzitter (verslaggever en misdaadjournalist AD), Anne Versloot (freelance recensent van onder andere VN’s Detective & Thrillergids), Petra Rijkelijkhuizen (strategisch accountmanager e-content Koninklijke Bibliotheek, voormalig uitgever), Rolf Bos (freelancejournalist en recensent van bijvoorbeeld Hebban.nl) en ik, Arno Ruitenbeek (freelancejournalist en recensent van onder meer VN’s Detective & Thrillergids, die over twee weken uitkomt).

Een nieuw virus dat de hele wereld in zijn greep houdt en ervoor zorgt dat de straten leeg zijn. Wie het als uitgangspunt voor een thriller had gebruikt, was misschien wel op de stapel nee beland wegens ‘te ongeloofwaardig’. – Koen Voskuil, juryvoorzitter.

Voor het eerst werd er eenn jury voor beide prijzen geïnstalleerd, om te voorkomen dat er bij de consument misverstand zou ontstaan over de keuzes die gemaakt werden. Geen kans meer op ‘dubbelslag’, maar ook geen verrassende manco’s.

76 thrillers

Tussen oktober 2019 en maart 2020 kregen de juryleden maar liefst 76 thrillers thuisgestuurd om te beoordelen. Deze inzendingen werden tussen 1 maart 2019 en 1 maart 2020 gepubliceerd door in totaal 35 Nederlandse en Vlaamse uitgeverijen en imprints. Opvallend was de relatief grote hoeveelheid debutanten, waarvan een aantal de overstap maakte van een ander genre; non-fictie, of kinder- en jeugdboeken.

Van alle inzendingen zijn 40 auteurs man, 35 zijn vrouw. Slechts een titel werd door een duo (m/v) geschreven. Er waren 21 inzendingen van Vlaamse origine.

Een hele nieuwe lichting thrillerschrijvers is opgestaan in Nederland, schrijvers die een zeer breed scala van het genre beoefenen. Het gewone rechttoe-rechtaan werk (er is een lijk, een politieman of -vrouw gaat op onderzoek uit) is er gelukkig nog steeds, maar daarnaast is er ook aandacht voor thema’s uit het verleden, wordt ons meer en meer een spannende blik in de nóg meer digitale toekomst gegund en worden er steeds meer landsgrenzen overschreden.

Het aanbod is nog steeds overweldigend, en ja, daar zit ook nog steeds minder goed werk bij. Aandachtspunt voor menig auteur: probeer Nederlandstalig te blijven, ondanks de spijtige tendens om thrillers te doorspekken met gebrekkig Engels. Maar over het algemeen was de jury zeer tevreden over de kwaliteit in de stapel boeken die zij mocht lezen.

Daar zaten goede tot zeer goede boeken van de gevestigde garde bij. Maar bovenal is het verheugend dat er ook flink wat boeken van getalenteerde debutanten bij waren, die meteen al heel hoge ogen gooiden, getuige ook het tweetal dat tot de top vijf van de beste boeken van het afgelopen jaar doordrong.

Van al deze schrijvers verwachten we de komende jaren nog meer topwerk. Scandinavische en Angelsaksische auteurs blijven ongekend populair in Nederland, maar de betere Vlaamse en Nederlandse thriller doet zeker niet onder voor die import, we kunnen het niet genoeg benadrukken.

Een greep uit het oeuvre van de jury over een aantal debuten:

Ambitieus debuut, met wat zwakke momenten; Deze auteur springt nogal van de hak op de tak; […]laat te veel steken en steekjes vallen; Auteur heeft het een en ander te leren als het op geloofwaardigheid aankomt.

Schaduwprijs

Dit jaar zoals gezegd geen aparte jury voor de Schaduwprijs, en ook geen shortlist, hoewel de jury voor zichzelf wel enkele titels had geselecteerd om uit te kiezen. Dit waren debuten die zich weliswaar nog niet konden meten met de zogenaamde gevestigde thrillerauteurs, maar die volgens de jury zeker een aanmoediging verdienen om door te gaan in het genre.

Deze debuten op de imaginaire shortlist hebben met elkaar gemeen dat hun verhalen zich redelijk dicht bij huis afspelen – ofwel gaan zij nauwelijks de grens over, of het debuut speelt zich binnen een redelijk kleine (huiselijke, familiaire) kring af.

