Archief per maand:

Archief per jaar:

Jaarlijkse archieven: 2020

Brug maandag open?

Zou het maandag dan eindelijk zover zijn?

Nog even ter herinnering: de Leeghwaterbrug is volledig afgesloten van Heerhugowaard richting A9 en van A9 richting Heerhugowaard van morgen (27 maart) 20 uur tot maandag 30 maart 6 uur. Zegt de provincievoorlichter, maar wat is dat waard na drie jaar ongemak?

Voor de afsluitingen geldt voor het wegverkeer een omleiding over de Westring van Alkmaar (N9). Het verkeer vanaf de N243/N244 naar het noorden kan gebruik maken van de N242. Het verkeer vanuit het noorden naar de N243/N244 kan gebruik maken van de omleiding over de Oosterweg (parallelweg).

Brug weekeinde lang dicht

De Leeghwaterbrug wordt op vrijdag 27 maart vanaf 20 uur tot en met maandag 30 maart 6 uur in beide richtingen afgesloten voor het verkeer. Daarna zou het sein ‘alles open’ moeten klinken.

Gaat het na drie jaar verkeersellende dan toch gebeuren?

De Leeghwaterbrug is al drie jaar veroorzaker van veel verkeersellende. Steeds beloofden de verantwoordelijke instanties dat het voorbij zou zijn, elke keer weer was er weer iets (bouwstops).

Maar nu moet het toch echt gebeuren. Echter, voordat we ongehinderd door kunnen rijden, is er nog een rampweekeinde. De brug is volledig afgesloten van Heerhugowaard richting A9 en van A9 richting Heerhugowaard van vrijdag 27 maart 20 uur tot maandag 30 maart 6 uur.

Voor de afsluitingen geldt voor het wegverkeer een omleiding over de Westring van Alkmaar (N9). Het verkeer vanaf de N243/N244 naar het noorden kan gebruik maken van de N242. Het verkeer vanuit het noorden naar de N243/N244 kan gebruik maken van de omleiding over de Oosterweg (parallelweg).

Fietsers

Zaterdag 28 maart vaart het pontje voor het laatst tot 18.30 uur. Het fietspad over de brug is vanaf maandag 30 maart weer toegankelijk voor (brom)fietsers. De fietsroutes onder de brug zijn nog niet toegankelijk vanwege afrondende werkzaamheden. Naar verwachting zijn deze rond half mei weer opengesteld.

Onder voorbehoud dat de werkzaamheden door de ontwikkelingen rondom het coronavirus door kunnen gaan (daar gaat de provincie weer), kan het verkeer vanaf 30 maart weer gebruik maken van de Leeghwaterbrug. Het verkeer rijdt dan weer over twee stroken per rijrichting, met een toegestane snelheid van 80 km per uur.

Cel voor ontucht en massa’s kinderpornografie

Een 57-jarige Haarlemmer is veroordeeld tot anderhalf jaar cel en tbs met voorwaarden. Hij heeft in 2017 een meisje van zes jaar seksueel misbruikt. Ook was de man in het bezit van exorbitante hoeveelheden kinderpornografisch beeldmateriaal.

Het misbruik vond plaats tijdens logeerpartijtjes bij de verdachte thuis. Het meisje beschouwde de verdachte in die tijd als een grootvader. De verdachte heeft het vertrouwen van het meisje in hem ernstig misbruikt. Het slachtoffer lijdt erg onder dit misbruik en heeft een jaar lang therapie gehad.

Daarnaast was verdachte in het bezit van ruim 4,7 miljoen foto’s en meer dan 3.000 films met kinderpornografisch materiaal. De verdachte is na een huiszoeking door de politie en inbeslagname van het toen aangetroffen materiaal nog doorgegaan met downloaden. De rechtbank vindt dat hij er een gewoonte van maakt. Er zaten foto’s en films bij van jonge kinderen die op grove wijze seksueel worden misbruikt.

De rechtbank houdt de verdachte medeverantwoordelijk voor het leed dat de afgebeelde kinderen is aangedaan. Hij heeft immers bijgedragen aan het in stand houden van de vraag naar kinderporno en daarmee aan het seksuele misbruik en de exploitatie van deze kinderen.

De officier van justitie had een gevangenisstraf van 22 maanden geëist. De rechtbank houdt er bij de bepaling van de hoogte van de straf rekening mee dat de feiten de verdachte verminderd kunnen worden toegerekend. Ook heeft de Haarlemmer zijn daden bekend en ziet hij er het laakbare van in. 

