Archief per maand:
Archief per jaar:

Verkrachtingszaak maakt Amerikaanse militairen kapot

Was het verkrachting, in 2009 in Haarlem?

Was het verkrachting, in 2009 in Haarlem?

Door Arno Ruitenbeek

Haarlem – Een vijf jaar oude aangifte van verkrachting in Haarlem maakt privéleven en carrière van twee Amerikaanse hoge militairen kapot. Tijdens het proces vrijdag zal advocaat Annieke Bloemberg het Nederlandse openbaar ministerie onder vuur nemen.

De sergeanten Sam P. (39) en Matt W. (43) zijn in september 2009 voor een korte training in Nederland. Wat ze hier precies hebben gedaan en welk doel dat dient, is geheim. Op de avond van de laatste dag van hun verblijf hier besluit het duo iets te gaan drinken in de binnenstad van Haarlem. In een van de cafés ontmoeten ze een plaatselijke schone, die hen op sleeptouw neemt langs meer kroegen.

De drie slaan aardig wat drank achterover. Naar verluidt hebben de mannen ‘Spaanse vlieg’ genuttigd, een lustopwekkend drankje. Hun nieuwe vriendin nodigt hen uit bij vrienden en vervolgens bij haar thuis, hoewel ze weet dat de Amerikanen dezelfde ochtend vroeg vanaf Schiphol moeten vertrekken richting huis. P. en W. halen het vliegtuig ternauwernood, onwetend van het feit dat de Haarlemse zich tegelijkertijd bij het politiebureau in haar woonplaats meldt. Ze geeft aan verkracht te zijn door de twee.

Verhoor

De Nederlandse autoriteiten doen rechtshulpverzoeken uitgaan naar hun tegenvoeters in de VS. Twee jaar lang gebeurt er ogenschijnlijk niets. Tot P. inmiddels getrouwd, en W. – die al een gezinnetje heeft voor de vermeende verkrachting – in september 2011 hun werk op de legerbasis even moeten neerleggen voor een verhoor door rechtstreeks ingevlogen Nederlandse rechercheurs.

P.’s advocate Annieke Bloemberg beschikt over video-opnamen van de ondervraging, waarop een van die rechercheurs zijn twijfelt uitspreekt over de betrouwbaarheid van de aangifte. Van haar cliënt en van W. wordt DNA afgenomen. Er is alleen een match tussen het erfelijke materiaal van W. en sporen die op het onderlichaam van de Haarlemse zijn gevonden. Het OM vindt dat niet vreemd, aldus een woordvoerster: “Uit de tenlastelegging blijkt dat W. van alles deed met de vrouw en P. erbij stond.” Bloemberg: “De twee zeggen dat, als er al seks heeft plaatsgehad, dat volkomen vrijwillig was.”

Opnieuw verstrijkt ruim een jaar. Eind november 2012 echter barst de bom. P. en W. worden gearresteerd en achter tralies gestopt. De door Nederland gevraagde uitlevering neemt slechts drie maanden in beslag. Op 16 februari 2013 draagt de Amerikaanse militaire politie P. op Schiphol over aan Nederlandse politiefunctionarissen, korte tijd later landt een vliegtuig met daarin W. In het politiebureau Hoofddorp wachten ze op wat komen gaat.

Vrij

16 mei 2013 is er een pro-formazitting bij de Haarlemse rechtbank. Annieke Bloemberg en haar collega doen een reeks verzoeken, waaronder de opheffing van het voorarrest. De rechters hebben vrij snel een besluit genomen. De raadslieden hebben gelijk, er zijn onvoldoende bezwaren om het tweetal langer vast te houden. Alleen de aangifte uit september 2009 is te weinig. Ook zal de aangeefster opnieuw worden verhoord. “Omdat ze steeds wisselende verklaringen aflegt.” Verder worden de rechercheurs ondervraagd over de twijfel over de betrouwbaarheid van de aangeefster en P. over wat hij heeft gezien of nog weet van de bewuste nacht.”

P. en W. mogen weer naar huis. Bloemberg: “Dat was bepaald geen eitje. Ze kwamen hier en hadden behalve hun kleren niets bij zich. Ik heb in de weken voor de zitting P.’s familie gevraagd zijn paspoort en creditcard op te sturen.” Toen hij op 17 mei op straat kwam te staan, kon hij een hotel regelen voor de nacht en een ticket regelen. Op 18 mei zijn beiden huiswaarts gevlogen. Daar zijn ze in een groot zwart gat gevallen.

Bloemberg: ,,De maatschappelijke en privégevolgen zijn enorm. Het leger heeft na hun arrestatie in november de salarisbetaling opgeschort. Voor zover mij bekend is hij geschorst en heeft hij nu nog steeds geen inkomen. Alleen bij een vrijspraak kan hij terugkeren in het leger. Thuis hebben ze ook het een en ander uit te leggen gehad.”

Onzorgvuldig

Dit was allemaal niet nodig geweest, aldus de Haarlemse strafpleiter. Ze verwijt het OM verregaande onzorgvuldigheid, gecombineerd met grote laksheid. “Waarom niet eerst zorgvuldig onderzoek gedaan, en de aangeefster en een rechercheur verhoord zoals wij nu hebben gevraagd, voordat je de twee laat uitleveren? Waarom na vier jaar de toekomst van mogelijk onschuldige mensen verwoesten?” Het OM reageert afhoudend. De zegsvrouw: “Volgens ons is alles volgens de regels verlopen.”

25 juli 2014, veertien maanden later, staat dan eindelijk de rechtszaak tegen P. en W. op de rol van de Haarlemse rechtbank. Annieke Bloemberg: “De aangeefster is eindelijk opnieuw gehoord.” Zij en haar collega zullen vrijdag pleiten voor vrijspraak voor de Amerikanen: “Maar als eerste stellen we dat de rechters het OM niet-ontvankelijk moeten verklaren, gezien de vele, grote fouten die er zijn gemaakt.” Het OM is op een kansloze missie, is de mening van de verdediging.

De verdachten zullen niet bij het proces aanwezig zijn. “Ze willen niets meer met Nederland te maken hebben.”Het OM maakt het niets uit en houdt goede moed (tegen beter weten in?): “Ze kunnen bij verstek worden veroordeeld.”