Zeg nooit: Oudorp mooiste wijk van Alkmaar

PANIEKTELEFOONTJE: ‘IK KAN JULLIE HUIS NIET VINDEN’ (WANT: VERKEERDE PROVINCIE EN EEN D TE VEEL)

Onvergeeflijk. Ik verhuis van het centrum naar Oudorp, stel me voor aan mijn nieuwe buren en zeg,  volkomen oprecht:  ”Dit is de mooiste wijk van Alkmaar.” Bijna word ik met pek  en veren de straat uitgejonast.  Wekenlang heb ik moeten horen:  “Dit is Oudorp, dáár is Alkmaar.”

Het zit de ‘echte’ Oudorpers vreselijk dwars, die gemeentelijke herindeling van 1 oktober 1972, waarbij hun mooie dorp bij die almaar uitdijende stad werd gevoegd.  Een dubbel Calimero-effect laat ook 30 jaar later zijn sporen na.  Want bij het  gedwongen identiteitsverlies was het ‘Zij (Alkmaar) zijn groot en wij (Oudorp) zijn klein’.

Terwijl het, vóór Alkmaar in 1254 zijn stadsrechten kreeg,  andersom was: ‘Wij (Oudorp) zijn groot en zij zijn klein‘.  Al ver voor het  jaar 900, als Alkmaar niet meer is dan een paar boerderijen en vissershutten ,  bestaat er al een buurtschap Oudorp.  Dat dan nog Aldenthorf en later Oudthorp, oud dorp, heet. Gelegen aan een groot meer, dat steeds meer wordt ingepolderd. Waardoor de Schermer en Heerhugowaard ontstaan.

In de 21e eeuw zijn dat grotendeels herinneringen.  Natuurlijk, er zijn nog wat sporen van de vroegste bewoning. Zoals de met kinderkopjes geplaveide Munnikenweg waaraan de dertiende-eeuwse kastelen Middelburg en Nieuwburg  (contouren aanwezig in het beschermde weidegebied Oudorperhout)  lagen.  En de molens aan de Molenkade, aan de andere kant van dit wandelparadijs dat er mede voor zorgt dat Oudorp erg in trek is om te wonen.

Mijn vrouw en ik kozen in 1995 voor de dorpskern van  Oudorp.  Mooie grote (vrijstaande- en twee-onder-een-kap-) woningen,  flinke tuinen,  rustig en toch op nog geen tien minuten fietsafstand van de binnenstad. De school  voor onze zoon aan de Munnikenweg leek uit een Dik Trom-boek te stammen.  Veel groen, slootjes, weids uitzicht.  Supermarkt, bakker, kapper  op loopafstand.

Alkmaar  boft maar, met dat ruim 12.000 inwoners tellende Oudorp. NB:  wie van verre naar ‘ons’ dorp komt, dient de juiste spelling te hanteren op z’n navigatiesysteem.  Een d,  geen twee.  Anders gebeurt je hetzelfde als een vriend van ons die  uit Deventer moest komen. Hij belde vanaf een plein in het Zuid-Hollandse Ouddorp:  “Ik kan jullie huis echt niet vinden.”

ARNO RUITENBEEK