Archief per maand:

Misdaad

Nieuwe thriller Ellory

De nieuwste thriller van R.J. Ellory, Een teken van leven, verschijnt dinsdag 19 oktober bij De Fontein (€ 20,99). Ellory situeert deze thriller voor een belangrijk deel in Nederland en Frankrijk.

Het verhaal: 1977. Oorlogsfotograaf Stroud is meermaals aan de dood ontkomen. Zijn vriend en collega Raphael helaas niet, hij kwam om bij een explosie, zijn lichaam werd nooit teruggevonden. Maar dan krijgt Stroud een telefoontje van zijn oud-hoofdredacteur: twee maanden geleden is Raphael gezien in Istanbul. Voor Stroud valt er geld te verdienen als hij kan aantonen dat Raphael dood is. Strouds zoektocht voert hem van Londen naar Istanbul, Amsterdam, Parijs en Berlijn. Een zoektocht naar een man die dood zou moeten zijn, maar die misschien wel nooit bestaan heeft…

R.J. Ellory werd geboren in Birmingham, waar hij nog steeds woont. Zijn vader is onbekend en zijn moeder overleed toen Ellory zeven jaar oud was. Samen met zijn broer belandde hij in een weeshuis, een gebeurtenis die van grote invloed is geweest op zijn werk. Hij brak in 2007 door met zijn boek Een stil geloof in engelen, snel gevolgd door een groot aantal thrillers die stuk voor stuk geroemd worden.

Dwangarbeidsters winnen rechtszaak van katholieke congregatie Goede Herder

Twee kerkgenootschappen moeten diverse officiële documenten verstrekken aan negentien vrouwen. Zij stellen dat ze tussen 1951 en 1979 dwangarbeid moesten verrichten voor de katholieke congregatie van de Zusters van de Goede Herder.

Dat heeft de rechtbank Noord-Holland bepaald. De civiele rechtszaak ging tussen enerzijds negentien vrouwen en de Stichting Clara Wichmann als eiseressen en anderzijds de gedaagden. Het gaat om de kerkgenootschappen Les Soeurs de Notre Dame de Charité du Bon Pasteur Belgique, France, Magyarország, Nederland in Angers (Frankrijk) en Klooster Euphrasia in Bloemendaal.

De vrouwen hebben in hun jeugd in de periode tussen 1951 en 1979 verbleven in een of meer instellingen van de katholieke congregatie van de Zusters van de Goede Herder. De afgelopen jaren zijn er in opdracht van de overheid onderzoeken gedaan naar misstanden binnen de jeugdzorg sinds 1945, en in het bijzonder binnen instellingen van de Goede Herder.

In 2019 verscheen het rapport ‘Gedwongen arbeid bij de Goede Herder, De werkwijze in de instellingen van de kloosterorde De Goede Herder in de periode 1945 – 1975 en de rol van de overheid daarbij’. De conclusie in dit rapport is dat de arbeid die de meisjes in deze instellingen hebben moeten verrichten naar de destijds geldende (internationale) regels en normen in juridische zin kan worden gekwalificeerd als dwangarbeid.

Zwaar

De negentien vrouwen stellen in deze rechtszaak dat ook zij dwangarbeid moesten verrichten: zij werden gedwongen lange werkdagen te maken en zwaar werk te doen zoals schoonmaken, wassen en naaien. De vrouwen stellen hierdoor schade te hebben geleden. Zij vinden dat de kerkgenootschappen onrechtmatig hebben gehandeld en civielrechtelijk aansprakelijk zijn.

De kerkgenootschappen betwisten dat zij aansprakelijk zijn en voeren verschillende verweren aan. Zo beroepen zij zich bijvoorbeeld op verjaring van de vordering van de vrouwen. Ook voeren zij aan dat de vrouwen niet de juiste partijen hebben gedagvaard: zij zijn niet de rechtsopvolgers van de Nederlandse kerkprovincie of de kloosters en zij hadden geen feitelijke zeggenschap over de instellingen waar de meisjes verbleven.

Het standpunt van de kerkgenootschappen dat zij niet de juiste partij zouden zijn, is voor de vrouwen aanleiding om een zogenoemd exhibitie-incident in de lopende procedure te openen. Zij willen dat de kerkgenootschappen diverse documenten overhandigen zodat ze in de hoofdzaak kunnen onderbouwen dat de kerkgenootschappen wel degelijk de rechtsopvolgers zijn van de Nederlandse kerkprovincie en de kloosters.