Over de aanmoedigingsprijs en dus de winnaar van de Schaduwprijs 2020 was de jury het unaniem eens. Winnaar is geworden Het tuinfeest van Bettie Elias (Uitgeverij Houtekiet). Hierover zegt de jury:

Waar geheimen tussen echtelieden en vrienden toe kunnen leiden, weet deze debutante op uiterst geraffineerde wijze te beschrijven. Elias laat zich als een volleerd thrillerauteur op alle vlakken van haar beste kant zien. Vanuit het perspectief van veel betrokkenen volgen we de ontwikkelingen. Alles begint met een feestje ter gelegenheid van de 40e verjaardag van de bekakte binnenhuisarchitecte Cleo. Daar en dan vindt de zeventienjarige Laura de dood. Zij is het petekind van Cleo’s man Lucas en dochter van hun vrienden Thomas en Tessa. De laatste, een journaliste, twijfelt aan de conclusie van de politie dat Laura’s dood een ongeluk is geweest.

De zoektocht naar een moordenaar zorgt ervoor dat de verhoudingen binnen de vriendenkring – stuk voor stuk geslaagd in het leven – op scherp komen te staan. De ontknoping is uitermate verrassend. 

Strop

Uit de totaal 76 inzendingen maakte de jury op 6 mei een shortlist van vijf titels bekend:

Russisch voor beginners van Dominique Biebau (Uitgeverij Vrijdag)

Hoe dodelijk kan de taal zijn? Daarover gaat deze strak gecomponeerde roman over misdaad en liefde.

In een eigenzinnig ritme laat de auteur de lezer sprongetjes in de tijd maken. Biebau leidt zijn personages lichtvoetig en onderkoeld richting rampspoed – en laat de spanning daarbij wurgend langzaam oplopen. Net als je denkt te weten hoe het verhaal zal aflopen, begint het volmaakt te ‘thrillen’. Biebau speelt in Russisch voor beginners een geraffineerd spel in mooie, precies geformuleerde zinnen.

Hoek van Donald Nolet (Uitgeverij Cargo)

Nolet werpt zich op de wereld van de vechtsport. Sportschoolhouder Alexander ‘Hoek’ Holman traint jonge kickboksers, maar is daarnaast ‘klusjesman’ voor een Amsterdamse crimineel, ene André Krook. De beide, parallelle werelden waarin  deze Alexander leeft – die van het kickboksen en als rechterhand en -vuist van een drugsbaron – botsen uiteindelijk met elkaar. 

Het is als de series Penoza en Undercover, maar Nolet vervalt niet in clichés. Hij weet de sfeer van het kickbokswereldje heel goed te treffen, de gevechten zijn beeldend beschreven, de dialogen zijn prettig, de diverse verhaallijnen lopen prima naast elkaar.

De Taak van Robert Pollack (Uitgeverij Ambo Anthos)

Als een Russische advocaat in de cel overlijdt, worden twee ambtenaren van de Raad van Europa naar Sint Petersburg gestuurd om de zaak uit te zoeken. Ze worden met informatie gevoed door de ondergrondse beweging De Taak, maar ook de Russische geheime dienst komt op hun pad. Dan blijkt dat de onderzoekers zelf een rafelrandje hebben en chantage op de loer ligt.

Voormalig advocaat Robert Pollack (pseudoniem) baseerde De Taak losjes op de Magnitski-affaire, gebruikmakend van zijn internationale juridische ervaring. Zijn eerste thriller is indrukwekkend, een uitste-kend geschreven en geloofwaardig verhaal, dat spannend blijft tot het eind. Hij geeft bovendien uitstekend vorm aan zijn hoofdrolspelers.

Façade van Esther Verhoef (Uitgeverij Prometheus)

Met Façade bevestigt Esther Verhoef opnieuw haar vakmanschap. De lezer verveelt zich geen moment bij het geloofwaardige verhaal van de alleenstaande moeder Iris die de oldtimer van haar moeder naar Portugal rijdt. Zij neemt de lifter Mischa mee, die later ruw ter zijde wordt geschoven door crimineel Nick. Maar is uiteindelijk de nieuwe man van Iris’ moeder de grootste crimineel?

