Column

Bruinooge slechte verliezer

Piet Bruinooge is een slechte verliezer. Nadat hij bij de rechter een smadelijke nederlaag heeft geleden in de slepende zaak rond de vierde peeskamer voor Achterdam 3-5, heeft winnaar Frans Snel hem, overdrachtelijk, de hand willen reiken. De Alkmaarse ´weg met de prostitutie´-burgemeester heeft niet eens het fatsoen gehad om te reageren.

De gemeente had de vergunning voor een vierde peeskamer voor Achterdam 3-5 niet mogen weigeren, luidde het heldere vonnis van de Alkmaarse bestuursrechter eind december 2018. Zes jaar lang heeft kamerverhuurder Frans Snel, die sinds mensenheugenis drie ramen in het pand exploiteert, in geldverslindende procedures tevergeefs gevochten tegen de gemeente.

Of liever gezegd tegen gristelijke burgemeesterpiet, die het liefst de Achterdam en helemaal de straatvechter Frans Snel het liefst in een zwart gat ziet verdwijnen. Maar Snel hield vol en dat bleek te lonen.

In het (voorlopig en hopelijk) laatste proces bij de Alkmaarse bestuursrechter op 21 november 2018 krijgt de ondernemer zijn zin. De Raad van State had namelijk beslist in 2017 dat Alkmaar de maximaal 69 vergunningen moet verdelen volgens het principe ‘wie het eerst komt, het eerst maalt’.

Snel dient als een van de eerste van de vijf vaste Achterdam-exploitanten een vergunning in voor ‘zijn’ drie kamers en een voor de ‘extra’. De laatste wordt – weer – geweigerd. Bruinooge weet op voorhand dat hij daarmee flinke juridische risico’s neemt, blijkt uit emailverkeer dat per ongeluk ook in de mailbox van Snel terechtkomt. En dat komt uit.

Onbepaald

Zoals Snels advocate Vera Platteeuw in de rechtszaal al heeft opgemerkt, constateert de rechter een kleine twee maanden geleden ook dat de gemeente in feite ‘vergunningen voor onbepaalde tijd’ uitgeeft. Nieuwe kamerexploitanten komen er nooit tussen en een ondernemer zoals Snel die wil uitbreiden, kan dit plan wel op zijn buik schrijven.

Het is niet de enige tik over de vingers voor Bruinooge cs. De gemeente had tijdig, duidelijk en voor alle belangstellenden begrijpelijk in het openbaar moeten vertellen hoe de vergunningenverdeling loopt op basis van wie het eerst komt,… Nu zijn de regels vaag en voor meerdere uitleg (maar wel steeds in het nadeel van Bruinooges tegenstander Snel) vatbaar, aldus de rechter.

Snel boekt winst, maar wel met een wrang bijsmaakje. Omdat de 69 kamers al vergund zijn, kan de rechter Snel niet zijn vierde kamer alsnog geven. Hij moet wachten tot 2020, bij de nieuwe ronde vergunningverlening. Wel moet de gemeente de proces- en Snels advocaatkosten van bijna 2400 euro betalen.

De winnaar: “Ik kan voor de drie jaar dat ik ten onrechte ben geweigerd, een schadevergoeding eisen.” Snel zit vervolgens zes weken lang in spanning, of Bruinooge ondanks het vernietigende vonnis toch nog in hoger beroep gaat. De termijn verloopt zonder dat de burgemeester of een van zijn discipelen iets van zich heeft laten horen.

Bovendien zwijgt Bruinooge in alle talen, nadat Vera Platteeuw kort na de uitspraak namens Snel officieel heeft opgeroepen de strijdbijl te begraven. Op 27 januari schrijft ze aan de juridisch adviseur van de burgemeester: “Mag ik van u vernemen of bij de gemeente (zegge de burgemeester) de bereidheid is om te bekijken of partijen er minnelijk uit kunnen komen?”