Band The Brink verovert (misschien) de wereld

The Brink: een gelegenheidsband uit Deventer die nu nog maar een paar honderd mensen kennen. Maar daar komt heel snel verandering, met het dit weekeinde opgenomen concert en de YouTube-registratie daarvan. Misschien veroveren Peter Schoemaker cs wel de wereld.

Deventernaar Schoemaker, een drummer/toetsenist/componist die een groot deel van zijn tijd tegenwoordig doorbrengt in de kunstenaarsenclave La Cave (Frankrijk), sprak recentelijk onder anderen met de bekende drummer Jan Dubbe over de vele schoolbands die de Koekstad in de jaren zestig en zeventig kende. En waarvan ze deel uitmaakten. Session en Lady Lake zijn twee namen die vele 50-plussers nog iets zullen zeggen.

Het duo besloot de traditie voort te zetten en verzamelde (oud-)stadsgenoten zoals topgitarist van Toontje Lager en Captain Gumbo Gerard de Braconier om zich heen. Er werd veel eigen werk geschreven, druk geoefend, gelachen en tenslotte achtte het uitgedijde gezelschap de tijd rijp voor een concert.

Dit weekeinde was het zover. In de Star Sounds-studio in Utrecht (waar Peter jarenlang woonde en werkte) had, onder toeziend oog van ruim 100 familieleden, vrienden en kennissen de YouTube-registratie van The Brink plaats.

Deze live-concertregistratie is onderdeel van de “Tribute to The Brink Coverband Challenge”. Met andere woorden:. de beste nummers komen op YouTube en bandjes over de hele wereld worden uitgenodigd de nummers op eigen wijze te coveren. Later in de tijd verschijnt de Rockumentary met de titel : “The Brink, hier zit niemand op te wachten”. 

Hierbij al vast een van de nummers  “Buy Followers”:  https://youtu.be/rD8nhwzOlGY

Een deel van de band. Met hoed Peter Schoemaker.
Gerard de Braconier laat de snaren weer zingen.

Polderkolder

Kolder in de polder, ook in 2020. Oersheim, in andere tijden Ursem geheten, viert carnaval. De overburen en hun kennissen hebben natuurlijk een nieuwe wagen gemaakt, met als titel Racemonster. Verstappen krijgt concurrentie uit de Schermer.

Misbruik naam Netbeheer

Netbeheer Nederland (brancheorganisatie van alle elektriciteit- en gasnetbeheerders) heeft verschillende meldingen gehad van misbruik. Uit haar naam bieden oplichters consumenten een energiecontract aan.

De beller meldt zich namens Netbeheer Nederland en zegt dat onderzoek uitwijst ‘dat u te veel betaalt voor energie’. Wie (lastige) vragen stelt over het doel van het telefoontje of over misbruik van privégegevens, kan vervelende reacties krijgen.

Op internet zijn inmiddels tientallen reacties te vinden van mensen die op deze manier zijn benaderd, soms ook uit naam van een regionale netbeheerder. (Zie https://www.telguarder.com/nl/nummer/0202050712).

Netbeheerders en Netbeheer Nederland zijn niet actief op het gebied van energielevering of verkoop van contracten. Wanneer consumenten uit naam van Netbeheer Nederland of een van de netbeheerders worden gebeld met een aanbod, is dat dus misbruik. “Ook een van onze eigen medewerkers werd gebeld. Toen zij vragen begon te stellen, volgde een agressieve reactie. Wilt u discussie vermijden, hang dan gewoon direct op”, aldus de site www.netbeheernederland.nl.

Valentijn

Ik kreeg van mijn Valentijntje deze mooie surprise. Weer een mooie dag.

‘Taboe op seks herinvoeren’

Peter J. Muller: Seksbaron tegen wil en dank

Uitgever Mulstra Boek

19,95 euro

“Het is tijd voor herinvoering van een taboe op seks. Ik verlang terug naar die jaren-vijftigsamenleving, waarin je echt vreselijk op zoek moest naar wat onschuldige seksblaadjes.” Was getekend Peter Johannes Muller. Oftewel de oprichter van het sekscontactenblad Candy en bedenker van mijn lijfspreuk ‘Beter langharig dan kortzichtig’. Terwijl de nieuwe preutsheid zich als een Coronavirus over het land verspreidt, verschijnt Mullers autobiografie ‘Seksbaron tegen wil en dank’.