Met die stukken willen de vrouwen ook aantonen dat de rechtsvoorgangers van de kerkgenootschappen zeggenschap hadden over de instellingen waar de vrouwen dwangarbeid moesten verrichten. De kerkgenootschappen beroepen zich onder andere op verjaring en vinden dat de vordering tot afgifte van stukken moet worden afgewezen.

Onaanvaardbaar

De rechtbank wijst de vordering van de vrouwen gedeeltelijk toe. De kerkgenootschappen moeten diverse officiële documenten aan de vrouwen verstrekken binnen acht weken na de uitspraak. De rechtbank kan de vraag nu nog niet beantwoorden of het beroep op verjaring naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is en of de verjaring daarom moet worden doorbroken.

Voor de doorbreking van de verjaring is onder meer van belang te weten of (de rechtsvoorgangers van) de kerkgenootschappen zeggenschap hadden over de instellingen waar de vrouwen destijds verbleven en zo ja, wat de aard en omvang daarvan is geweest. De stukken die de kerkgenootschappen moeten verstrekken, zullen de vrouwen hier meer duidelijkheid over kunnen geven.

De rechtbank kan daarom in het incident niet oordelen over het verjaringsverweer. Dat verweer zal pas kunnen worden beoordeeld als de hoofdzaak inhoudelijk wordt behandeld. Dat zal in de loop van 2022 gebeuren.

Nevenschade tweede thriller Vern

Nevenschade heet de nieuwe thriller van Jens Vern, die 2 november verschijnt. Hij debuteerde anderhalf jaar geleden met De macht van K., waarvoor hij meteen genomineerd werd voor de Gouden Strop 2020.

Nevenschade (uitgeverij Volt) speelt zich af in Nederland dat na een jaar lang in de ban van een virus te zijn geweest, bijzonder snel is opgekrabbeld door de deal die de minister-president maakte met een Amerikaans farmaceutisch concern. Niemand weet precies hoe hoog de prijs van die deal is geweest totdat een spoedarts in Den Haag een verbijsterende ontdekking doet en een onderzoeksjournalist en een vertaalster van een vertrouwelijk document tot dezelfde conclusies komen.

,,Natuurlijk is er vrij grote kans dat Nevenschade in de hoek van ‘coronathrillers’ gedrukt gaat worden, omdat er een virus in zit. Maar eigenlijk gaat het – net als in De macht van K. trouwens – over macht en geld en vooral vertrouwen. Vertrouwen in zakenpartners, in familie en vrienden, en in de overheid. Wat gebeurt er als dat vertrouwen is gebaseerd op leugens en onwaarheden en scheuren gaat vertonen?”

Jens Vern is een pseudoniem van Sander Verheijen (Lisse, 1974), oprichter van Crimezone.nl en hoofdredacteur van Hebban.nl. Eerder schreef Verheijen het non-fictieboek Ik kan er nét niet bij, waarin hij vertelt over zijn eerste jaren als vader van een bijzondere tweeling. De een werd geboren met een zware hersenbeschadiging, de ander heeft autisme. 

Weer dodelijk misdrijf Almelo

Een vierde dode in Almelo door een misdrijf, in korte tijd. Dit keer was het een 54-jarige man uit Almelo, die vannacht om het leven kwam bij een steekpartij in het Schelfhorstpark in zijn woonplaats. De politie hield vanochtend (25 september) een 29-jarige man uit Almelo aan als verdachte.

Voorbijgangers troffen het slachtoffer rond middernacht aan in het park. Zij startten met reanimeren en schakelden de hulpdiensten in. Het slachtoffer bleek te zijn overleden. De omgeving werd afgezet en de politie startte direct een onderzoek. Daaruit kwam in de vroege ochtend een verdachte naar voren.

Agenten van een arrestatie-eenheid hielden deze 29-jarige Almeloër rond 8.30 uur aan in een woning aan de Boddenstraat. Het sporenonderzoek in het park ging vanochtend nog door. Daarbij werd onder andere een helikopter ingezet.