Onbeschoft

Reactie vanaf het stadhuis: nul. Snel is er helemaal klaar mee. “Ik vind het ronduit onbeschoft van Bruinooge dat hij noch op de uitspraak, noch op ons voorstel reageert. Zo ga je niet met je burgers om, ook al ben je het niet eens met die man of vrouw. Zo onfatsoenlijk, zulke slechte manieren: en maar afgeven op sekswerkers.”

Snel zal zijn misnoegen over de Langestraatregent ook aan de gemeenteraadsleden overbrengen. “Ik verwacht daar echter geen heil van. In het verleden hebben ze de Achterdam en mij ook altijd laten zakken en liepen ze als schoothondjes achter Bruinooge aan. Dat zal nu niet anders zijn.”

Woensdag 6 februari

Update

Of het bovenstaande artikel van twee dagen geleden de aanleiding is, weten we niet. Maar Bruinooge heeft via zijn juridisch adviseur nu een teken van leven gegeven.

Zij mailt Vera Platteeuw dat ‘de burgemeester, ook naar aanleiding van de uitspraak van de rechtbank Noord-Holland, geen aanleiding ziet om het aantal werkruimten te verhogen van 69 naar 70. Op dat punt zal het beleid dan ook niet worden aangepast.’

‘Wel heb ik vernomen dat er ander beleid zal worden voorbereid voor de verdeling van de schaarse exploitatievergunning. Er zal een verdeelsleutel komen, waarmee de ‘extra’ kamer op de Achterdam op een eerlijke, objectieve wijze kan worden verdeeld.’

‘Voor een gesprek met de heer Snel ziet de burgemeester op dit moment geen aanleiding.’

Snel: ‘Het resultaat blijft nul. Vernomen, voorbereid? Klinkt vaag, er staat geen jaartal bij. En we weten: traineren is Bruinooges grote hobby. Bovendien: ‘een verdeelsleutel voor een eerlijke, objectieve wijze van verdeling van de ‘extra’ kamer’? Hoezo verdeelsleutel. De Raad van State en nu ook de bestuursrechter zijn toch duidelijk geweest. Wie het eerst komt, wie het eerst maalt. Bruinooge neemt weer een loopje met ons.” �

Scholte boekt bij rechter pyrrusoverwinning

De gemeente Den Helder heeft volgens de rechter onrechtmatig  gehandeld door de onderhandelingen met kunstenaar Rob Scholte over de aankoop van het voormalig postkantoor in de marinestad af te breken. Een pyrrusoverwinning, helaas.

Want het pand, waarin Scholte tot april 2018 heeft gewoond, gewerkt en er zijn Rob Scholte Museum draaide, is al verkocht aan een ander. Daarom heeft de Alkmaarse rechtbank ook geen bevel gegeven om de onderhandelingen voort te zetten, zoals Scholte had gevraagd.

De pesterijen van het Nieuwediepse gemeentebestuur om Rob Scholte weg te krijgen, hebben jaren geduurd. Scholte wilde zich graag permanent vestigen in het pand en leek ook op medewerking te kunnen rekenen, maar de regenten hadden plotseling andere plannen. Nadat hij vorig jaar werd uitgezet, probeerde hij via de juridische weg zijn gelijk te krijgen.

Rob Scholte heeft in deze procedure allereerst gesteld dat er tussen hem en de gemeente een koopovereenkomst tot stand is gekomen. Daarin heeft de rechtbank hem niet gevolgd. Voor een koopovereenkomst is nodig dat er overeenstemming is over de hoofdzaken van de koop zoals de prijs.

“Gedurende de onderhandelingen is er geen moment geweest waarop partijen het eens zijn geweest over de hoofdzaken. Rob Scholte en de gemeente hebben nooit een voorstel van elkaar aanvaard.”
Ook volgt de rechtbank Rob Scholte niet in zijn stelling dat de openbare verkoopprocedure niet volgens de regels is verlopen en dat het pand daarom niet aan een ander mocht worden verkocht.

