Van Mesdagkliniek geplaagd door personeelsgebrek

‘Tbs’er op goede weg’

Door Arno Ruitenbeek

Haarlem – Zbigniew S. (29) uit IJmuiden doet het goed in de Van Mesdagkliniek in Groningen.  Toch eiste het openbaar ministerie gisteren dat zijn tbs met twee jaar wordt verlengd.

S. heeft onder invloed van verdovende middelen in juni 2008 in IJmuiden zijn moeder flink toegetakeld.  Voor deze poging tot zware mishandeling werd de agressieveling, die ook zijn vriendin al eens bedreigde met een mes, in hoger beroep veroordeeld tot tbs met dwangverpleging.
In augustus 2010, slechts een maand na het arrest van het Amsterdamse gerechtshof, verdween S. achter de deur van de Dr. S. van Mesdagkliniek. Aanvankelijk ging het niet lekker, daar in het hoge noorden. Maar nadat de IJmuidenaar was overgeplaatst naar een andere afdeling en medicijnen kreeg toegediend, veranderde zijn situatie zienderogen.

Lovend

De Groningse behandelcoördinator bijvoorbeeld liet zich lovend uit over de Pool. S. spreekt steeds beter Nederlands, zorgt er zelf voor dat hij zijn medicatie krijgt, werkt als boekhouder van het simulatiebedrijf in de kliniek en heeft veel vrienden gemaakt. De schuldsanering is begonnen, met 20 euro  per maand.  Tevreden met zichzelf, overtrad de patiënt een keertje de regels  en nam drugs; het is hem vergeven. Als S. zo doorgaat, mag hij over drie maanden voor het eerst met proefverlof.

Anderzijds is niet duidelijk of de eerste diagnose van schizofrenie juist is. Waardoor ging hij vier jaar geleden zo tekeer, en dan nog wel tegen zijn moeder? Kwam zijn stoornis alleen aan de oppervlakte door de drugs, of is er meer loos? Dat wil de deskundige nu goed onderzoeken: ,,Hij staat aan het begin van zijn behandeling. De kans dat hij in herhaling valt, is groot.’’ Dat hij weer bij zijn moeder wil gaan wonen, vindt noch het slachtoffer, noch de kliniek een goed plan. De officier meende dat verlenging nodig is om de positieve ontwikkeling te kunnen voortzetten.

S.’ advocaat zei op voorhand in te stemmen, als de rechtbank op 20 augustus besluit twee jaar vast te plakken aan de tbs. ,,Maar dan verlang ik wel dat met bijvoorbeeld de verslavingstherapie wordt gestart. Hij wacht daar al een half jaar op.” De coördinator excuseerde zich voor het oponthoud: ,,Helaas kampen we met personeelsgebrek.”