Drie vrouwen uit Almelo werden de afgelopen weken gedood bij twee verschillende misdrijven. Zie het vorige artikel: Kruisboog, twee doden en twee gewonden.

‘Betalen energietransitie snel duidelijk’

,,Er moet snel duidelijkheid komen over de financiering van de energietransitie. Voor inwoners en ondernemers moet het haalbaar en betaalbaar zijn, willen we hun steun behouden. En wet- en regelgeving moet snel worden aangepast.” Dat stellen gemeenten, provincies en waterschappen in de opmaat naar Prinsjesdag. Visie en daadkracht zijn meer dan ooit nodig voor een duurzame Nederlandse economie. Dat ontstaat niet vanzelf.

Gemeenten, provincies en waterschappen zijn vooruitlopend op de besluitvorming van het rijk al een tijd bezig met de klimaat- en energiemaatregelen. Om de enorme vraag naar woningen, de strijd tegen klimaatverandering en de transitie naar duurzame energie te realiseren, is het nodig deze slim te combineren met een gezamenlijke aanpak in de regio. Die samenwerking werkt alleen onder de juiste voorwaarden en met goede financiële afspraken. Dat er op Prinsjesdag nog geen nieuw kabinet is vinden de gemeenten, provincies en waterschappen teleurstellend.

Haast

,,De verduurzaming van Nederland heeft de komende jaren veel impact op inwoners en bedrijven. Haast is geboden om ervoor te zorgen dat Nederland op een slimme en verantwoorde manier krachtig en groen wordt”, zeggen de koepelorganisaties Vereniging van Nederlandse Gemeenten, het Interprovinciaal Overleg en de Unie van Waterschappen. I

,,In de regio komen thema’s als wonen, economie en energie samen. Gemeenten, provincies en waterschappen zetten zich in om deze opgaven te verbinden en samen aan te pakken. Met de noodzakelijke koers en bijbehorende afspraken wil het echter nog niet zo vlotten in Den Haag. De decentrale overheden vinden dat die afspraken over de manier van samenwerken en de financiële middelen die daarvoor nodig zijn snel gemaakt moeten worden.”

Decentraal

De decentrale overheden zetten zich in voor de bouw van een miljoen woningen vóór 2030. Om meerdere vliegen in een klap te slaan moeten deze woningen, toekomst- en klimaatbestendig, duurzaam en goed bereikbaar zijn en gebouwd worden op geschikte plekken. Water, bodem en het herstel van de natuur zijn leidend voor de locatiekeuze voor nieuwbouwprojecten.

Het is daarbij belangrijk dat het rijk de barrières bij gebiedsontwikkeling wegneemt. Om in de regio handen en voeten te geven aan de uitvoering van het Klimaatakkoord is een stabiele koers van het rijk nodig, met een duidelijke, langjarige aanpak. Voor de juiste economisch randvoorwaarden om door te groeien, halen de overheden regionale investeringen naar voren en versnellen ze de transitieopgaven. Dit biedt kansen om de ambities op het gebied van duurzaamheid en de circulaire economie te realiseren.

Het nieuwe kabinet kan helpen door de economische opgaven te verbinden met de opgaven van klimaat en wonen én via een stevig programma voor om- en bijscholing te zorgen dat deze transities bijdragen aan een spoedig en langjarig economisch herstel.

Kruisboog, twee doden en twee gewonden

Twee doden zijn vanmorgen gevallen bij ‘een steekincident’ aan de M.Th. Steynstraat in Almelo, volgens de politie Overijssel op Twitter. Op videobeelden is een man met een kruisboog te zien.

De politie meldt vooralsnog slechts dat ‘een derde persoon is gewond. Een verdachte is bij zijn aanhouding gewond geraakt.’ Volgens RTV Oost gaat het bij de gewonde arrestant om de man die met een kruisboog schoot vanaf het balkon van een flat aan de Steynstraat in de wijk Ossenkoppelerhoek. In die woning zijn ook de twee gedode mensen gevonden.

De buurt is sinds half tien afgesloten. Een grote groep agenten houdt nieuwsgierigen tegen. (Eigen waarneming, we wonen in de directe omgeving.)

De Steynstraat in Almelo is afgezet.