De rechtbank heeft echter wel geoordeeld dat de gemeente de onderhandelingen met Rob Scholte over de koop van het pand eind november 2017 onrechtmatig heeft afgebroken. Bij dat oordeel heeft de rechtbank rekening gehouden met het gehele verloop van de onderhandelingen tussen Rob Scholte en de gemeente.

Definitief

Zij zijn elkaar uiteindelijk dicht genaderd. Van de kant van de gemeente is daarbij nooit een definitief nee gekomen op de voorstellen van Scholte. Wel heeft de gemeente herhaaldelijk, ook richting Scholte, de intentie uitgesproken het pand aan hem te willen verkopen.

Tot slot is van belang dat waar de bereidheid bij de gemeente tot verder onderhandelen met Scholte eind november 2017 ontbrak, deze bereidheid er later met de uiteindelijke koper wel is geweest. Het is verre van uitgesloten dat de kleinstedelijke bestuurders het de kunstenaar, met zijn hart op de tong, niet gunden. lsdlock

Uil bewaakt schuur

Twee jonge uilen ´bewaken´ de kapschuur. Op de foto de vogel die rustig blijft zitten als ik de deur open, om oud papier weg te zetten. Zijn broertje of zusje heeft positie ingenomen aan de andere kant van de schuur, dichtbij het nest.

Rechter, officier en parkeerwachter staan voor schut

Alkmaarder wint in hoger beroep over ‘binnen vijf meter van kruispunt’

Een parkeerwachter, een officier van justitie en een kantonrechter staan voor schut. Het gerechtshof in Leeuwarden stelde Alkmaarder Frans Snel in het gelijk na een slepende procedure over een op het oog simpele verkeersovertreding.
Op 12 april 2016 constateert verbalisant Ramy A. dat met Snels Mercedes-Benz met het kenteken 91-LR-RP een verkeersovertreding is begaan op de Vijverlaan in Bergen. En wel ‘met een stilstaand voertuig niet de rijbaan gebruiken’; feitcode R315B. De bekeuring is 90 euro.
Snel gaat hiertegen in beroep bij de officier van justitie. De beslissing van de OvJ volgt een half jaar later. Snel wordt in het ongelijk gesteld. Hij heeft volgens de OvJ wel degelijk de overtreding ‘parkeren bij een kruispunt binnen 5 meter daarvan’; feitcode R397A.
Een geheel andere overtreding, maar de OvJ strijkt de plooien recht in zijn brief van 28 november 2016. Daarin stelt de officier dat, na aanpassing van de beschikking in verband met de fout van de verbalisant, de beschikking terecht en op juiste gronden is gegeven. 90 euro betalen, Snel.
De kantonrechter in Alkmaar volgt in mei 2017 dat standpunt klakkeloos. Hij luistert niet naar Snel en zijn communicatieadviseur Arno Ruitenbeek, die het verweer schrijft dat hij later in uitgebreide vorm ook bij het hof zal voorlezen, dat Snel ruim buiten de vijf meter van de hoek heeft geparkeerd. Want de afstand dient te worden gemeten vanaf het denkbeeldige snijpunt van de stoepranden van de kruisende wegen.

