Archief per maand:
Archief per jaar:

‘Hij was geen smokkelaar’

‘Monsterzaak’ eindigt met vrijspraak en excuus

door arno ruitenbeek
Haarlem – Een ‘monsterzaak’, maar dan letterlijk. Ondernemer in Fair Trade-mode Tim van Looijen (44) uit Naarden werd gisteren vrijgesproken van smokkel van kleding via Schiphol. Met de excuses van justitie: het waren inderdaad monsters van Van Looijens kledinglijnen, en geen verkoopbare waar.
De zakenman uit Naarden reist al 25 jaar voor zijn Almeerse bedrijf Mud Jeans de wereld rond om er op toe te zien dat hij krijgt wat hij heeft besteld: onvervalst biologisch katoen. Hij test ter plekke de kwaliteit en neemt proefstukken, waar is in geknipt, op geschreven en gestempeld, mee terug en geeft dat aan bij de douane. Zo ook op 23 juni van het vorig jaar, na een bezoek aan een fabriek in Turkije. Nu trof Van Looijen bij de douane een ambtenaar, die onverzettelijk bleef en oordeelde dat er ‘vijftien stuks kleding’ het land werden binnengebracht waarbij de invoerrechten werden ontdoken. Van Looijen trachtte tevergeefs uit te leggen dat kleren die er zó uitzien niet verkopen: ,,Ik nodigde de man uit een schaar te pakken en er zoveel gaten bij te maken als hij wilde. Omdat het niet voor de winkels, maar voor onze kwaliteitscontrole bedoeld is.”
Mud Jeans kreeg een boete wegens smokkel van 250 euro. Van Looijens partner betaalde dat, maar het geld werd teruggestort. Waarom, dat bleek op de zinloze zitting bij de politierechter in Haarlem. Nog voordat Van Looijen goed en wel in het verdachtenbankje zat, zei de officier van justitie: ,,Ik heb dit weekeinde pas een aanvullend proces-verbaal gekregen van de marechaussee. Er is wel degelijk aangifte van gedaan. Ik eis vrijspraak en zeg sorry.” De rechter ging daar natuurlijk mee in de vrijspraak, als uitkomst van een overbodige rechtszaak: ,,Ik las het dossier en vond het vreemd allemaal. Maar helaas voor u mag ik daar niets over zeggen tot nu.”
Van Looijen vertelde de officier en de rechter dat hij, zonder het zelf te willen, nu regelmatig zoete wraak op de ambtenaren neemt: ,,Ik geef elke keer elk stuk aan. Moeten ze voor een stuk textiel van 1,5 euro een stapel papieren invullen waar ze niet goed van worden. Ze hebben het liefst dat ik doorloop, maar ik kijk wel uit.” De remedie? ,,Als ik zeg dat ik op vakantie in Turkije ben geweest, mag ik tot 300 euro nep-merkkleding invoeren. Maar ik ben en blijf eerlijk: ik ben op zakenreis.”