Dode in auto

Het is al het tweede ernstige misdrijf in twee dagen. Woensdag (15 september) kreeg de politie een melding dat er een lichaam van een overleden persoon zou liggen in een auto aan de Zilvermeeuw bij het ZGT-ziekenhuis van Almelo.

In de auto werd het stoffelijk overschot van een 56-jarige vrouw uit Almelo aangetroffen. De politie heeft direct een onderzoek ingesteld op de parkeerplaats waar de auto stond. De politie hield gisteren een 43-jarige man uit Almelo aan in deze zaak. 

De politie verrichtte woensdag ook onderzoek in een woning aan de Zonnebloemstraat in Almelo. Mogelijk is deze woning gelinkt aan het incident. In de regionale media stond dat de vrouw is gedood door haar man. De politie kent deze informatie ook en neemt die mee in het onderzoek, maar wil niets kwijt over het waarheidsgehalte.

Weer ijzersterke Slaughter

Karin Slaughter

Valse getuige

HarperCollins

€22,99

Strafrechtadvocaat Leigh Collier staat verkrachter Andrew Tenant bij. Nog voordat het proces is begonnen, weet de raadsvrouw dat deze zaak haar ondergang wordt. Haar welgestelde cliënt is niet alleen verantwoordelijk voor het huidige, uiterst gewelddadige zedenmisdrijf, maar voor minstens vier soortgelijke delicten. Bovendien dreigt hij uitermate belastend bewijsmateriaal tegen Leigh en haar zusje Callie in de openbaarheid te gooien, als hij niet wordt vrijgesproken. De jonge vrouwen hebben ruim 22 jaar geleden Andrews pedoseksuele vader, die ook hen bepotelde, vermoord en het lijk laten verdwijnen. Slaughter heeft een meesterstuk afgeleverd met de doordachte intrige, de indringende karakters, vloeiende dialogen en de sneltreinvaart. Sterkste punt is de beschrijving van de uiteenlopende gevolgen van de moord in 1998 bij Leigh en Callie. De een werkt zich vanuit de goot op, de jongste wordt een enorme junkie. De actualiteit van het coronavirus is er daarentegen met de haren bijgesleept.

(Deze recensie schreef ik eerder voor de Detective & Thrillergids van VN. Koop die gids. AR)

Grisham op zijn best

John Grisham

Een tijd voor genade

A.W. Bruna

€22,99

Advocaat Jake Brigance krijgt in De jury de, voor moord op de verkrachters van zijn twaalfjarige dochter aangeklaagde Carl Lee Hailey vrij. (Prachtig verfilmd als A time to kill, 1996.) De strafpleiter uit Clanton, Mississippi, is na vijf jaar terug. Hij moet proberen de zestienjarige Drew Gamble te redden van de gaskamer, nadat de jongen de stomdronken politieman Stuart Kofer heeft doodgeschoten. Hoewel daar in deze Amerikaanse staat anno 1990 bijna automatisch de doodstraf op staat, heeft Brigance een troef in handen: de jongen, zijn veertienjarig zus Kiera en hun moeder Josie woonden in bij de bruut Kofer, die hen mishandelde en misbruikte. Ruim 600 pagina’s lang zitten we op het puntje van onze stoel of de raadsman en zijn gezin de mini-burgeroorlog met de familie Kofer, sheriff en al hun medestanders overleven. Grisham doet alles goed en nog beter. Dit is een verpletterende legal thriller. Direct verfilmen, klaar.

(Eerder verschenen in de Detective & Thrillergids van Vrij Nederland, juni 2021. Koop die fantastische gids, AR)

Bloedsteen wint Gouden Strop 2021

Bernice Berkleef heeft met Bloedsteen de Gouden Strop 2021 gewonnen. De jury van de prijs voor het beste (oorspronkelijk) Nederlandstalige spannende boek was unaniem. Nota bene: ik was (opnieuw) lid van die jury, net als in 2020.

De prijs is in 1986 in het leven geroepen door het Genootschap van Nederlandstalige Misdaadauteurs (GNM), en genoemd naar het gelijknamige boek van Joop van den Broek. Ik was in die begintijd ook al een keer jurylid, maar genoot de eer en het genoegen de afgelopen twee jaar opnieuw veel Nederlandse producten te lezen. Soms met afgrijzen,  dan weer kritisch positief en een enkele keer met oprechte bewondering voor het vakmanschap.