Een prachtig tijdsbeeld is het boek, waaraan ‘de Candyman’ (geboren 1946) sinds 1999 met grote tussenposes heeft gewerkt. “Gelukkig heb ik zelf vanaf 1965 altijd een archief bijgehouden, maar de research vergt erg veel tijd. Tenslotte hebben we het over 40 jaar geschiedenis, dat zijn heel veel data en feiten.”

Langharige Muller versus kortzichtige koddebeier. (Foto: collectie Peter J. Muller)

Alleen het hilarische voorwoord van Maarten Spanjer – net als Muller opgegroeid in dezelfde keurige straat in Amsterdam-Oost – is de aankoop al waard. Maar natuurlijk draait het om de man, die op zeventienjarige leeftijd leerling-verslaggever wordt bij het Amsterdamse advertentieblad De Echo en uitgroeit tot een van Neerlands bekendste en meest omstreden bladenmakers. “Het boek beslaat alle bladen die ik in vier decennia heb uitgegeven. Geplaatst in de context van de tijd waarin deze bladen konden ontstaan.”

Hitweek

Hij staat aan de wieg van Beatbox, voorloper van zijn geruchtmakende weekblad voor de jeugd Hitweek. “Jongeren moesten worden bevrijd van het juk van volwassenen”, is zijn streven. Beter langharig dan kortzichtig, de strijdkreet voor het ‘langharige, opstandige tuig’, wordt  razend populair. Op de vleugels van het succes maakt Muller in 1966 een single met op de A-kant ‘Beter langharig dan kortzichtig’. Mede dankzij ingrijpen van kortgeknipte koddebeiers wordt het een hit. Op de B-kant staat ‘Mode noemt-ie fashion’. Via Youtube is het hoesje te bekijken en het langharigennummer te horen.

Na een jaar heeft hij genoeg van Hitweek. “Er kwamen artikelen over politiek in Hitweek te staan. Het werd me te studentikoos.” Net getrouwd, een kind, moet er in 1968 brood op de plank komen. Zijn tijdschriftenwinkel in Rotterdam Peter J. Muller’s Popshop loopt voor geen meter. Het enige dat geld oplevert zijn de Amerikaanse bloteborstenboekjes, waarvan hij uit arren moede een partijtje  heeft ingeslagen. “Dat liep als een trein. Ik dacht: dat ga ik ook doen. Bovendien is blaadjes maken altijd mijn lust en mijn leven geweest.”

Gat

De seksuele revolutie biedt sekscontactenblad Candy en daarmee Muller een ongekend gat in de markt. Zij het dat hij in het begin voorzichtig moet opereren. “Seks was in die tijd een levensgroot taboe. Seks was voor velen toch een probleem vanwege het geloof. Ik verkocht die blaadjes onder de toonbank. Vergeet niet dat pornografie bij wet verboden was.”

Uit het boek: ‘De geschoren vagina deed zoveel stof opwaaien dat in maart 1970 in een oplage van 50.000 een special Candy-editie over dit onderwerp verscheen.’

Dat elk nadeel zijn voordeel heeft, leert hij als de strenge zedenmeesters van politie en OM hem in de kraag  vatten.  “Dat was met het uitkomen van Candy nummer 3, waarin een prijsvraag stond met als hoofdprijs een levend fotomodel. Ik werd gearresteerd en vastgezet. Vanaf dat moment knalde de verkoop omhoog en was ik met dank aan justitie in een mum van tijd de jongste miljonair van Nederland.”

Na een uitspraak van de Hoge Raad in 1970 over pornografie mag Candy gewoon openlijk verkocht worden. In de jaren zeventig bereikt het maandblad oplagen van 130.000 exemplaren. Om publiciteit te genereren, sponsorde het blad in 1970 de Vrije Sekspartij, die deelnam aan de Amsterdamse gemeenteraadsverkiezingen. De partij behaalt 0,3 procent van de stemmen: te weinig voor een zetel in de Amsterdamse gemeenteraad.

Uit het boek: ‘Wat wel goed liep waren de (…) ‘Candy Seks Rapport’-boeken, vooral door de opzwepende ‘besprekingen’ in het blad.’