Reconstructie

Omdat hij vindt dat hij gelijk heeft en de kantonrechter ongelijk, gaat Snel in hoger beroep. Dat dient op 21 maart. Om beslagen ten ijs te komen, reconstrueren Snel en Ruitenbeek de periode van ruim zes maanden die ligt tussen de eerste en de tweede beschikking. Ze stuiten op het aanvullende proces-verbaal van de verbalisant, gemaakt op 28 oktober 2016, met drie bijlages.
Dat zijn drie foto’s, helaas van inferieure kwaliteit, van Snels Mercedes, staand op de Vijverlaan en genomen op de dag van de overtreding. Let wel, van de overtreding met code R315B. Want vanaf het punt waar deze opnames zijn gemaakt, is met de beste wil van de wereld niet te zien dat de auto binnen vijf meter van het kruispunt staat. De verbalisant wilde laten zien dat de Mercedes ‘een weghelft blokkeert’ aldus het proces-verbaal.
Foto’s van de overtreding ‘binnen vijf meter’ zijn er ook niet. Dat valt te lezen in de uitdraai van het digitaal loket van het ministerie van veiligheid en justitie van 10 december 2016. Dat de OvJ er toch 100 procent zeker van is dat Snel binnen vijf meter van het kruispunt staat, heeft Snel mogelijk zichzelf te verwijten. Hij liet, enige tijd nadat hij beroep is gegaan bij de kantonrechter met een drone foto’s van onder meer zijn wagen, geplaatst op de overtredingsplek, en op een ervan een meetlint om aan te geven dat hij ruim buiten de vijf meter heeft geparkeerd destijds.
“Onze voorzichtige conclusie is dat hier sprake is van een opzetje van de OvJ en de verbalisant. De laatste stelt zijn aanvankelijke verklaring bij, zodat de OvJ met de foto’s van Snel als ‘bewijs’ het beroep kan afwijzen. Lek gedicht, Snel de pineut”, aldus Ruitenbeek tijdens de zitting in de Friese hoofdstad, drie weken geleden.

Duidelijkheid

Over de overtreding valt inhoudelijk feitelijk weinig te vertellen. Met dank aan de advocaat-generaal, die in zijn schriftelijke visie op de kwestie uitdrukkelijk aan het hof vraagt een uitspraak te doen die duidelijkheid schetst over de definitie van ‘kruispunt’, en ‘het punt waar vandaan de vijf meter moet worden gemeten’.
Het is, toegegeven, een wazige tekst in de verkeerswet RVV 1990, artikel 24. Daar in staat dat de bestuurder zijn voertuig niet mag parkeren. bij een kruispunt op een afstand van minder dan vijf meter daarvan. De toelichting van het RVV 1990 vermeldt daarbij: RVV artikel 24 vervangt artikel 83 van de oude wet, RVV 1966.
“Vervangen, dat is iets heel anders dan dat de formulering al meer dan 25 jaar is afgeschaft zoals de AG zegt. Hij verzoekt uw hof niet voor niets om een uitspraak”, bepleit Ruitenbeek tijdens de zitting half maart. “Om beter te zien hoe we geacht worden die vijf-metergrens te zien, moeten we er dus het oude RVV 1966 nog even bij pakken. Artikel 83: parkeren is verboden bij kruisingen of splitsingen van wegen op een afstand van minder dan vijf meter van de rand van de rijbaan van de zijweg of van het verlengde daarvan

Rand

Hieruit volgt zonder meer dat er vanaf de rand van de rijbaan van de zijweg gemeten moet worden, en niet vanaf het einde van de afronding van de hoeken. “Mocht u nog twijfelen, dan wijs ik u graag op twee kruispunten in Alkmaar, waarvan ik foto’s heb genomen. Het gaat hier om de Herculesstraat en de Hertog Aalbrechtweg. Hier liggen de onderbroken strepen en de haaientanden in het verlengde van de rand en in het geval van de Herculesstraat zelfs zes klinkerbreedtes daarbuiten”, aldus Ruitenbeek als gemachtigde van Snel.

“In dit verband wil de heer Snel opmerken dat bij hem het ongemakkelijke gevoel is opgekomen over de beslissing van de kantonrechter in Alkmaar op 19 mei 2017. Als u wordt gevraagd om duidelijkheid over wat een kruispunt is en vanaf welk punt de vijf meter moet worden berekend, dan was het toch voor die rechter ook niet duidelijk? Dan had hij Snel toch moeten vrijspreken?”