Aan de prijs is een geldbedrag van € 10.000 verbonden, en een sculptuur van beeldhouwer Marianne van den Heuvel. De Gouden Strop wordt mogelijk gemaakt door de Stichting LIRA, de uitgevers en de Auteursbond.

Vorig jaar, uitreiking 2020 van de Gouden Strop en Schaduwprijs, prijkte er op het voorblad van het juryrapport: Coronaeditie. Wat de toenmalige jury niet kon vermoeden, is dat voor editie 2021 (overigens de 35e jaargang van de Gouden Strop) de juryleden niet één keer fysiek bijeen konden komen. En toch was de sfeer meer dan goed te noemen: er werd zeer ijverig gelezen, er werden met grote regelmaat ‘recensies’ gedeeld onderling en er was een appgroep die bij tijd en wijle overuren draaide (‘Ik snij net het topje van mijn vinger eraf… thriller van het jaar’, of: ‘Ik zit in quarantaine vanwege een collega met corona, dus ik stort me op de laatste drie boeken’).

Die jury bestond uit voorzitter Koen Voskuil (verslaggever en misdaadjournalist AD),Rolf Bos (freelance recensent), Ellis Gielen (gepassioneerd thrillerverkoopster bij boekhandel Stevens in Hoofddorp), Amber Martensen (‘Stoerste thrillerverkoopster van Nederland 2020’, van boekhandel Thomas in Bergen NH) en ondergetekende, Arno Ruitenbeek (freelance journalist en recensent oa VN’s Detective & Thrillergids).

Juryrapport

De vijf juryleden lazen in totaal 80 spannende boeken gelezen. Een mooi aantal, zeker als je bedenkt dat uitgevers in het afgelopen jaar vanwege corona wat voorzichtig waren met nieuw werk. Maandenlang waren boekhandels een beetje open, volledig dicht, of kon er in het beste geval door een raam een boek worden afgehaald – terwijl ook veel boekhandelaren hun buurt rondfietsten om boeken te bezorgen. Hulde daarvoor.

Nu we toch met cijfers strooien: de 80 inzendingen kwamen van 24 uitgevers en imprints in Nederland en Vlaanderen. Onder de inzendingen waren twaalf debuten die ook voor de Schaduwprijs werden gelezen. Van de 80 waren er 44 van Nederlandse bodem, en 36 van Vlaamse. Van de auteurs waren er vijftig van mannelijke en 28 van vrouwelijke kunne, plus twee duo’s.

Bij de beoordeling liet de jury zich, naast het vrij logische gegeven dat een boek in eerste instantie spannend én goed geschreven dient te zijn, leiden door het uitgangspunt “dat je het bij een bekende, die niet veel thrillers leest, wilt aanbevelen: Joh, dit is een goeie, die MOET je eens lezen… Laat die Connelly of Child nou ff liggen, hier is een Nederlander of Vlaming die…”

Ondanks het mooie aantal inzendingen was de opdracht voor de jury verre van makkelijk. Er waren veel ‘zozo’ -boeken(of, zoals een jurylid opmerkte: prima voor op het strand!), maar wat extra opviel was veel gebrekkige redactie en een slordig gebruik van de Nederlandse taal. We zullen geen lijst maken met voorbeelden, maar foutieve uitgangen bij persoonsvormen, verkeerd geschreven voltooid deelwoorden, de schier onmetelijke reeks Engelse woorden in de Nederlandse taal; het stoorde nogal eens. Mede daardoor duurde het even voordat de jury opveerde bij een aantal boeken, die intern de longlist zouden vormen. Dat gezegd hebbende, verder viel in positieve zin op dat de emancipatie is doorgedrongen in het Nederlandse thrillergenre.

Vrouwen

Voorbij is de tijd dat vrouwen ‘slechts’ vermoord worden. Ze zijn nu rechercheur, hoofd van een witwasbende, beoefenen vechtsporten en gaan eigenhandig op zoek naar de moordenaar. Verheugend ook was de grote diversiteit in het aanbod van spannende boeken. Zowel policiers als psychologische thrillers, maar ook misdaadromans, reguliere thrillers, literaire thrillers, er was zelfs een literaire detectiveroman, thrillers in series met vaste personages: alles was vertegenwoordigd. Een teken dat het genre springlevend is. Veel thrillerauteurs zochten de spanning dicht bij huis, terwijl actuele thema’s als terrorisme en de groeiende aandacht voor het Nederlandse verleden in Indonesië niet werden geschuwd. Thrillers speelden zich af in gewone gezinnen, maar ook in de zaken-, schrijf- en kunstwereld, in het koude noorden en in surfersparadijzen.

De titels op de eerder genoemde longlist waren in alfabetische volgorde: • Johan Andersen– Zonder genade (Harper Collins) • René Appel – Overschot (Ambo|Anthos) • Bernice Berkleef – Bloedsteen (The House of Books) • Toni Coppers – De moord op Arno Linter (Manteau) • Floris Kleijne – Klaverblad (Boekerij) • Hugo Luijten – Undercover. Alles of niks (Lannoo) • Saskia Noort – Bonuskind (The House of Books) • Elvin Post – De cursus (Ambo|Anthos) • Peter Römer – Een meesterstuk (A.W. Bruna) • Tomas Ross – Indisch requiem (Cargo).

En dat is uiteraard al een felicitatie waard. Het is een toevallige maar mooie mix van rijp en groen, man en vrouw, Nederlands en Vlaams.

Shortlist

Uiteindelijk koos de jury na ampel beraad unaniem voor deze shortlist:

René Appel – Overschot.

Tweevoudig Strop-winnaar Appel (75 jaar inmiddels) laat opnieuw en op schier onnavolgbare wijze zien hoe schijnbaar normale mensen reageren onder (buitengewoon) abnormale omstandigheden. Op het oog is het een gezinnetje uit de Jumbo-reclame: vader Arend, moeder Maud en zoon Ferry. Respectievelijk zelfstandig makelaar met kantoor aan huis, meewerkende huismoeder en een twintiger met eigen woning die voorbestemd leek om het familiebedrijf over te nemen. Achter de voordeuren van deze Meulenhoekjes is het echter rampspoed en ellende. Grotendeels veroorzaakt door drugsverslaafde bijgoochem Ferry, die een fikse schuld aan zijn criminele opdrachtgever Chris Koolfast ontkent en de betaling overlaat aan zijn (stief-)vader. Arend heeft zelf last van belager Daan, die in de huizenverkoper de moordenaar ziet van Daans vriendin. Het meisje is omgekomen bij een verkeersongeluk, waaraan Arend volgens de officiële lezing geen schuld heeft. De ontwikkelingen volgen elkaar snel op en leiden er toe dat het trio steeds grotere problemen krijgt. Een psychologische thriller om te likkebaarden. Appel trekt ons meteen het verhaal in, en blijft van begin tot eind boeien. Als er een Nederlandse auteur is die onze vaderlandse taal in ere houdt en met respect behandelt, is het de voormalig bijzonder hoogleraar verwerving en didactiek van het Nederlands als tweede taal (verbonden aan de Universiteit van Amsterdam) wel.

Bernice Berkleef – Bloedsteen.

Dat het Ella Verbeek in haar jeugd nooit aan iets ontbrak, blijkt een schaduwkant te hebben. Daar komt ze achter als ze door de Amsterdamse politie van haar bed wordt gelicht. Haar met cadeaus strooiende vader blijkt opgepakt wegens zwartsparen. Als haar vader tijdens zijn detentie overlijdt, trekt ze naar zijn geboortegrond in Indonesië, waar hij sinds zijn jeugd een geheim begraven heeft. Berkleef slaagt er wonderwel in om heden en verleden te verweven in Bloedsteen. Zo behandelt ze het koloniale verleden en de gruwelen in de kampen tijdens de Japanse bezetting die Ella’s vader heeft moeten doormaken. Maar denk niet dat je een geschiedenisboek leest: Ella wordt stevig in de tang genomen door de keiharde Chinese zakenman Soong, kan het eiland Java niet verlaten en weet als buitenstaander binnen een gecorrumpeerde samenleving niet wie ze nog kan vertrouwen. Een spannend en wervelend boek, dat uitnodigt om dóór te blijven lezen.

