Archief per maand:
Archief per jaar:

Hoger beroep afpersers DSB Bank

Vergeefse poging om Scheringa 2,5 ton lichter te maken

Door Arno Ruitenbeek

Alkmaar – De drie afpersers van de inmiddels failliete DSB Bank staan op 22 november terecht bij het Amsterdamse gerechtshof. Ze probeerden in maart 2008 Scheringa’s bank 250.000 euro af te troggelen.

DSB heeft geen cent hebben betaald aan zijn afpersers. Dat DSB-directeur Hans van Goor de vrouw ontmoette, die hem geheime bestanden van DSB wilde verkopen, was louter bedoeld om uit te vinden wie achter dit misdrijf zat. Dat bleken Ans M. (46) en Roger E. (45) uit Nieuwerkerk aan den IJssel en Henk T. (39) uit Zuidermeer te zijn. De Alkmaarse rechtbank heeft in februari 2012 het trio veroordeeld tot elk 40 uur onbetaalde arbeid. Volgende week donderdag zal in hoger beroep blijken of die straffen gehandhaafd blijven of mogelijk zwaarder worden. Want ‘appelleren is riskeren’.

4,5 jaar geleden kreeg Van Goor een telefoontje van een (naar later bleek verzonnen) advocaat De Jong. Diens cliënt Els zou via haar ex-werkgever Nationaal Hyptheekburo in Hoorn aan vertrouwelijke klant- en relatiegegevens van DSB zijn gekomen. ,,Els had al een koper voor die, in de financiële wereld zeer belangrijke bestanden. De Jong had Els ervan kunnen overtuigen dat ze ze moest aanbieden aan Van Goor, tegen 2,5 ton”, aldus privédetective Gerard Wuite die de boeven pakte. ,,Mede omdat niet uit te sluiten was dat oud- of huidige werknemers van DSB hun baas een poot wilden uittrekken, hebben we het spel meegespeeld.”

,,We observeerden het Wassenaarse café waar met Van Goor was afgesproken, en wat ik had voorspeld gebeurde: om 23.55 uur hoorde Van Goor via de telefoon dat hij naar een etablissement vijf kilometer verderop moest.” Daar kwam de met een pruik vermomde Ans/Els met een cd met gegevens die Van Goor op zijn laptop afspeelde. ,,Na een uur vertrok ze. Ze werd opgewacht door een auto waarin E. zat. We hebben ze gevolgd, het kenteken genoteerd en nooit meer iets gehoord.”

Wuite rondde samen met Fiod/ECD de kwestie af. M. en E. zaten enige tijd in voorarrest. Eenmaal vrij, probeerde E. aan vervolging te ontkomen door open kaart te spelen tegen Van Goor en Wuite. ,,Zo leidde het spoor naar T., die net als E bij Nationaal Hypotheekburo had gewerkt en de gegevens heeft verdonkeremaand.”