Deze thriller heeft een uitstekende spanningsopbouw en zit vol met aansprekende karakters en verrassende wendingen. Een aanrader voor veel lezers.

De macht van K. van Jens Vern (Uitgeverij Volt)

Het ontbreekt de net afgestudeerde Tim Turner, ingelijfd door The Keeler Company, aan niets. Dat is verbazingwekkend, want zo’n goeie student was Tim eigenlijk niet. Hij ontdekt dat het bedrijf waar hij werkt niet koosjer is, en duikt na een mislukte poging om de boel te saboteren onder in Den Haag onder de naam Tim Visser.

De Macht van K. is een ware page-turner, met bovendien een zeer actueel thema over het misbruik van data door een groot IT-bedrijf. Het einde is filmisch geschreven. Dit sterke debuut doet denken thrillers van auteurs als John Grisham en Charles den Tex.

En ja, op deze lijst prijken maar liefst twee debutanten die zich nu al kunnen meten met de ‘grote jongens’. Vandaar dat er werd gekozen deze mee te nemen in de race voor de Gouden Strop – wat volgens de jury een stevige aanmoediging op zich is.

De jury prijst de kwaliteit van de ingezonden thrillers, en met name die van de boeken op de shortlist. Of zoals een jurylid opmerkte: Jeminee, wat moeilijk zeg, om te kiezen uit onze vijf genomineerden. Ik verander om het uur van mening. Omdat ze allemaal iets goeds hebben.

Uiteraard hoort een jury altijd te zeggen dat het moeilijk was, dat de meningen uiteen liepen en er bijna bloed vloeide of dat men met elkaar op de vuist wilde. Dat was niet zo, bovendien konden de juryleden elkaar fysiek niet raken: de vergaderingen verliepen (op de eerste na) allemaal via Google Hangouts, waarbij alle schermen gelukkig heel gebleven zijn.

De jury kwam na een extra ingelaste vergadering tot een eensluidende beslissing, en bekroont een titel die op de lijstjes van de meeste juryleden op nummer 1, of anders heel hoog stond.

De jury heeft gekozen voor een thriller die de landsgrenzen overstijgt. Voor een auteur die al eerder werd bekroond. Voor een thriller met veel vaart en korte, snelle hoofdstukken. Het winnende boek is geen knalharde thriller, maar een subtiel verteld verhaal, vol mooie zinnen, met recht een literaire thriller. De Gouden Strop 2020 gaat naar:

Russisch voor beginners van Dominique Biebau (Uitgeverij Vrijdag).

Jaartallen en al dan niet vrij korte hoofdstukken, waarbij steeds achter dat jaartal een naam van een van de hoofdpersonen opduikt: Saartje, Maarten, Diederik. Het is een ritme waaraan de lezer even moet wennen, de auteur laat hem constant sprongetjes door de tijd maken. Dat is de opbouw van Russisch voor beginners, van de Belgische schrijver Dominique Biebau, die eerder al de spannende thriller IJslands gambiet schreef.

Taal, een vage term om niet te veel te verklappen, speelt een grote rol – het zal niet verbazen dat Biebau in het dagelijks leven leraar Nederlands is, die ook al ‘gewone’ literatuur geschreven heeft. Russisch voor beginners is dan ook geen knalharde thriller, al is er op een bepaald moment wel een lijk, het is eerder een subtiel verteld verhaal, vol mooie zinnen.

Dit is subtiel puntje-van-je-stoel-werk, tot het einde.

Tot vier jaar voor fraudeurs

De rechtbank op Schiphol heeft vijf verdachten in de omvangrijke fraudezaak Zevenblad veroordeeld tot cel- en taakstraffen. Drie mannen zijn (gedeeltelijk) vrijgesproken.

De Fiscale inlichtingen- en opsporingsdienst en het functioneel parket van het openbaar ministerie  deden onderzoek naar grootschalige en internationale fraude van 2004 tot najaar 2013. Het gaat om zogenoemde boilerroomfraude, een vorm van oplichting door een frauduleuze (beleggings-)organisatie waarbij de klant onder het voorwendsel van een mooie belegging geld wordt afgetroggeld.

Nadat de Fiod het einddossier van in totaal 25.000 pagina’s had ingeleverd, hebben de rechters-commissarissen van de rechtbank, op verzoek van de verdediging, in de jaren 2017-2019 (aanvullende) onderzoekshandelingen verricht. Daaronder getuigenverhoren, ook in het buitenland. Uiteindelijk is de zaak in de maanden februari en maart 2020 inhoudelijk op de zitting behandeld. De rechtbank had hiervoor zeventien zittingsdagen uitgetrokken.

Vijf

De rechtbank is op basis van het dossier en het onderzoek op de zitting tot de conclusie gekomen dat wettig en overtuigend is bewezen dat (achtereenvolgens) vijf verschillende boilerrooms actief zijn geweest.

Vanuit deze, door de rechtbank als criminele organisaties aangemerkte boilerrooms zijn in het bijzonder veel Nederlandse beleggers opgelicht voor (zeer) grote geldbedragen. Dat gebeurde bij de verkoop aan hen van financiële (beleggings-)producten, zoals aandelen, obligaties en vrijwillige CO2-emissierechten.

Bij die verkoop werd aan de meeste beleggers een valse voorstelling van zaken voorgespiegeld, dat hen ertoe overhaalde tot de aankoop van het product over te gaan. Zo werd meegedeeld dat sprake was van een uitgifte (emissie) van aandelen, terwijl in werkelijkheid sprake was van verkoop van aandelen van een bestaande aandeelhouder. Een ander voorbeeld is dat beleggers werd voorgehouden dat hun inleg volledig of grotendeels zou worden besteed aan de aankoop van het product, terwijl in werkelijkheid 50 procent of meer van hun inleg in handen zou komen van de betrokken verdachten.

De boilerrooms (criminele organisaties) hielden zich, naast oplichting, in de meeste gevallen ook bezig met valsheid in geschrifte, onder andere in verkoopbrochures. Daarnaast was in sommige gevallen ook de opzettelijk overtreding van de wet financieel toezicht (wft), door opzettelijk zonder de vereiste vergunning te handelen, onderdeel van het oogmerk van de criminele organisatie.

In totaal stonden acht verdachten voor de rechtbank terecht. Ten aanzien van vijf verdachten is de rechtbank tot het bewijs gekomen dat zij aan een of meer van de boilerrooms hebben deelgenomen en zich in dat kader ook zelf schuldig hebben gemaakt aan het medeplegen van strafbare feiten.

Leider

Lex V. heeft als leider heeft deelgenomen aan vier boilerrooms. De rechtbank heeft hem veroordeeld tot een gevangenisstraf van vier jaar. Dit is gelijk aan de eis van de officieren van justitie. Marc van D. zat in drie boilerrooms. Dat levert hem 32 maanden cel op; vier maanden minder dan tegen hem was geëist. Rabih F.: drie boilerrooms, 30 maanden in de nor (eis 36 maanden. Daan K.: leidde een boilerroom. Veertien maanden cel, twee maanden meer dan geëist.

Robert S. zat een paar weken in een boilerroom, maar kreeg meer straf dan geëist, vanwege de omvang van de mede door hem aangerichte schade en de ernst van de feiten. Zes maanden brommen, 150 uur onbetaalde arbeid na een eis van 100 uur.

Leon L. is vrijgesproken van deelname aan een criminele organisatie en medeplegen van oplichting en valsheid in geschrifte. Wel is deze verdachte veroordeeld voor overtreding van de Wft: 30 uur taakstraf voorwaardelijk. John H. is volledig vrijgesproken bij gebrek aan bewijs. Dit laatste geldt ook voor de verdachte Walter F. Hij had echter (handels-)hoeveelheden cocaïne en xtc in zijn garageboxen liggen, waarvoor hij 28 maanden moet zitten.

Vanwege de schending van de redelijke termijn heeft de rechtbank de straf gematigd. Als uitgangspunt geldt in Nederland dat een strafzaak binnen twee jaar moet zijn afgedaan. Gelet op de omvang en de aard van het onderzoek Zevenblad heeft de rechtbank echter geoordeeld dat in deze megazaak een afdoening binnen vijf jaar redelijk zou zijn geweest. Helaas is dat niet gelukt.

Ruim 40 slachtoffers krijgen ruim vier miljoen euro schadevergoeding van de daders.

2300 wietplantages stelen 114 miljoen kilowattuur stroom

2300 hennepkwekerijen zijn ontdekt in 2019. Ze tapten illegaal 114 miljoen kilowattuur stroom af. Het gevaar op brand is groot, zeker nu wietplantages steeds vaker in woonwijken worden aangetroffen.

Dat meldt Netflits, de digitale nieuwsbrief van de netbeheerders.

Hennepkwekerijen worden vaak illegaal en ondeskundig aangesloten op het energienet. Ook de elektrische installatie in het pand zit vaak amateuristisch in elkaar. Dat zorgt voor gevaarlijke situaties, vooral omdat het stroomverbruik hoog en langdurig is (twaalf tot achttien uur per dag).

Door oververhitting van (slecht aangelegde) installaties kan kabelisolatie smelten en kunnen kortsluiting en brand ontstaan. De wiethokken komen niet alleen voor in afgelegen loodsen, maar ook in woonwijken, huur en koophuizen, flats en appartementen. Zo ontstaat levensgevaar voor de vaak onwetende omwonenden.

Miljard

Naast brandgevaar leidt de energiediefstal tot maatschappelijke kosten. In totaal zijn er naar schatting zo’n 30.000 hennepkwekerijen in Nederland, die elk jaar bijna een miljard kWh aan elektriciteit stelen. Dat is meer dan alle huishoudens in Rotterdam in een jaar verbruiken. Netbeheerders (en dus alle aangeslotenen) draaien op voor ongeveer € 60 miljoen aan kosten voor de gestolen stroom en bovendien loopt de overheid rond de € 135 miljoen aan belastinginkomsten mis. 

Recherches richten zich op coronavirus-fraudeurs

De rechercheurs van de opsporingsinspectie van sociale zaken en werkgelegenheid en de Fiod hebben de handen ineen geslagen. Zij trekken samen ten strijde tegen fraude met coronavirus-steunmaatregelen.

Het kabinet heeft vanwege het COVID-19 uitzonderlijke economische maatregelen genomen met als doel ons aller gezondheid, banen en inkomens te beschermen.

Ook de gevolgen van het virus voor zzp’ers en bedrijven moeten worden opgevangen. Zo kunnen ondernemers hun personeel doorbetalen en hebben zelfstandigen een financiële overbrugging, via versoepelde belastingregelingen, compensatie en extra kredietmogelijkheden.

Maandelijks gaan met de steunmaatregelen van de overheid miljarden euro’s gemoeid. De maatregelen moeten snel ingevoerd worden en zijn sterk vereenvoudigd. De kans is groot dat er misbruik van deze steunmaatregelen wordt gemaakt.

Daarom hebben de rechercheurs van de opsporingsinspectie SZW en de Fiscale inlichtingen en opsporingsdienst besloten met voorrang de fraudeurs aan en op te pakken. Politie, toezichthouders en private partijen ondersteunen met signalen en meldingen de opsporing van misbruik.

Met het Openbaar Ministerie is afgesproken dat hij ernaar streeft dat verdachten snel voor de rechter kunnen komen. “Fraude is onacceptabel. Het benadeelt werknemers en bedrijven die het echt nodig hebben en er recht op hebben. En daarmee benadeelt het de hele maatschappij”, aldus de samenwerkende recherches.

Brug maandag open?

Zou het maandag dan eindelijk zover zijn?

Nog even ter herinnering: de Leeghwaterbrug is volledig afgesloten van Heerhugowaard richting A9 en van A9 richting Heerhugowaard van morgen (27 maart) 20 uur tot maandag 30 maart 6 uur. Zegt de provincievoorlichter, maar wat is dat waard na drie jaar ongemak?

Voor de afsluitingen geldt voor het wegverkeer een omleiding over de Westring van Alkmaar (N9). Het verkeer vanaf de N243/N244 naar het noorden kan gebruik maken van de N242. Het verkeer vanuit het noorden naar de N243/N244 kan gebruik maken van de omleiding over de Oosterweg (parallelweg).