Voorwaardelijke werkstraf voor autistische ‘postnietbezorger’

Kleine 200 postbakken, -zakken en -tassen vol brieven en pakjes lagen bij verdachte thuis

Door Arno Ruitenbeek
 
Haarlem – Een deel van Uitgeest kreeg maanden geen post, dankzij de autistische postbode Danny N.(25). De politierechter veroordeelde hem gisteren tot een voorwaardelijke werkstraf van 60 uur.
Het werk op de serviceafdeling van Telfort werd N. eind 2009 geestelijk te veel. Hij meldde zich ziek. Hoewel hij de druk van een baan niet aan kon, besloot hij begin 2011 toch aan de slag te gaan als part-time postbezorger voor Sandd, Netwerk/VSP en Post.nl. Het laatste bedrijf trok op 5 juli 2011 aan de bel. In de zes maanden ervoor was niet of nauwelijks een brief, kaart of pakketje beland in de brievenbussen op de Anna van Renesselaan en het gelijknamige plein, De Kleis en Bonkenburg. Het werkgebied van N.
Geopend
Tijdens verhoren door de postale recherche en later de politie gaf N. toe dat hij zijn werk had laten versloffen. Dat was zacht uitgedrukt. Bij een doorzoeking van zijn huis werden 91 posttassen, 81 blauwe bakken, zes fietstassen en twee postzakken aangetroffen. De meeste waren tot aan de rand toe vol. Her en der lagen ‘uit nieuwsgierigheid’ geopende brieven en pakjes. Tijdens de zitting bleef N. er bij dat hij geen post in de bosjes had gegooid, zoals een inwoonster van Uitgeest heeft verklaard. De verdachte kon zich weinig meer herinneren van het hoe en waarom van zijn daden.
Kort na zijn ontslag bij Post.nl meldde hij zich met zelfmoordneigingen bij een psychiatrische kliniek in Purmerend. Daar werd autisme gediagnostiseerd. Hij is sindsdien onder ambulante behandeling. N. keerde terug naar zijn Zeeuwse geboortegrond en weet dat hij mogelijk nooit meer een reguliere job zal krijgen.Hoe hij zijn schuld van 11.000 euro moet aflossen, is onbekend.
Laks
De officier van justitie eiste, naast een voorwaardelijke gevangenisstraf van twee maanden, 80 uur onbetaalde arbeid. N.’s advocaat pleitte daartegen, uit angst dat zijn cliënt zwicht onder de stress van werk, ook al is het aangepast. De rechter ging daarin mee. Hij sprak N. vrij van verduistering van de tassen, zakken en bakken: ,,U had niet de intentie om die spullen te verkopen en er aan te verdienen. U was, zoals u zelf zei, laks met terugbrengen.” Voor de schending van het, bij grondwet geregelde briefgeheim door post te openen en vooral dat N. Uitgeesters langdurig post onthield, was een waarschuwing op zijn plaats, aldus het vonnis.