Hij is bladenmaker, geen idealist en houdt zich zoveel mogelijk afzijdig  van het pornowereldje. “Ik wilde gewoon geld verdienen. Ik creëerde mijn eigen wereld, was begin twintig, verdiende waanzinnig veel geld en ging me gedragen op een manier die, dacht ik, bij een seksbaron hoorde. Mijn vrouw was zestien toen we trouwden. Naast de villa in Heemstede had ik in Amsterdam een appartement aan het Rokin voor mijn maîtresse gekocht. Toen mijn dubbelleven uitkwam, kostte me dat mijn huwelijk. Ik werd met het echte leven geconfronteerd, en het kaartenhuis stortte in. Binnen de kortste tijd liep ik bij de psychiater en slikte handenvol pillen. Na vijf jaar heb ik Candy verkocht.”

Zondag

Terug in Amsterdam, pakt hij de draad weer op. In 1990 is hij hoofdredacteur van Zondag Amsterdam. “Een mooie tijd”, denkt hij met plezier terug aan de hoofdstedelijke editie van de, door broer Rob opgerichte zondagskrant.

Na Zondag vermaakt hij het land met ‘leugenkrant’ De Nieuwe, dan wordt hij hoofdredacteur in vaste dienst bij VNU (eerst Story, daarna Showtime) en daarna fulltime presentator van Talkradio samen met onder anderen Beau van Erven Dorens, Theo van Gogh, Frederique Spigt, Jeroen Pauw, Rijk de Gooyer en daar is-ie weer, Maarten Spanjer. Gelijktijdig vormt hij met Hitweek-kompaan Willem de Ridder de hoofdredactie van de Talkradio Krant.

Alkmaar maakt zich belachelijk over beeld

Susanne mag niet op de Dijk. Anders gezegd: de gemeente Alkmaar heeft zichzelf weer belachelijk gemaakt met een kulargumentatie: kabels en leidingen verhinderen plaatsing van het bronzen beeld met de blote borsten.

Helaas is de hilarische BBC-serie ‘Allo, Allo” afgelopen. In de tv-komedie over een door nazi’s overspoeld Frans dorpscafé zit een terugkerende grap over het schilderij ‘The Fallen Madonna with the big boobies’. Alkmaar, zijn anti-prostitutieburgemeester Piet Bruinooge en diens volgzame kliek jaknikkers hadden daar prima bij gepast.

Want de Kaasstad is met het gedraai over de ‘eigen‘ Madonna met blote borsten een lachertje geworden. Zelfs over de grens, onder meer in Duitsland (het geboorteland van de kunstenaar die het beeld maakte) moet men grinniken om de nieuwe preutsheid van de stad die o zo graag Duitse  toeristen wil trekken.

Omhaal

Met veel omhaal van woorden heeft het Alkmaarse college van B & W Susanne geweerd van de voorgenomen stek op de Dijk.

Lees even rustig mee:

Het plaatsen van een beeld is in strijd met de bestemming Verkeer – Verblijf. De omgevingsvergunning is alleen mogelijk als er wordt afgeweken van het bestemmingsplan. Een omgevingsvergunning voor het afwijken van het bestemmingsplan mag niet worden verleend als de aanvrager geen toestemming heeft van de grondeigenaar. De gemeente is eigenaar van de grond en moet privaatrechtelijk toestemming verlenen.

In de grond zijn kabels en leidingen aanwezig waardoor plaatsing op de gewenste plek niet mogelijk is. Daarnaast kan het beeld met de lantaarnpaal niet tegen een bestaande lantaarnpaal worden geplaatst, omdat lantaarnpalen altijd vrij moeten blijven van obstakels en ook het serviceluik vrij toegankelijk moet blijven. Het vervangen van de bestaande lantaarnpaal en de aansluiting van een lantaarnpaal van anderen op het netwerk openbare verlichting is geen optie. De gemeente wil geen lantaarns van derden. We hebben een zorgplicht voor openbare verlichting en kunnen daarom aansprakelijk worden gesteld bij schade.

Het college heeft daarom besloten om geen toestemming te geven om de gemeentegrond te gebruiken en geen omgevingsvergunning te verlenen.

“Ik had liever gehad dat ze eerlijk hadden gezegd: we willen dat aanstootgevende beeld van jou niet, en zeker niet op die plek”, aldus Cor Ootes, de pandeigenaar van de Achterdam die opdracht gaf om het beeld te maken en dat ook betaalde.