Het hof is het daar volkomen mee eens. Deze rechter heeft zijn huiswerk wel goed gedaan en komt met een arrest van 20 mei 1997 van de Hoge Raad over het begrip kruispunt in artikel 23 van het RVV 1990: “Indien hij (de kantonrechter, red.) heeft geoordeeld dat ingeval van een kruising of splitsing van wegen de afrondingen van de hoeken steeds tot het kruisingsvlak, te weten het weggedeelte dat aan die wegen gemeenschappelijk is, moeten worden gerekend, heeft hij miskend dat die opvatting in zijn algemeenheid niet als juist kan worden aanvaard. De vraag of een weggedeelte tot het kruisingsvlak behoort dient aan de hand van de strekking van art. 23 RVV 1990 te worden beantwoord en kan verschillen al naar gelang de ligging van de desbetreffende kruising of splitsing van wegen.”

De AG geeft ruiterlijk toe dat hij nog nooit van dit arrest heeft gehoord. De kantonrechter in Alkmaar was er blijkbaar ook niet van op de hoogte, laat staat de officier en om over de parkeerwachter maar niet te spreken. Zij zullen dan ook moeten slikken als ze de uitspraak lezen. “De gestelde gedraging is niet verricht, Snel heeft geen overtreding begaan. Het hof zal de beslissing van de kantonrechter daarom vernietigen en doen wat de kantonrechter had behoren te doen, te weten – met gegrondverklaring van het beroep daartegen – de beslissing van de officier van justitie en de inleidende beschikking vernietigen.”

Snel: “Au, dat doen pijn bij de kantonrechter, de officier en ook die parkeerwachter. Maar ik wist dat ik in mijn gelijk stond.”

Meineed

Snel krijgt de 90 euro terug, plus 250 euro in de tegemoetkoming van zijn kosten (voor onder meer de drone). “Ik heb natuurlijk veel meer betaald, maar dat maakt me niet uit. Dit was een principezaak en die heb ik gewonnen.” Een van de verliezers, parkeerwachter A., is echter nog niet klaar met Snel. “Ik bekijk met mijn advocaat of ik hem aanklaag wegens meineed.”

Dat zit zo. A. legt Snel dingen in de mond. Zo zou hij, enige tijd na de eerste bekeuring, tegen de parkeerwachter hebben dat hij zijn wagen expres zo heeft neergezet ‘om de politie te pesten’. In het latere aanvullende proces-verbaal heet het plotseling dat Snel dit deed om hufterig te doen. “De woorden politie en pesten komen nergens terug.”

“Het is mijn nee, tegen zijn ja”, aldus Snel, die volhoudt nooit zulke uitlatingen te hebben gedaan. “Bovendien spreekt hij zichzelf tegen. Hij gaf me de bekeuring voor ‘met een stilstaand voertuig niet de rijbaan gebruiken’, maar schrijft dat ik de uitlatingen zou hebben gedaan in verband met ‘parkeren binnen vijf meter van de kruising’. Als we elkaar al hadden gesproken, zou het toch niet over dat laatste gaan.”

“En daarmee komen we op de valsheid in geschrifte, gedaan op ambtseed en dat is volgens mij meineed. Want A. levert bij de originele bekeuring foto’s aan, die zijn gemaakt om aan te tonen dat ik buiten het parkeervak sta. Het kruispunt en de afstand ertoe komen niet in beeld. Dus liegt hij ronduit als hij, gedekt door de officier van justitie, later zegt dat hij dit wel bedoeld had, maar slechts de verkeerde feitcode heeft ingevuld.” Overigens heeft Snel een parkeervergunning en is hij daarom tegen de eerste, ‘verkeerde’ overtreding, in bezwaar gegaan bij de officier. Met het bovenbeschreven gevolg.

“Ik wil niet dat een parkeerwachter een loopje met de waarheid neemt en er mee weg komt. Daarom denk ik er sterk over om aangifte tegen hem te doen.”

Zeg het met takken

Pasen is in aantocht. Dus zeggen we het met takken.

