Gemeente moet ontheffing geven voor vrachtverkeer

Europarcs wil graag komen tot beperkt transport

door arno ruitenbeek
alkmaar –  ,,Graag wil ik met de gemeente Graft-De Rijp komen tot tijdsblokken. Per dag een beperkt aantal uren rijden met vrachtwagens. Als de gemeente me de ontheffing daarvoor geeft.”
Dat antwoordde directeur Wim Vos van Europarcs gisteren, op een vraag van de Alkmaarse rechter Schotman en ten overstaan een grote groep boze bewoners van Oostgrafdijk, tijdens een kort geding.
De rechtszaak was aangespannen door de gemeente, die zo wil dat Europarcs meteen stopt met de dagelijkse ritjes met tractoren zand en puin van de loswal naar het recreatiepark in aanleg in Oostgraftdijk. De bedoeling was dat Europarcs een tijdelijke ontsluitingsweg zou aanleggen. Dat is niet gebeurd en nu gaat het over de ‘gewone’ weg. Met alle gevaren en omgemakken van dien.
EisenDiezelfde gemeente trachtte aan het eind van de zitting, nadat Vos dus zijn bereidheid had uitgesproken om een einde te maken aan de verkeersellende, nog weer eisen aan de Europarcs-voorman te stellen. Wethouder L. Zwitselaar: ,,Als de tractortransporten zijn gestopt, gaan we om tafel zitten om een ontheffing voor zwaar vrachtverkeer te gelen.” De rechter stak daar echter subiet een stokje voor: ,,Géén opschortende voorwaarden, praten.” De gemeentebestuurder kon niet anders dan toegeven: ,,Goed dan. Vanmiddag nog, als het aan mij ligt.” Wellicht dat bij de uitspraak op 1 juni alles al in kannen en kruiken is en Oostgraftdijk is verlost van de tientallen heen-en-weertjes over de smalle Kanaaldijk vanaf  kwart voor zes in de ochtend?

Anderhalf uur lang tot die toenadering tussen Vos en Zwitselaar, gaven de respectieve advocaten de andere partij flink onderuit de zak. De raadsman van de gemeente verweet Europarcs dat zij de tijdelijke ontsluitingsweg nooit heeft gewild, en dat alleen maar heeft geroepen. Vos cs zouden geen dubbele kosten hebben willen maken, aangezien ze ook (mee-)betalen aan de definitieve ontsluitingsweg. Europarcs zou nooit hét, in de ogen van de gemeente beste alternatief van vervoer over water hebben onderzocht. Per schip zou, was de stelling, de aanlevering van zand, puin en vanaf volgende week bouwmaterialen voor de eerste 20 woningen verkeerstechnisch en economisch haalbaar zijn.
Windowdressing

Vos’ advocaat sloeg keihard terug. De gemeente zou het geding alleen voor de buehne houden, als politieke windowdressing, om het kiezersvolk uit Oostgraftdijk mild te stemmen. Graft-De Rijp, meende deze jurist, was doodeenvoudig laks geweest met het bestemmingsplan voor het definitieve ontsluitingstracé. Vóór 1 januari 2010 had die weg planologisch ingepast moeten zijn, is met Europarcs afgesproken. Zo niet, zou Europarcs gebruik (moeten) maken van de bestaande wegen. Vervelend voor de omwonenden, vond en vindt Vos, en hij zou het liever anders zien. Als er schade aan de weg ontstaat, wil hij die betalen. ,,Maar”, gaf zijn advocaat nog een tikje, ,,het kan niet zo zijn dat de gemeente 20 jaar langs niets aan de dijk doet en mijn cliënt dan de schuld krijgt.”