Politieromans hebben uiterste houdbaarheidsdatum

EEN KOFFER VOL SPANNENDE BOEKEN 3

Ik heb dit jaar, na het lezen van tientallen thrillers, bevestigd gekregen wat ik al langere tijd vreesde. Dat politieromans een uiterste houdbaarheidsdatum kennen. Peter James, Pieter Aspe (maar ook Baantjer,
Nanne, Stil): na nummer zoveel is de sjeu er af. Wordt het sjablonenwerk.
Daarom heeft iemand als John Harvey al na zijn derde of vierde Resnick aangekondigd dat 10 het maximum zou worden. Volgens mijn omvangrijke huisbibliotheek heeft hij die zelfs niet gehaald. Elena Forbes, zie hieronder, is gelukkig nog niet over datum.
Echt grote schrijvers als Connelly en Coben gevan dan ook hun karakters (respectievelijk Bosch en Bolitar) even welverdiende pauze door een nieuwe figuur/reeks te maken. Verfrissend. Zoals ook een nieuwe auteur een serie weer elan kan geven. Wijlen Ludlum werd Van Lustbader en het lukte.

1. Elena Forbes: Kwaad om kwaad
Engels (Evil in Return, 2010)
Cargo
€19,90


Een les ‘policier schrijven’ voor James, Aspe Nanne en alle andere (zelfbenoemde) Baantjer-erfgenamen. Het thema, een groep bevriende studenten die bijna 20 jaar een vreselijk geheim met zich meedragen, is niet bepaald nieuw en daarom past enige reserve of een nieuwe topper is geboren. Forbes weet er toch het maximale uit te halen. 1: haar rechercheurs zijn heerlijke mensen met al hun herkenbare tekortkomingen. Leider van het onderzoek Mark Tartaglia heeft mijn bijzondere sympathie. 2: de dialogen zijn natuurlijk. 3: de karakters van de betrokkenen, mogelijk verdachten, krijgen voldoende tijd en ruimte om zich te ontwikkelen. 4: de ontknoping wordt niet voortijdig weggegeven. 5: de lezer wordt behendig enkele keren op het verkeerde been gezet. 

2. Eric van Lustbader: (Robert Ludlums) De Bourne Missie
Amerikaans, (The Bourne Objective, 2010)
Luitingh – Sijthoff
€19,95

Met elk nieuw Jason Bourne-verhaal vrees ik voor een debacle. Want deze held is wel zo’n beetje doodgeschreven en -gefilmd. Eerst door Robert Ludlum, en na zijn dood door zijn opvolger Van Lustbader. Diens vitaliteit verrast me echter telkens weer. De vele verhaallijnen in elk boek worden vakkundig aaneen gesmeed. Bij de ‘Bourne Missie’ is dat niet anders. Een perfecte dosering van personages, actie en humor, ingebed in een intrige die internationale complotten tot de normaalste zaken van de wereld maakt. Ook nu weer neem ik me voor om de volgende – en die komt er zeker, Van Lustbader heeft er overduidelijk zin in – over te slaan, ‘omdat ik de truc wel ken’. Volgend jaar zal ik ongetwijfeld opnieuw vallen voor de jongste verwarringen, opgeroepen door Bournes geheugenverlies.
ARNO RUITENBEEK