Archief per maand:
Archief per jaar:

Dochter naar psychiatrische kliniek

Moeder aangevallen, huis vader in brand willen steken

Door Arno Ruitenbeek

Alkmaar – Christel T. (27) verdwijnt maandag in de psychiatrische kliniek. Ze viel haar moeder in Heemstede aan en wilde het huis van haar vader in Hoorn in brand steken.

T.  had een traumatische jeugd, waarin volgens gedragsdeskundigen affectieve verwaarlozing centraal stond. Nadat haar ouders waren gescheiden, ging het met de atheneumleerlinge snel bergafwaarts. Ze raakte verslaafd aan de drank, bouwde grote schulden op en pleegde kleine misdrijven. Op haar veertiende liep ze van huis weg.

Moeder nam haar dochter tenslotte weer op in haar woning aan de Kadijk in Heemstede, in een poging de banden te herstellen. Het ging echter niet tussen de vrouwen, met als absolute dieptepunt 16 april. Voor de zoveelste keer vielen er harde woorden, maar voor het eerst gebruikte T. ook fysiek geweld. Ze sloeg haar moeder van de stoel, trok aan haar haren en stak haar met een priem in de wang.

Ambulance

Gisteren, tijdens de rechtszitting, ontkende T. de opzet tot doden te hebben gehad: ,,Anders had ik de ambulance toch niet gebeld?” Met slechts een contactverbod kwam T. vrij snel weer op vrije voeten. Ze kreeg tijdelijk onderdak bij haar schoonzus en bouwde een ongekende neerslachtigheid op. Ze brak opnieuw, nadat haar pogingen om zich met haar vader te verzoenen op niets uitliepen.

Met een flinke slok op en gewapend met een jerrycan met benzine, stapte ze op de avond van 28 juni op de trein naar Hoorn. Ze wist dat pa niet in zijn woning aan de Clement Maertenszstraat was – hij wilde haar niet ontmoeten en verbleef tijdelijk in Zaandam. Ze stak een in benzine gedrenkte lap stof in brand en legde die onder de heg aan het huis. De overbuurman waarschuwde de politie. Op het moment dat die arriveerde, had de regen het vuur gedoofd. T. was binnen, nadat ze met een steen een raam had ingekeild.

De psychiater heeft vastgesteld dat T. zwaar depressief, op het suïcidale af is. Ze moet hoognodig worden behandeld. De officier van justitie vond het best, maar: eerst zitten. Tegen de eis van drie jaar, waarvan een jaar voorwaardelijk protesteerde de verdediging, verwijzend naar de alarmerende rapporten: ,,Ze kan nota bene 28 oktober in de kliniek terecht en de officier zegt dat ze maar twee maanden moet wachten? Onbegrijpelijk.” De rechtbank kwam na een klein half uur met het verlossende woord: maandag begint de ook door T. zelf gewenste opname.

Op 8 november wordt buiten haar aanwezigheid het vonnis uitgesproken.