Alkmaar geeft mensenhandelstukken niet en moet betalen

We publiceerden onder de kop ‘Meldingen mensenhandel mogelijk verzonnen’ in juli een artikel over het wob-verzoek van kamerverhuurder Frans Snel. Zoals gevreesd, wil Alkmaar de gevraagde documenten niet vrijgeven. Want na het bezwaar op de afwijzing en de hoorzitting van 14 oktober is het doodstil in het stadhuis. Snels advocaat heeft de gemeente daarom in gebreke gesteld. Dat kan Alkmaar geld gaan kosten.

Nog even het geheugen opfrissen. Op 3 maart 2011 stuurt burgemeester Piet Bruinooge een brief aan de Tweede Kamer over de wet regulering prostitutie en bestrijding misstanden seksbranche: ‘Eind 2010 zijn onze baliemedewerkers getraind op het signaleren en melden van uitbuiting. Een dertigtal meldingen binnen 3 maanden laat zien dat deze gemeentelijke medewerkers, die dagelijks contact hebben met Oost-Europese migranten, in staat zijn om signalen van uitbuiting te herkennen’.

Schoon

Als verhuurder van peeskamers op de Achterdam wil Frans Snel steeds bijblijven met zijn kennis van zaken  over uitbuiting en vrouwenhandel, zodat hij en zijn collega’s kunnen helpen deze (en andere) misstanden in de prostitutiebranche te bestrijden en te voorkomen. “Wij hebben er alle belang bij dat onze tak van sport schoon is”, aldus de ondernemer.

Snels verwoede poging zich zo breed mogelijk te informeren, stuit echter op een dikke en hoge muur ‘van onbegrip en onwil’ bij de gemeente. ‘De gemeente maakt geen documenten openbaar, waarvan ze weten dat het gedonder gaat geven. Alles wijst er op, dat ze uit de dikke duim zijn gezogen.’

Snels advocaat heeft via de wet openbaarheid van bestuur (wob) in mei verzocht om de stukken waar de 30 binnengekomen meldingen schriftelijk in zijn verwerkt en die onder meer inzicht verschaffen over de afkomst van de meldingen. Ook wil hij documenten zien  waaruit blijkt of de gemeentelijke medewerkers meer meldingen hebben geregistreerd. En tenslotte wil de raadsman de notulen van vergaderingen dan wel besprekingen waarin het bestuur of ambtenaren het onderwerp hebben besproken en de daaruit voortvloeiende besluiten.

De gemeente reageert met het besluit Snel niets te laten zien, omdat ‘de meldingen niet altijd bestonden uit schriftelijke stukken. Voor zover dat wel geval was in de vorm van e-mails van medewerkers aan een daarvoor ingericht meldpunt buiten de gemeente (cursivering AR) zijn deze niet meer beschikbaar binnen de gemeente’.

Gehakt

Snels juridische adviseur: “Digitale stukken hebben wettelijk gezien dezelfde status als de papieren versie. Buiten de gemeente: dat zegt niets. In het bos, in een andere gemeente? Dan nog, Alkmaar is hier het bevoegd gezag en kan niemand wijs maken dat mails niet digitaal worden opgeslagen en niet meer beschikbaar zijn. Zeker niet als het om een onderwerp gaat dat de burgemeester zo na aan het hart ligt.”

Notulen dan? Vergeet het maar. Reactie van de gemeente op dit onderdeel van het wob-verzoek: ‘Voor zover bestuurders of medewerkers van de gemeente bij besprekingen naar aanleiding van meldingen aanwezig zijn geweest betreft dit vertrouwelijke informatie waarbij strikte privacyregels en bewaartermijnen voor dossiers met persoonsinformatie van mogelijke slachtoffers in acht worden genomen. Of de gemeente bij dergelijke overleggen aanwezig is geweest is derhalve niet meer voor ons te achterhalen. Wij kunnen daarvan dan ook geen stukken overleggen’.

‘Dan moet u per melding aangeven, dus 30 keer, waar het vertrouwelijke informatie betreft. Indien dat aangetoond kan worden, mag u desbetreffende passages zwart maken’, kaatsen Snel cs de bal terug in hun bezwaarschrift. 14 oktober in het stadhuis mag de kamerverhuurder mondeling zijn bezwaren tegen de weigering van het wob-verzoek uitleggen. Hij neemt liefst twee advocaten mee, die de  bezwaarambtenaren geduldig uitleggen waarom de gemeente de stukken wel moet laten zien.

Dwangsom

Uiterlijk 24 november moet de gemeente een beslissing nemen, maar er komt geen syllabe uit het stadhuis aan de Langestraat. Daarom is op 7 december een officiële ingebrekestelling de deur uitgegaan. De reactietermijn van veertien dagen is vandaag verlopen en nu kan, na tussenkomst van de rechter, de gemeente worden gedwongen tot betaling van een dwangsom van maximaal 1250 euro.  Snel: “We rusten niet tot de waarheid boven tafel is.”

ingebrek