Berkleefs Bloedsteen past binnen een trend om te filmen en schrijven over de gecompliceerde geschiedenis van Nederland en Indonesië. Maar liefst drie thrillers verschenen er afgelopen jaar over dit thema. Bloedsteen is de spannendste. Aardig bijkomend detail is dat de naamgever van de Gouden Strop, Joop van den Broek, al in 1953 een thriller schreef die ook in de ‘Oost’ speelde, Parels voor Nadra. Zou deze thriller Bernice hebben geïnspireerd?

Toni Coppers – De moord op Arno Linter.

Een politieroman – de achttiende in een serie, bravo schrijver Coppers! – die aan alle criteria voldoet. Karakters, dialogen, plot, opbouw, wendingen, actie, geloofwaardigheid. Vier jonge mensen worden kort na elkaar vermoord. Een van hen is Arno Linter. Het verband tussen de vier moorden is er in eerste instantie niet, maar het moordteam van de Antwerpse commissaris Liese Meerhout zwoegt en ploegt tot ze, net als in alle ‘Meerhouts’ hiervoor, op hun vele vragen grotendeels bevredigende antwoorden hebben gevonden. Dat is geen sinecure, met de persoonlijke problemen die steeds heviger opspelen. Lieses dementerende moeder, partner Matthias die een eigen restaurant wil beginnen, rechercheur Laurents toenemende gebrek aan geestdrift, om nog maar te zwijgen van de angst om ouder te worden bij Lieses rechterhand Masson. Het is bijzonder onderhoudend. Ook heeft ze problemen – ja, het is een cliché in dit genre, maar het stoort hier in het geheel niet – met haar superieuren; ze krijgt op een gegeven moment zelfs een ‘blaam’ – da’s Vlaams voor een negatieve aantekening in haar dossier. Haar gesodemieter met de pers is uiteraard van alle tijden.

Coppers schrijft politieromans in een rijke Vlaamse traditie, die ooit werd bevrucht door de eerste winnaar (1986) van de Gouden Strop, Jef Geeraerts. De kleurrijke Belg die bij leven en welzijn de hemel in werd geprezen voor zijn fantastische serie rond de rechercheurs Vincke en Verstuyft. Geeraerts, inmiddels vanwege zijn Congo-boeken niet geheel onomstreden, is dood, Coppers leeft. En schrijft.

Hugo Luijten – Undercover. Alles of niks.

De grote verrassing in de lijst is toch wel Undercover. Alles of niks, van Hugo Luijten. Niet omdat we twijfelen aan de kwaliteit van Luijtens thrillers, maar omdat het enorm moeilijk is om de sfeer van de tv-serie Undercover te evenaren. Hoe hou je de fans tevreden, zeker ook als Ferry Bouman in het boek niet voorkomt? Dat doet Luijten met verve. Onder lichte dwang en zonder noemenswaardige voorbereiding gaat Bob Lemmens undercover als cafébaas, om via die weg binnen te dringen in de criminele witwas[1bende onder leiding van Tante Mie. Tante Mie wordt bijgestaan door haar twee niet al te snuggere zoons en een lijfwacht met fout verleden. Het grote brein achter de witwasoperaties is echter Samantha, het knappe, intelligente nichtje van Tante Mie. Die zorgt ervoor dat Bob steeds dieper verstrikt raakt in de duistere zaakjes van de familie. Wat begint als een routineklus, ontaardt in chaos zodra de eerste dode valt. Kan Bob de bende oprollen, voordat zijn geheime identiteit ontmaskerd wordt? Tante Mie is de koningin van de oneliners. ‘Daar, de uitvinder van het koud water’. ‘Loterij is belasting op domheid’. ‘De criminaliteit is als een huiskamer: alles heeft een vaste plek. Als je de meubels verplaatst, zal iemand er zich aan stoten’. Het zijn de waarheden die moeiteloos uit haar mond rollen. En daarmee stoot ze Ferry Bouman van de troon.

Saskia Noort – Bonuskind.