Kamerverhuurder Frans Snel loopt al jaren te hoop tegen Bruinooges demagogie, voortkomend uit een streng christelijke geloofsovertuiging. “Bij zijn aantreden in 2007 heeft hij besloten de prostitutie in Alkmaar in het algemeen en de Achterdam in het bijzonder, met wortel en tak uit te roeien. Alles wat vies en voos is in de stad, komt volgens hem voort uit dit straatje.”

In 2011 was het na veel juridische getouwtrek zover dat Bruinooge de helft van de peeskamers kon sluiten. In 2013 liet hij Operatie Telraam uitvoeren, zogenaamd om de mensenhandel een halt toe te te roepen; het resultaat was iets meer dan nul (rechtszaken). In weerwil van de feiten roept de man dat bijna alle vrouwen op de Achterdam daar gedwongen zitten, dat er sprake is van uitbuiting, en dat de rosse buurt een poel van criminaliteit is.

Traineren

“De cijfers vertellen iets heel anders”, aldus Frans Snel, die iedereen uitnodigt om dat bij hem te komen controleren. Snel heeft legio rechtszaken tegen Bruinooge cs gevoerd, bijvoorbeeld over de vergunning voor een vierde kamer voor Achterdam 3-5. “Gewonnen, maar zelfs dan traineert Bruinooge de boel en legt hij de uitspraak van de rechter naast zich neer.”

Susanne mag niet op de Dijk, maar de opvang van lieden met verward gedrag wel. Adjunct-directeur  Gabrielle Geerdink van GGD Hollands Noorden heeft dit onlangs verteld aan Frans Snel. “Bruinooge lokt ernstige moeilijkheden, zoals recentelijk in de grote steden door ‘verwarde mensen’, uit op een plek die hij betitelt als de plaatselijke Sodom en Gomorra.”

“Als je slecht denkt, zou je zeggen dat hij dit expres doet. Lok problemen uit op en bij de Achterdam en je hebt een stok om de hond (nog meer) mee te slaan.” Volgens Geerdink heeft de gemeente gezegd dat er in de binnenstad geen andere plek is voor de crisisopvang. Ootes en Snel  geloven er geen woord van.

Bij wijze van protest is op 1 februari het bronzen beeld op het platte dak van een garage op de Dijk getakeld. Susanne kijkt nu van vier meter hoogte op de stad neer. ”Net als Bruinooge op prostitutie en de Achterdam neerkijkt.”

DHL liegt weer

DHL staat blijkbaar voor Die Hufters Liegen. Opnieuw slaat de pakjesbezorger toe bij ons. Dit keer beweren ze glashard dat het pakket is bezorgd, terwijl dat niet zo is.

Tussen 11.21 en 13.21 uur zou een, voor mijn jarige echtgenote Anette bestemd pakje worden bezorgd. Wij zijn beiden thuis (in Ursem, overigens gemeente Alkmaar sinds 1 januari 2015 en dus niet meer gemeente Schermer, zoals ook Postnl nog steeds volhoudt), maar in de genoemde periode belt niemand aan, noch gooit iemand iets in brievenbus.

Tot onze verbijstering meldt de track & trace van DHL dat ze het pakket hebben bezorgd om 13.24 uur. We controleren ten overvloede de brievenbus en de stoep voor de voordeur: niets.

Anette belt met DHL klantenservice, krijgt na 7,5 minuut iemand aan de lijn en wordt steeds bozer, als ze hoort dat het drie tot vijf dagen kan duren alvorens het pakje wel wordt bezorgd. Ze ontploft bijna, als het antwoord op haar reactie ‘Bel die bezorger dan, kan hij vanmiddag alsnog langskomen’ luidt: ‘Mevrouw, hij heeft geen telefoon bij zich.’ Anno 2020…

In het recente verleden hebben we tot vier keer toe met de DHL-leugenaars te maken gehad. Steeds in de avonduren, als we wisten dat we thuis zouden zijn. De smoes om niet te bezorgen was: ‘U was niet thuis.’ Terwijl we nota bene aan tafel zaten. In een geval met gasten. De lichten binnen en op het erf brandden, er stonden meerdere auto’s voor iedereen zichtbaar.

Wij vermoeden dat de DHL-man of -vrouw geen zin had om ’s avonds buiten de bebouwde kom te komen. Maar om ons dan de schuld in de schoenen te schuiven, is ronduit asociaal. We hebben die keren en ook nu in elk geval de leveranciers/afzenders van de diverse pakjes gebeld en hen aangeraden met een bedrijf in zee te gaan, dat wel betrouwbaar is.

Hier een afbeelding van de track & trace: