Oud-gedeputeerde Hooijmaaijers veroordeeld tot drie jaar

Door Arno Ruitenbeek

Haarlem – De rechtbank heeft zojuist oud-gedeputeerde van Noord-Holland Ton Hooijmaijers veroordeeld tot drie jaar cel voor omkoping en witwassen van grote bedragen. Er was vier jaar geëist. De veroordeelde kondigde direct aan in hoger beroep te gaan.

VVD’er Hooijmaaijers ontving 1, 8 miljoen euro van meer dan 60 bedrijven, die er voordeel bij hadden als hij de zaken in een voor hun gunstige richting liet lopen. Daarnaast is H. veroordeeld wegens valsheid in geschrift en witwassen van in totaal 491.000 euro via zijn adviesbureau Move Consultants. Het bedrijf zette hij in 2001, toen hij wethouder van Amsterdam werd, op naam van zijn vrouw Jocelyne P. Tussen 2004 en 2009 was Hooijmaijers lid van Provinciale Staten en Gedeputeerde Staten van Noord-Holland.

Hij heeft getracht naar buiten toe het beeld te schetsen dat hij als gedeputeerde geen advieswerkzaamheden meer zou verrichten, ten einde iedere schijn van belangenverstrengeling te voorkomen. De werkelijkheid was volgens het vonnis echter volstrekt anders, doordat hij ten tijde van zijn gedeputeerdenschap van bedrijven geld ontving. Hooijmaaijers meldde dat niet bij de provincie, terwijl H. als gedeputeerde volgens de toenmalige Commissaris van de Koningin ook geen geld mocht aannemen.

De rechtbank heeft H. van een omkopingsfeit vrijgesproken en ontslagen van alle rechtsvervolging voor zeven valse rekeningen. Dit omdat deze facturen niet waren bedoeld om de bedrijven of hun leidinggevenden te misleiden; alle partijen waren immers op de hoogte van de valsheid van die rekeningen. Tot slot heeft de rechtbank Hooijmaaijers ontslagen van alle rechtsvervolging van witwassen bij twee geldbedragen. Ontslag van alle rechtsvervolging is geen vrijspraak. Bij vrijspraak heeft de verdachte het feit niet gepleegd. Bij ontslag van alle rechtsvervolging heeft de verdachte het feit wel gepleegd, maar is het feit zoals ten laste gelegd niet strafbaar.

Tijdens de vele zittingsdagen had de verdachte het al over een ‘politiek proces’ en schoffeerde hij de (staande) magistraten. Het vonnis is in zijn ogen een ‘persoonlijke afrekening” en een ‘gerechtelijke dwaling’. Het was van meet af aan duidelijk dat hij naar het gerechtshof stapt om zijn gelijk te halen.

Jocelyne P. werd vrijgesproken, omdat ze van niets geweten zou hebben.