Failliet

Beautiful Holland BV en Holland City BV zijn failliet. Mooi zo.

Hoezo mooi?

Nou, simpel. Ik heb de boeken Beautiful Holland en Holland City geschreven. Maar de uitgeefster vertikte het om me te betalen voor de laatste titel. Ze kwam met allerlei smoesjes, betichtte me zelfs van plagiaat om onder haar verplichtingen uit te komen, en liet me diverse keren voor niets opdraven voor een zogenaamde bespreking in hotel Van der Valk aan de A4 (bij Schiphol). 

Ze beloofde – nadat ik een deurwaarder er op had gezet – tot twee keer toe haar schuld af te lossen via een betalingsregeling. Maar u raadt het al: geen cent ontvangen. Ze verhuisde een paar keer kort achter elkaar, mogelijk om haar sporen uit te wissen of van schuldeisers af te komen. Ze schermde met twee externe financiers (van wie we er eentje kennen uit een minstens zo slecht programma; hint: voetbal en kunst), maar het einde van het liedje kennen we nu. 

Over de kop. Betekent zo goed als zeker dat ik kan fluiten naar mijn geld. Ik moet het doen met leedvermaak. Alles beter dan niets.

 

Gemeente Schermer?

De gemeente Schermer is (net als Graft-De Rijp) drie jaar geleden opgeheven en opgegaan in de gemeente Alkmaar. Toch heb ik voor mijn nieuwe paspoort, dat ik deze week (2 februari 2018) heb aangevraagd, moeten onderschrijven dat ik woon in Ursem, gemeente Schermer.  

Nu weet ik waar de Schermer molens, waar ik vanuit mijn kantoor op uitkijk, voor staan. Ze staan voor de ambtelijke molens van de gemeente Alkmaar. Die er meer dan 1000 dagen voor nodig heeft om zoiets simpels als een administratieve correctie door te voeren.

Want meer is het niet, zo bleek me afgelopen vrijdag in het Alkmaarse stadskantoor, waar ik plaatsnam tegenover de gemeenteambtenaar en 65,30 euro moest aftikken voor nog geen tien minuten om de verlenging van mijn paspoort rond te breien. Op het moment dat ze me vroeg mijn persoonsgegevens te controleren, zag ik dat mijn paspoort wordt gebaseerd op incorrecte informatie: “Ik woon in het buitengebied van Ursem, dat met de rest van de gemeente Schermer in 2015 is opgeslokt door de gemeente Alkmaar. Toch staat hier, in dit door u opgemaakte stuk dat aan de basis ligt van mijn paspoort, dat ik in de gemeente Schermer woon. Die helemaal niet meer bestaat.”

“Ja, meneer Ruitenbeek, daar is niets aan te doen, Want zo staat het in de GBA.” De gemeentelijke basisadministratie, bedoelde de schat, die waarschijnlijk al zo beroepsgedeformeerd is dat ze denkt dat een gewone burger de afkorting kent.

Dus, omdat het staat in de GBA, woon ik weliswaar in de gemeente Alkmaar, maar staat er in de gegevens waarop mijn paspoort van ruim zes tientjes is gebaseerd, een knots van een fout. “Ja, meneer Ruitenbeek, zo is het. Ik zal er een aantekening van maken. Ik weet dat meer mensen hierover geklaagd hebben, ik kan er echter niets aan veranderen.”

Als de wereld vergaat, ga ik naar Alkmaar, want daar gebeurt alles altijd 50 jaar later, parafraseer ik de grote Duitse auteur Heinrich Heine. 

PS: Ook de post die ik ontvang, wordt gestuurd naar Ursem, gem S.

PostNL liegt (deel 2)

PostNL heeft maling aan klanten, schreef ik op 9 oktober op deze site. Hoezeer ik destijds (helaas) gelijk had, is nu bevestigd. Dit keer liegt de manke postduif zelfs om vandaag (zaterdag) niet te hoeven bezorgen.

