Stalker Machado komt weg met voorwaardelijke werkstraf

‘Ze zendt constant, maar ontvangt niets’

Door Arno Ruitenbeek
Haarlem – Politierechter Rino Verpalen, bezig aan de uitspraak in zake de stalking van Rob Kamphues, was het nu echt spuugzat. Hij liet Mona-Liza Machado uit de rechtszaal verwijderen, nadat ze hem voor de 82e keer had onderbroken.
De 37-jarige Haagse vernam dus pas achteraf, van advocaat Peter Plasman, dat ze geen papier hoeft te prikken of rollators moet wegbrengen naar het verzorgingshuis.Net als door de 200 onbetaalde arbeid zette Verpalen een streep door de vier maanden voorwaardelijke celstraf uit de eis. In tegenstelling tot de aanklager vond de rechter niet dat Machado de tv-presentator uit Broek in Waterland ernstig had belaagd.
Het was een gewone belaging, aangevuld met een huisvredebreuk. Met 120 uur voorwaardelijke werkstraf kon ze naar huis. In de proeftijd van twee jaar (en geen drie jaar, zoals geëist) mag ze geen contact opnemen met de KRO-coryfee, anders dan om te zorgen dat het contact tussen dochter en vader niet verwatert.  Ook moet ze in die periode wegblijven uit de buurt van Kamphues’ woning, met een ‘Sperrgebiet’, een straal van 500 meter. Tenslotte mag ze hem niet meer belasteren via de (sociale) media en moet ze de laster die ze over hem verspreidde op Twitter en Facebook, binnen drie maanden verwijderen.
BeroepAl die verboden gaan niet onmiddellijk in. Want Machado liet Plasman direct na het vonnis van Verpalen hoger beroep instellen. Pas als het Amsterdamse hof arrest heeft gewezen en Machado niet naar de Hoge Raad stapt (wat, gezien haar dwingende karakter niet uitgesloten lijkt), zijn straf en voorwaarden onherroepelijk.

De vrees dat Kamphues voorlopig niet van haar af is, noemde het openbaar ministerie eerder al gegrond. Machado luistert niet naar wat anderen zeggen, leest niet wat ze schrijven, negeert deskundige adviezen en goede raad. ‘Ze zendt constant, maar ontvangt niets’, aldus een diender die onlangs een knallende ruzie tussen Machado en haar ouders moest sussen.
Zoals ze tijdens de zitting op 27 april de officier van justitie en de rechter schoffeerde met haar bijtende interrupties, zo obstinaat was ze tijdens de uitspraak. Ze vond het allemaal oneerlijk en weigerde, ondanks Verpalens waarschuwing dat ze uit de zaal gegooid zou worden, haar klep dicht te houden. Die ontkenning van gezag en autoriteit doet vermoeden dat ze onverminderd zal doorgaan Kamphues het leven zuur te maken.
Natuurlijk heeft Plasman gelijk als hij zegt dat zijn cliënte slechts probeerde het contact met de vader van haar dochter te behouden. Maar een toontje lager mag best. Al was het alleen maar om te voorkomen dat beminnelijke, geduldige magistraten als Verpalen tot op het bot worden beledigd.