Moestuintjes Ringershof jagen jongere bewoners laatste boom in

NIEUWE VERSIE MET REACTIE VAN WONINGBOUWVERENIGING

Pieter Bliek, zijn vrouw en enkele andere, jongere bewoners van het Ringershofje zijn zo boos en verdrietig over de plannen met de buitenruimte van dit mooie plekje In Alkmaar, dat ze zelfs bereid zijn te verhuizen. “Wij zitten absoluut niet te wachten op ruzies met de bejaarde buren en juridische procedures met woningbouwvereniging Van Alckmaer voor Wonen. Straks staat de rijdende rechter (Alkmaarder John Reid, nota bene) nog in het hofje.”

“Samenleven in een hofje is zonder meer al conflictgevoelig. Dan moet je niet een tuinontwerp maken dat garant staat voor nog meer controverse.”

Lees hieronder hoe het zover is gekomen. De tekst is van freelancejournalist Bliek zelf.

Woningbouwvereniging Van Alckmaer voor Wonen heeft een bizar tuinontwerp gepresenteerd. Ze wil moestuintjes aanleggen, die de bewoners zelf moeten onderhouden. Deze moestuintjes komen pal voor mijn deur te liggen. Gevolg is dat ik in de zomer niet meer voor mijn deur kan zitten en gedwongen ben uit te kijken over rommelige tuintjes waarin mensen prei en uien kweken. 

Veel bewoners die ik heb gesproken zijn net als ik verbijsterd over dit slechte plan. Mensen wordt zo hun mogelijkheid om ongestoord voor hun deur van het mooie weer te genieten ontnomen. Bewoners moeten nu noodgedwongen met z’n allen in een andere hoek op het gras zitten. Dat veroorzaakt conflicten en daar zitten weinigen op te wachten.

Het nieuwe Ringershof: lekker groenten kweken in de stad.

Het nieuwe Ringershof: lekker groenten kweken in de stad.

De ervaring leert dat de tuin altijd slecht is onderhouden. De taak aan bewoners het tuinonderhoud te geven is een bijzonder slecht plan. Dan zitten we straks met een hoop rommel voor de deur en  in de winter is het een grote modderbende. Katten poepen in de moestuintjes. Mensen worden boos op ons omdat wij katten hebben. Etc., etc…

Klagen

De woningbouw heeft dit niet eerst van tevoren overlegd. Nadat wij massaal zijn gaan klagen heeft de woningbouw besloten om het plan uit te printen en aan de bewoners voor te leggen. Afgelopen zaterdag (19 november) was er weliswaar een presentatie in café Koekenbier, maar daar waren niet veel mensen bij aanwezig die nu al in het hofje wonen. Ik was er overigens ook niet. Maar toen we via via van de absurde plannen hoorde kwam iedereen in opstand. Er zijn wel een paar bewoners die de plannen toejuichen, maar dat zijn veelal oudere mensen die vooral veel rust willen en strikte regels die de vrijheid van anderen vergaand beperken.

Juist door dit ontwerp en de plan van aanpak van de woningbouw wordt er bij voorbaat als controverse geschapen. Hier is weinig tot geen overleg over geweest in eerste instantie. Nu iedereen wakker wordt, is het hommeles. Nog voordat de nieuwe bewoners de sleutel hebben is er al verdeeldheid gecreëerd.

De tegenstanders willen graag gebruik kunnen blijven maken van de tuin pal voor hun woning. Voorstel is om de tuin in vier gelijke delen te verdelen met voldoende gelegenheid om te zitten bij mooi weer. Dit is eigenlijk hoe het altijd is geweest en dat heeft zijn dienst bewezen. Samenleven in een hofje is zonder meer al conflictgevoelig. Dan moet je niet een tuinontwerp maken dat garant staat voor nog meer controverse.

Ik heb gebeld met de, voor het tuinontwerp verantwoordelijke architect van Bureau Maris uit Zeewolde. Ik heb haar gevraagd hoe zij het zou vinden als ze een moestuin van een ander pal voor haar deur krijgt. Deze vraag heb ik ook aan de woningbouw voorgelegd. Ik wacht op een antwoord.

Voorts is het plan ook om een kleine heg rondom het hofje aan te leggen. Dan kun je dus helemaal niet meer vanuit je woning direct het gras op. Vergaande vrijheidsbeperking dus, waar weinigen blij mee zijn. Er wordt ons gewoon weer eens iets opgedrongen.

Nu heeft de woningbouw wel de mensen per abuis de gelegenheid te geven om te reageren en lid te worden van de tuincommissie. Dus er lijkt ineens na protesten inspraak te zijn, maar de vraag is of  en zo ja in hoeverre er echt recht op inspraak is. 

Bomen

Enkele bewoners hebben ook bezwaren tegen het kappen van alle bomen. 98 procent  van alle bomen en bosjes zijn volledig verwilderd en mogen van iedereen weg. Maar een stuk of vier grote bomen, die er nog goed uitzien, willen enkele bewoners het liefst sparen. Een van  de bomen is zelfs monumentaal.

'Jonge bewoners kunnen de boom in. Zolang die er nog staat.'

‘Jonge bewoners kunnen de boom in. Zolang die er nog staat.’

Het argument van deze bewoners is dat bepaalde bomen karakteristiek zijn en de sfeer van het hofje mede bepalen. En nieuwe bomen moeten jaren lang groeien, voordat ze enigszins groot genoeg zijn. Van mij mogen alle bomen weg, maar je hebt toch ook te luisteren naar de wensen van andere bewoners. En een paar mooie bomen sparen moet toch kunnen. De woningbouw denkt hier toch anders over..

