Archief per maand:
Archief per jaar:

Screeningbedrijf wil graag aanstaande politici doorlichten

Vergrootglas op verleden legt integriteitsrisico’s bloot

“Politieke affaires hollen vertrouwen in het bestuur uit”, trapt René Reijenga, algemeen directeur van van Screenen.com een open deur in. Maar hoe open ook, een screening vooraf van aanstaande gemeenteraads- en kamerleden is nog steeds geen usance bij politieke partijen. Terwijl ze veel beter Reijenga’s bedrijf kunnen inschakelen.  

Bij screening van politici wordt het risico van (toekomstig) wangedrag tot een minimum beperkt. Reijenga: “Vooraf screenen van kandidaten voor een politieke partij draagt bij aan de opbouw van een betrouwbaar imago, zodat de partij kan staan voor een integere keuze.”

Uit internationaal onderzoek blijkt dat Nederlandse burgers het wantrouwendst staan tegenover politici. De voornaamste redenen voor het wantrouwen in de overheid zijn fraude, incompetentie en het feit dat tientallen kamerleden zich niet aan de regels hielden bij de melding van bijverdiensten en nevenfuncties

“Een democratische samenleving wenst integere politici. Integer houdt in dat de politicus eerlijk is in zijn of haar verhaal, oprecht in zijn of haar gedrag en zich niet laat omkopen. Een verklaring omtrent gedrag (VOG) zegt weinig tot niets omtrent iemands integriteit, daar is een screening voor nodig. Bij een screening wordt gelet op de feiten zoals genoten opleiding en werkervaring, maar ook wordt in een persoonlijk gesprek doorgevraagd naar onder meer lacunes in het cv, worden referenten benaderd en wordt omgevingsonderzoek uitgevoerd.”

Partijen hadden zich heel wat kopzorgen kunnen besparen indien zij onderstaande kandidaten op de kieslijst vooraf hadden gescreend. Hieronder een paar voorbeelden, die Screening.com gebruikt om zijn diensten aan te bieden.

PvdA

1. Henk Lalji van de PvdA raakte tien jaar geleden in opspraak toen na onderzoek bleek dat hij zich verschillende keren schuldig had gemaakt aan belangenverstrengeling door zich te laten betalen door instellingen die door de gemeente werden gesubsidieerd, waardoor partijen voordeel hadden bij de besluitvorming. 

2. In 2002 heeft LPF’er Philomena Bijlhout slechts zeven uur haar positie in de kamer mogen bekleden. Bijlhout bleek – na de Decembermoorden in 1982 – nog lid te zijn geweest van de Volksmilitie van de Surinaamse legerleider Bouterse. Dit saillante detail heeft Bijlhout verzuimd te vertellen aan de toenmalige premier Balkenende. 

3. Voor misbruik van afbeeldingen van vrouwen op een Hongaarse datingsite, in beheer van Digitania, waar James Sharpe directeur was, raakte pornobaron Sharpe (PVV) eind 2010 in opspraak, toen bekend werd dat hij zich schuldig had gemaakt aan klantenmisleiding; de afgebeelde vrouwen hadden niets te maken met de site. Sharpe is daarvoor in Hongarije veroordeeld tot het betalen van een boete van € 256.000. 

4. Loek Duyn – voormalig CDA-Tweede Kamerlid – kwam eind jaren 80 herhaaldelijk in het nieuws. Zijn eerste verschijnen in de media had te maken met het gebruik van de verboden ‘geboortekrik’ voor kalfjes. Later is Loek Duyn gepakt met een slok op (alcoholpromillage van 1,71) en werd hij betrapt op het parkeren van zijn auto op een invalidenplek.

5. De burgemeester van Ommen, Marc-Jan Ahne (D66), is in 2015 op heterdaad betrapt bij het stelen van contant geld in een kledingwinkel. Ahne trof onmiddellijk een regeling met de eigenaar, maar eiste wel dat de zaak buiten de publiciteit zou blijven. In 2011 vergat Ahne ook enkele verfkwasten af te rekenen. In september van 2015 besluit Ahne ontslag te nemen als burgemeester. 

Doctorandus

6. Charl Schwietert raakte na zijn benoeming in opspraak toen bleek dat hij zichzelf een doctorandustitel had toegedicht. Ook beweerde hij luitenant te zijn geweest in het leger. Na zijn slechts driedaagse periode op het Ministerie van Defensie ontving Schwietert gedurende twee jaar ruim 80 procent van zijn salaris aan wachtgeld.

Twaalf jaar later beweerde Schwietert alsnog een doctorstitel te hebben behaald aan de Amerikaanse Hawthorne Universiteit; na een jaar werd bekend dat deze universiteit niet onder academische kringen erkend werd. Geruchten rondom vervalste documenten die zijn gebruikt voor toelating op de universiteit deden Schwietert besluiten zijn graad in 1998 weer in te leveren.

7.  Mariko Peters (GroenLinks) bracht in 2005 een positief advies uit betreffende een subsidieaanvraag van €38.000 van haar partner Robert Kluijver. Peters ontkende de relatie, totdat deze aan het licht kwam door de publicatie van een e-mailwisseling tussen Peter en Kluijver. 

De lijst van foute politici lijkt oneindig en zal ook dit jaar weer worden aangevuld. Bij nagenoeg alle partijen gaat het om vertrouwen. Screenen of bedrijfsrecherche vinden veel partijen overdreven, onnodig of te duur. Alleen VNL heeft zijn kandidaten gescreend voor de nieuwe regeerperiode, maar kwam (desondanks) niet in de Tweede Kamer.