Ik kocht donderdag 2 november online een cadeautje voor mijn echtgenote, voor onze 37e huwelijksdag. Omdat ik vrijdag niet thuis was (en Anette wel), en ik de verrassing niet wilde verpesten, liet ik de webwinkel de bezorging door PostNL op zaterdag zetten. Dan zou ik wel en Anette niet thuis zijn.

Ik wist van een maandje geleden en eerdere ervaringen met PostNL dat dit wel eens een probleem zou kunnen worden. Ze komen meestal niet helemaal naar het buitengebied voor een pakje op zaterdag. In oktober veranderden ze, terwijl wij tevergeefs wachtten, stiekem het bezorgmoment naar maandag (als er niemand thuis is) en zonden ons na de aangegeven bezorgtijd op zaterdag een mailtje waarin ze deze flessentrekkerij aankondigden.

Dit keer maakten ze het nog bonter. Gisteravond om 23.22 uur (wij slapen al) is er een mailtje van Post NL binnengekomen met de tekst:

We bezorgen binnenkort een pakket bij u.
Verwacht bezorgmoment: morgen 04 november 12.30 – 15.00 uur.

Ze krijgen er blijkbaar spijt van – of beseffen zich dat ze kostbare tijd en brandstof verkwisten voor een pakje in Ursem buiten de bebouwde kom. Want 50 minuten later, om 00.12 uur, is er dit mailtje:

Helaas kunnen we uw pakket vandaag niet bezorgen. Voor het bezorgadres geldt vandaag een geslotenverklaring. Hieronder ziet u wanneer we weer bij u langskomen.
Maandag 06 november 12.45- 15.15 uur.

Dus weer als we niet thuis zijn. Wat ze weten. Joh, waarom zou je je iets aantrekken van je klanten? Ergste van alles is dat ze liegen. Voor ons adres geldt helemaal geen geslotenverklaring. Wij rijden hier rond, de boeren met hun trekkers vol kool, de postbode van PostNL. Er staat ook geen verkeersbord (C1 of C2, zie onder), dat alle voertuigen, ruiters, geleiders van rij- of trekdieren en vee verbiedt hier te rijden, lopen of te parkeren. Deze leugen heeft de manke postduif al eerder gedebiteerd.

 

Bord C1 (geslotenverklaring)

Bord C2 (eenrichtingsverkeer)

Beste burgers van Nederland, het voormalige staatsbedrijf neemt u in het ootje. Wie een leuk idee heeft om ze terug te pakken, mailt me maar. Kijken wat we kunnen ondernemen.

Permalink vorige artikel: http://www.nzg-journalisten.nl/post-nl-maling-aan-klanten/

 

Rob Scholte mag blijven zitten

Den Helder verliest kort geding

Kunstenaar Rob Scholte mag in het voormalige postkantoor van Den Helder blijven zitten. De marinegemeente leed een smadelijke nederlaag bij de rechter.
De gemeente Den Helder had in kort geding gevorderd dat Rob Scholte het pand, met daarin het Rob Scholte Museum, op korte termijn moet ontruimen omdat de gemeente de beide gebruiksovereenkomsten die zij in 2008 en 2012 met hem had gesloten, per 30 juni 2017 heeft opgezegd en het pand op korte termijn wil verkopen. De voorzieningenrechter besliste dat Scholte het voormalige postkantoor aan de Middenweg in Den Helder voorlopig niet hoeft te ontruimen.
De voorzieningenrechter vond dat de gemeente een spoedeisend belang voor haar vordering heeft, omdat zij het voormalige postkantoor op korte termijn wil verkopen en het eerst nog asbestvrij wil maken. Dat wil nog niet zeggen dat de vordering ook toewijsbaar is.
Van belang is dat een eventuele ontruiming grote gevolgen heeft. Wil de rechter een vordering in kort geding toewijzen, dan moet het in hoge mate waarschijnlijk zijn dat het ook in een eventuele bodemprocedure tot een toewijzing zal komen.