Een van de oudere bewoners vindt dat de woningbouw in beginsel al onjuist heeft gecommuniceerd over het tuinontwerp. Hij stelt dat je toch eerst alle bewoners raadpleegt voordat je een architect zo’n  tuinontwerp laat maken.

‘Met dit ontwerp tracht Van Alkcmaer voor Wonen de woningbouw de bewoners achteraf haar ontwerp door de strot te duwen’, zegt hij. ‘Dat is de omgekeerde wereld. Eerst hadden de wensen en grieven geïnventariseerd moeten worden. Op basis daarvan had dan een ontwerp gemaakt moeten worden. Zo werkt dat toch immers in een democratie?’ Ik sta volledig achter deze zienswijze.

Ons vermoeden is dat de woningbouw een verborgen agenda min of meer stiekem wil doorvoeren. Anderhalf jaar geleden was er al grote weerstand onder de hoofdzakelijk jongere bewoners van het reeds afgebroken Ringerscomplex dat nu herbouwd is. Zij kregen te horen dat ze weg moesten en niet meer terug mochten keren. Dat is in strijd met de wet, daar bewoners in beginsel altijd het eerste recht op terugkeer behouden.

Vervolgens wordt er een geheel nieuw complex gebouwd. Ziet er mooi uit. Maar de woningen zijn voor zover we hebben kunnen nagaan allemaal seniorenwoingen. De woningbouw heeft dus van het begin af aan doelbewust gekozen om hier allemaal ouderen in te stoppen. Daar hoort dan uiteraard ook een tuinontwerp bij dat de oorspronkelijke rust en uitstraling in het hofje moet herstellen. Het ontwerp van de tuin is dus doelbewust zo gemaakt dat het huidige gebruik door de bewoners dus onmogelijk wordt.

Beperkt

Onze vrijheden worden drastisch beperkt. Je kunt niet meer lekker met je tuinsetje op het gras zitten. Er komt een heg van 40 centimeter direct naast het pad rondom het hofje en pal voor onze deur komt een moestuin. Weg vrijheden. En door die heg wordt het erg krap voor op het stoepje. Dat wordt dan wel 20 centimeter breder, maar dat is nihil. Hierdoor kun je ook geen planten en stoelen voor je huis zetten, omdat mensen er dan niet langs kunnen. Zet je hier dan toch bankjes en stoelen neer en bloempotten, dan gaat daar ook uiteraard weer over geklaagd worden.

Je kunt ook geen bezoek meer in de tuin pal voor je huis ontvangen omdat het anders te krap wordt. Uiteraard zullen veel ouderen steen en been gaan klagen over het tuingebruik van de jongeren die hier wonen. Kortom: het concept dat nu op tafel ligt heeft alle ingrediënten in zich voor grote conflicten.

Het heeft er veel van weg dat de woningbouw hier doelbewust op aanstuurt om zo de bewoners die niet in hun referentiekader passen uit het hofje te weren. Wij zijn straks in de minderheid tegenover een leger aan bejaarden die verwachten dat ze in een rustoord komen te wonen. Vrees is dat er een stortvloed aan klachten zal komen: boze telefoontjes van ouderen naar de woningbouw, boze grieven van de woningbouw en wellicht zelfs politie in het hofje. Dat hebben we in het verleden ook gehad.

Wij vrezen een pakket stringente regels over wat wel en niet mag. En de regelfetisjisten zullen er op toezien dat die worden nageleefd. Het gevolg zijn de grootste ruzies. Mijn vrouw en ik en enkele jonge bewoners zijn bereid om te verhuizen wanneer dit scenario werkelijkheid dreigt te worden. In dat geval willen wij met de woningbouw om de tafel gaan zitten en praten over vervangende woonruimte elders en een verhuiskostenvergoeding.

Wij zitten absoluut niet te wachten op ruzies met bejaarden en juridische procedures met de woningbouw. Straks staat hier de rijdende rechter nog in het hofje. Wij zijn dus bereid te verhuizen. Met ons valt wat dat betreft te praten. Het grieft ons alleen dat de woningbouw de plannen niet meteen vanaf het begin open en eerlijk heeft gecommuniceerd. Dan hadden we al een jaar geleden kunnen verhuizen.

'Woningbouwvereniging jaagt ons weg.'

‘Woningbouwvereniging jaagt ons weg.’

 

Bovenstaande is geschreven en gepubliceerd woensdag 23 november in de ochtend. Om 16 uur meldt Pieter zich weer met goed nieuws:

Zojuist ben ik gebeld door Inge Zwaan van Van Alckmaer. Een positief gesprek al zeg ik het zelf. Ze gaf aan dat er binnenkort een vergadering zal worden belegd waar alle bewoners die hieraan deel wensen te nemen inspraak hebben over het tuinontwerp. Dit ontwerp zoals het nu op tafel ligt is volgens haar slechts een voorstel. Dus wanneer mensen het er niet mee eens zijn, dan gaat het uiteraard niet door. 

Van Alckmaer geeft ook aan dat er niet alleen ouderen in het nieuwe complex komen wonen, maar ook jongeren. En de woningbouw heeft ook niet de intentie om strenge regels over het gebruik van het hofje op te dringen. Heb aangegeven dat het verstandig was om eerst een vergadering te beleggen en pas daarna een ontwerp voor de tuin te laten maken en niet andersom. Door deze manier van handelen is de toon wel een beetje gezet met de nodige commotie als gevolg. Dat begreep mevrouw Zwaan.

Binnenkort krijgen alle bewoners te horen wanneer de vergadering plaatsvindt. De bewoners is om feedback gevraagd. Ze hebben tot maandag om het reactieformulier in te leveren.