Archief per maand:
Archief per jaar:

Zolder vol wiet is leven vol verdriet

door arno ruitenbeek
haarlem – ‘Een zolder vol wiet is een leven vol verdriet’. Een heerlijke spreuk. Afkomstig uit totaal onverdachte hoek: van de Haarlemse politierechter J. Snitker. Aimabel, humor- en begripvol. Kortom, eem magistraat die menig boef zich zou willen wensen.
De Haarlemse vrienden Michel B. (23) en Wouter B. (27) waren aanvankelijk helemaal niet blij met deze rechter. De van de kweek van hennep verdachte stucadoor en timmerman kregen nul op hun rekest van Snitker bij hun verzoek om uitstel. Ze waren er niet in geslaagd de euro’s bijeen te schrapen om hun advocate te betalen. Die had een minuut voor de zitting de rechtbank gemaild dat ze zich terugtrok als raadsvrouw.
Als de rechtszaak nu een paar maanden werd aangehouden, konden ze wellicht genoeg verdienen en lenen om zich wel van rechtsbijstand te verzekeren. Snitker had daar geen oren naar: ,,We zijn hier nu toch met z’n allen. Ik hoor dat u goed uit uw woorden kunt komen en niet in de laatste plaats schat ik in dat hier geen celstraf uit voortkomt. Dus gaan we door mt de behandeling.” Duidelijke, klare taal van iemand die houdt van opschieten en een scherp oog heeft voor menselijke verhoudingen.
Het tweetal verhaalde vervolgens van hun geblunder in wietland. Om snel veel geld te verdienen, hadden ze mooie verhalen voor zoete koek geslikt dat wiettelen een eitje is. Snitker lanceerde toen zijn ‘zolder en verdriet’-opmerking, die aanklager B. Jonker aanzette tot het volgende: ,,Ik had hier nog nooit van gehoord, maar het past perfect. Een prachtige tegeltjesspreuk. Ik vind dat we maar flink wat tegeltjes moeten laten maken, gezien het grote aantal van dit soort zaken dat voorbijkomt.”
Ze hadden januari 2010 in IJmuiden een bedrijfspandje gehuurd, op Marktplaats en bij de growshop lampen, filters, bakken en 94 planten gekocht. Ingericht, groeien maar. Op 21 april ging het mis. Het water voor de hennep zocht zijn eigen weg.
Lekkage

Een enorme lekkage en een naar beneden gekomen plafond bij de buren waren het gevolg. Schade: 16.000 euro, die op de vrienden wordt verhaald. De verhuurder van hun pand legde hen een contractuele boete voor de plantage op van 10.000 euro. Met de investeringen (grotendeels geleend geld) van 6000 euro mee zijn ze de komende jaren druk aan het afbetalen. En om het nog erger te maken, bleek de oogst mislukt. Om de door de huurder ingeschakelde politie voor te zijn, gingen beiden met Michels moeder aan het knippen om de avond van die 21e. De opbrengst was 150 gram droge stuff, die 300 euro opbracht.
Snitker toonde, zoals te verwachten viel, compassie met de berooide mannen. Hij haalde een streep door de eis van zes weken voorwaardelijke gevangenisstraf en 1000 euro de man aan ontneming van zwart verdiend geld. Maakte er een boete van 750 euro elk van: ,,Omdat ik niet geloof dat u iets aan dit avontuur hebt verdiend. Ik bener niet zeker van dat u niet weer in de fout zult gaan. Dan zou u die zes weken moeten uitzitten, kunt u niet werken en schulden aflossen.”

Kans


Ook Mike A. (25) merkte snel dat hij met Snitker een lot uit de loterij had getrokken. A. is op de goede weg. Snitker besloot daarom de ‘voorheen’ rondmeppende scooterdief uit Hoofddorp een kans te geven. Met drie maanden voorwaardelijke celstraf was hij erg in zijn nopjes.
Op 14 november 2009 reed de door drank benevelde verdachte in zijn brommobiel op topsnelheid (25 km/u) over de stoep naar de plaatselijke disco. Ze zouden daar de verjaardag van zijn vriend en bijrijder vieren. A.’s karretje raakte een van de omstanders. Deze jongeman, die ook al de nodige glazen geestrijk vocht had ingenomen, haalde verhaal. De bijrijder sloeg hem, de ruzie liep uit de klauw en naar eigen zeggen stortte A. zich ertussen om de vechtenden te scheiden. De verdachte zou een duw hebben gekregen en daarop ook hebben geslagen. Een dikke lip, een afgebroken tand en een aangifte wegens mishandeling waren het gevolg. Op zijn pittige strafblad staan vijf zulke feiten die hem het predikaat ‘een jongen met losse handjes’ opleverden. 
Op 8 december van datzelfde jaar deed A. weer iets waarvoor hij sinds zijn jeugd bekendstaat bij politie en justitie. Brommerdiefstallen. Nu zag hij in Hoofddorp een scooter staan met de sleuteltjes er in. Weg was A. op het ding. Tijdens de zitting erkende hij ruiterlijk dit misdrijf. De Hoofddorper wilde de schade graag betalen. Zijn heilige voornemen om schoon schip te maken overtuigde de aanklager niet helemaal. De eis luidde: 42 dagen cel, waarvan 39 voorwaardelijk (hij zat drie dagen achter tralies) en 100 uur onbetaalde arbeid. Met name A.’s vaste baan, vaste verkering en inzicht dat het roer echt om moet, deden de rechter besluiten het bij een stok achter de deur van 90 dagen te laten. De vordering van de scootereigenaar werd toegewezen tot 300 euro.