Permanent

De voorzieningenrechter oordeelt vervolgens dat het niet aannemelijk is dat de gemeente Den Helder Rob Scholte heeft toegezegd dat het museum permanent in het voormalige postkantoor gevestigd mag blijven of dat het pand aan hem verkocht zal worden.
Desondanks is de vordering van de gemeente afgewezen, omdat de rechter aannemelijk vindt dat de beide overeenkomsten op basis waarvan Rob Scholte het pand gebruikt, huurovereenkomsten voor bedrijfsruimten zijn. Dit omdat Rob Scholte zich als tegenprestatie voor het gebruik van het voormalige postkantoor heeft verplicht een bepaald aantal exposities per jaar te organiseren. Deze verplichting is te beschouwen als een tegenprestatie, omdat deze moet worden gezien als een bijdrage aan het culturele klimaat en de culturele uitstraling van Den Helder.
Nader onderzoek is nodig om te beoordelen of het om ‘middenstandsbedrijfsruimte’ of ‘zogenaamde overige bedrijfsruimte’ gaat. Maar er moet serieus rekening worden gehouden met de mogelijkheid dat het om ‘middenstandsbedrijfsruimte’ gaat. In dat geval komt aan Rob Scholte huurbescherming toe zoals die ook geldt voor, bijvoorbeeld, huurders van winkels en zijn de mogelijkheden van de gemeente om de overeenkomsten op te zeggen beperkt. Voor zo’n opzegging geldt een termijn van een jaar. Die is hier niet in acht genomen. En dus wordt de vordering tot ontruiming afgewezen.

Post.nl heeft maling aan klanten

Post.nl heeft maling aan klanten, die zoals wij in het buitengebied wonen en waar op zaterdag een pakje moet worden bezorgd. Hoogst onfatsoenlijk.

De spanning werd afgelopen zaterdag ondraaglijk in huize Ruitenbeek. De dag ervoor (6 oktober), heeft mijn echtgenote een mailtje gekregen dat op 7 oktober ’s morgens het op 15 september bij Bol.com bestelde, nieuwe boek van mijn favoriete schrijver Harlan Coben wordt bezorgd.
De titel ‘Laat niet los’ is intrigerend en de aankondigingstekst veelbelovend:

Vijftien jaar geleden werden er twee tieners dood gevonden naast een verlaten treinspoor: de tweelingbroer van Nap Dumas, Leo, en de dochter van het hoofd van de politie. Velen dachten dat ze samen zelfmoord hadden gepleegd, maar er waren ook dorpsbewoners die dat weigerden te geloven.

Nap, die politieagent is geworden, doet er alles aan te achterhalen wat zich die zomer afspeelde. Dan worden de vingerafdrukken van zijn vermiste ex-vriendin bij het treinspoor gevonden en komt hij terecht in een wirwar van familiegeheimen en leugens. Geholpen door de inmiddels gepensioneerde politiechef gaat hij op zoek naar de waarheid. Een die laat zien dat samenzweringen, zowel kleine als grote, dodelijk kunnen zijn – zoals we dat van Coben gewend zijn.

We wachten geduldig op de komst van de Post.nl-bus. Het wordt 12.30, 13.30 en 14.30 uur. De bezorger laat zich niet zien. Post.nl doet niet voor de eerste keer niet wat ze belooft, maar heeft stiekempjes – zo blijkt bij check van het track- & tracenummer – het bezorgtijdstip verlegd naar maandag (vandaag), als er dus niemand thuis is.

Dit zijn uiterst klantonvriendelijke methoden. Frustrerend, want het kan niet anders dan dat men bij het voormalige staatsbedrijf denkt: “voor zo’n pakje gaan we op zaterdag toch niet helemaal naar de Rustenburgerweg in Ursem rijden? Laat ze de kl…. krijgen.” Ik zou zeggen: Van ’t zelfde.