Met Bonuskind laat Saskia Noort wederom zien waarom ze tot de absolute top van de Nederlandse thrillerschrijvers hoort. Ze heeft zichzelf weer overtroffen met dit boek: Een vijftienjarige hoofdpersoon zo geloofwaardig en tot in de puntjes kloppend neerzetten, dat is echt vakwerk. Op een dag wordt Lies wakker en ze weet zeker dat er iets met haar moeder is gebeurd, omdat die niet in haar bed ligt en haar telefoon niet heeft meegenomen. Haar auto staat ook gewoon voor de deur. In de volgende 24 uur horen ze niets van de moeder, en samen met haar vader en zijn nieuwe vriendin gaat Lies naar de politie. Omdat ze zich niet kan neerleggen bij de uitkomst van het politieonderzoek en omdat Lies zeker weet dat moeder haar en haar broertje nooit alleen zou achterlaten, gaat ze zelf op onder[1]zoek uit. De consequenties daarvan kan ze echter niet helemaal overzien. Deze psychologische thriller over moeder Jet, die gescheiden is van haar overviriele man en via Tinder een narcist treft, leest strak weg. Dat de hoofdpersoon nu eens niet rechercheur of journalist is, maar een vijftienjarig meisje, is verfrissend. En voor wie denkt te weten hoe het zit, ligt er nog een aardige plotwending in het verschiet.

Winnaar

De winnaar van de Gouden Strop 2021 is een knap geschreven en spannende thriller, die verleden en heden met elkaar verbindt. Een thriller die vanaf de proloog boeit, en waarbij de geschiedenis echt onderdeel uitmaakt van het verhaal – waardoor het geen droog geschiedenisboek wordt. De karakters zijn goed gevat en het verhaal bouwt op tot een onverwacht einde. De auteur laat zien dat zij, want de auteur is een vrouw, met dit boek een duidelijke groei heeft doorgemaakt sinds haar met lof overladen debuut. De jury van de Gouden Strop 2021 bekroont Bloedsteen van Bernice Berkleef: een volwassen thriller voor een brede doelgroep.

Oud-eigenaren D-reizen moeten meewerken aan doorstart

Selten B.V., een vennootschap van de twee oud-eigenaren van het D-reizenconcern, moet meewerken aan de doorstart van D-reizen door Prijsvrij. Zo niet, kost dat het duo 50.000 euro per dag. Dat heeft de Haarlemse kort-gedingrechter bepaald.

Selten moet haar pandrecht op de intellectuele eigendomsrechten (IE-rechten), waaronder de merknaam van D-reizen, vrijgeven zodat de curatoren die IE-rechten kunnen overdragen aan Prijsvrij. Als Selten hier niet aan meewerkt, moet zij een dwangsom van 50.000 euro per dag betalen. 

De curatoren in het faillissement van het D-reizen concern spanden de zaak aan. Zij zijn een doorstart overeengekomen met Prijsvrij. Onderdeel van die doorstart is de overdracht van de IE-rechten van D-reizen aan Prijsvrij voor een bedrag van 500.000 euro. Voorwaarde voor het doorgaan van de doorstart is dat deze IE-rechten vrij van pandrechten en overige bezwaringen overgaat naar Prijsvrij. 

Selten stelt een pandrecht te hebben op de IE-rechten en weigert mee te werken aan de overdracht, vrij van pandrecht, aan Prijsvrij. Selten wenst tot executie van het pandrecht over te gaan en heeft de rechter in een andere procedure verzocht te bepalen dat de IE-rechten voor een bedrag van twee miljoen euro van haar zullen worden.

De curatoren vinden dat Selten met haar opstelling misbruik van haar pandrecht maakt en vorderden dan ook (onder meer) medewerking van Selten aan de overdracht van de IE-rechten vrij van pandrecht. 

Belanghebbenden

Volgens de rechter komt het in de zaak aan op de afweging van het verhaalsbelang van Selten tegen de belangen van de belanghebbenden in het faillissement van D-Reizen bij de realisering van de doorstart. Die afweging valt uit in het voordeel van de laatste groep. 

Belangrijke argumenten daarvoor zijn dat de curatoren de rechtsgeldigheid van het pandrecht nog onderzoeken en 500.000 euro apart houden om aan Selten uit te keren wanneer dat onderzoek leidt tot de conclusie dat haar pandrechten geldig zijn. Selten heeft niet aannemelijk gemaakt dat die rechten meer waard zijn.

De doorstart leidt tot voortzetting van de onderneming en behoud van 140 winkels en ongeveer 650 arbeidsplaatsen. De rechter-commissaris heeft die voortzetting goedgekeurd en ook de ondernemingsraad staat er positief in.